Maandelijkse archieven: januari, 2014

Witbandkruisbek

Zaterdag 25 januari 2014

Voor de plannen voor vandaag gaan we eerst even terug in de tijd. Op oudjaarsdag werden namelijk twee Witbandkruisbekken in de Kaapse Bossen (bij Doorn, op de Utrechtse Heuvelrug) ontdekt. Dit betrof voor ons nog een nieuwe soort, aangezien wij nooit de moeite hadden genomen om naar de Friese Waddeneilanden, Drenthe of Groningen te rijden voor deze niet extreem zeldzame dwaalgast. Op nieuwjaarsdag waren wij allemaal vrij en dus hebben we een poging ondernomen om deze nieuwe soort aan onze lijst te kunnen toevoegen. Dit lukte, echter beter dan een vluchtige waarneming werd het niet. Doordat de vogels ook daarna nog geregeld gemeld werden, stond deze soort nog op ons wensenlijstje voor een verbeterwaarneming. Eigenlijk was het plan om vorige week zondag al naar de Kaapse Bossen te rijden, maar een Bruine Klauwier gooide roet in het eten…

We parkeren de auto op de parkeerplaats aan de N227. De wandeling naar de bosrand waar de kruisbekken gezien worden, levert enkele zingende Kuif- en Zwarte Mezen (zie hier voor een geluidsopname van laatstgenoemde). Op de plek waar de kruisbekken zouden moeten zitten, staan al enkele vogelaars te zoeken. Later krijgen we nog meer gezelschap, waaronder van mede-admin PieterGeert Gelderblom (zie voor zijn weblog het menuutje ‘Links’ aan de rechterzijde). Het is een komen en gaan van Kruisbekken, maar van de Witbandkruisbekken ontbreekt voorlopig echter nog ieder spoor. Wel houden enkele Kruisbekken met zeer smalle lichte bandjes en zelfs een Vink ons scherp. Ook leuk zijn de twee Matkoppen die zich aardig laten bekijken en geregeld hun kenmerkende geluid laten horen. Na een uur vindt een van de medevogelaars opeens het mannetje Witbandkruisbek. Boven de man blijkt even later ook nog het vrouwtje te zitten. In tegenstelling tot nieuwjaarsdag vliegen de vogels niet gelijk op, maar laten zich een kwartier lang prachtig bekijken (uiteraard wel hoog en daardoor is het moeilijk foto’s maken). Eenmaal zien we zelfs hoe het mannetje het vrouwtje voert.

1e winter man Witbandkruisbek – 1st winter male Two-barred Crossbill

1w vrouw Witbandkruisbek – 1w female Two-barred Crossbill

Als de hele groep kruisbekken (waar ook enkele Sijzen tussen blijken te zitten) opvliegt en richting het zuiden verdwijnt, besluiten we terug te lopen. Hier zien we nog wel een prachtig mannetje Kruisbek op ooghoogte in een zeer klein loofboompje. Het blijkt dat we op een drinkplaats van enkele Kruisbekken zijn gestuit.

man Kruisbek – male Common Crossbill

Op de terugweg brengen we nog een bezoekje aan de bekende Bosuil op een niet nader te noemen locatie in Woerden, die zich mooi laat zien. Voor de verandering zit de vogel eens aan de andere kant van ‘zijn’ schoorsteen. Hier sluiten we een succesvolle vogeldag af.

Bosuil – Tawny Owl

Advertenties

Bruine Klauwier!

Zondag 19 januari 2014

De plannen voor vandaag zijn duidelijk. Gisteren ontdekte Roel Schwartz een heuse Bruine Klauwier bij Azewijn, diep in de Achterhoek. Dit vogeltje, afkomstig uit Siberië en Oost-Azië, duikt de laatste jaren regelmatig op in West-Europa (met afgelopen najaar bijvoorbeeld meerdere gevallen in Groot-Brittannië), maar wist Nederland tot gisteren altijd weer te mijden. De melding van Roel maakte dus een hoop los. Voor ons kwam de melding gisteren helaas net iets te laat, dus moeten we vandaag maar die kant op gaan. Daarom spreken we met Marianne Wustenhoff af om ’s ochtends naar het oosten af te reizen.

Na een korte nacht pikken wij Marianne op bij de carpoolplaats bij de A12. Voordat we de carpool bereiken, ontvangen we enkele piepjes: de klauwier zit er nog! Een geruststellende gedachte. Rond kwart over tien rijden we de Azewijnsestraat te Gendringen op en zoeken we langs de weg een parkeerplekje tussen de tientallen andere auto’s. We lopen naar de groep (van ruim 100) vogelaars, waaronder Maurice Elf (die ons helpt de vogel in beeld te krijgen). Aanvankelijk zit de Bruine Klauwier op paaltjes op flinke afstand (zeker 300 meter), maar nadat de vogel een prooi gevangen heeft, landt de vogel op veel kortere afstand om de prooi op te eten. Hier laat ‘ie zich, nog wel op enige afstand (ca. 75 meter), erg mooi zien. De verschillen met ‘onze’ Grauwe Klauwier zijn nu mooi te zien: de vogel is een stuk bruiner, met een bruine nek, een ongebandeerde rug, vuiler gekleurde flanken (niet zo wit als een jonge Grauwe Klauwier), een duidelijker oogmasker en wenkbrauwstreep, een dikkere snavel, een opvallend bruine staart en lichte randen van tertials. Het lukt me nu ook om enkele plaatjes van de klauwier te maken, zie hieronder. Nadat ik de vogel een tijdlang goed bekeken heb, vliegt de vogel verder van ons af: tijd om met wat bij te praten met enkele bekenden.

Bruine Klauwier – Brown Shrike

Bruine Klauwier – Brown Shrike

Nu de klauwier binnen is, kunnen we enkele leuke soorten in de buurt proberen te zien. Landgoed Slangenburg (bij Doetinchem) is onze volgende bestemming. Hier zoeken we naar leuke bossoorten (vooral naar spechten). Als we het bos inlopen, horen we overal roepende Boomklevers en zien we vele mezen (Kool- en Pimpelmezen, Glanskop). Hier treffen we ook Rob Sponselee, die zojuist twee Middelste Bonte Spechten heeft gezien. Al gauw vindt Marianne een vrouwtje Kleine Bonte Specht en vliegt een groepje Kruisbekken over. Iets later zie ik vanuit mijn ooghoek een specht vliegen en iets verderop landen. Door mijn verrekijker zie ik een rode kruin, roze anaalstreek, een vuilgekleurde, gestreepte onderzijde en grote ronde schoudervlekken, overduidelijk een Middelste Bonte Specht! De vogel lijkt een gat te hakken in een beuk en laat zich erg mooi zien. Zie de foto hieronder. Later zien we nogmaals de Kleine Bonte Specht, en nu lukt het me zelfs enkele (matige) foto’s te maken.

Middelste Bonte Specht – Middle Spotted Woodpecker

Kleine Bonte Specht – Lesser Spotted Woodpecker

Kleine Bonte Specht – Lesser Spotted Woodpecker

Tevreden met het resultaat rijden we naar de steengroeve bij Winterswijk, waar we hopen de Oehoes te zien. Helaas werkt onze grootste uilensoort niet mee. Daarom besluiten we naar Bekendelle te rijden, een prachtig bosgebied ten zuiden van Winterswijk. Veel verder dan een erg lichte boomkruiper, overvliegende Sijzen en enkele Goudhaantjes komen we niet, waarschijnlijk mede door de in veelvoud aanwezige schreeuwende kinderen, takkengooiende jongeren en met honden lopende wandelaars.

Iets na vijven zijn we weer op de carpool in Woerden om Marianne af te zetten. Onderweg zag ik vanuit de auto bij knooppunt Lunetten (bij Utrecht) nog twee Reeën vlak langs de A12. Met een prachtige Bruine Klauwier (soort #369 voor mij) en zowel een Kleine als een Middelste Bonte Specht hebben we een fantastische dag beleefd!

Zwarte Ibis en veel meer

Zaterdag 18 januari 2014

Door een tip die we gisteren van Pascal kregen, staan we (Frank, mijn vader en ik) aan het eind van de ochtend in onze regio te kijken naar 10 Ransuilen. Vanwege de verstoringsgevoeligheid van de beestjes zal ik de exacte locatie niet bekendmaken. De vogels zitten op korte afstand in wilgen en laten zich dus goed zien.

Ransuil – Long-eared Owl

Hierna besluiten we richting de Reeuwijkse Plassen te rijden, op zoek naar leuke ganzen. Bij Polder Stein / Twaalfmorgen treffen we tussen honderden Kieviten enkele Goudplevieren en zit een adulte Slechtvalk op de grond. Aan de andere kant van de weg zitten ruim duizend ganzen met daartussen een Kolgans met een lichtgroene halsband met daarop de code B76. Deze vogel blijkt geringd te zijn in Veere (Zeeland) op 7 januari 2006 en is al vaak afgelezen, waaronder ook in België, Duitsland en Polen. Op de Reeuwijkse Plassen zwemmen enkele 10.000-en Smienten met daartussen enkele Brilduikers en een mannetje Nonnetje. Omdat we hier sneller klaar waren dan gedacht, hebben we nog tijd over om ganzen te kijken rondom Oudewater.

Kolgans met lichtgroene halsband met code B76 – colour-ringed Greater White-fronted Goose (inscription B76)

Ringgegevens van de geringde Kolgans met groene halsband B76 en een kaart met aflezingen van deze vogel.

Ringgegevens van de geringde Kolgans met groene halsband B76 en een kaart met aflezingen van deze vogel – Ring data

Langs de Damweg (net ten noorden van natuurontwikkelingsgebied Willeskop) zit een jonge Havik op een hek. Het is Frank die knap een over de auto vliegende Zwarte Ibis oppikt bij de parkeerplaats van Willeskop. De vogel landt naast de parkeerplaats tussen de Meerkoeten en foerageert hier op zijn gemakje. Het blijkt de geringde 0797 uit Spanje te zijn, die zich al enkele weken ophoudt in de regio van Oudewater. Eerder zat de vogel al met 5 soortgenoten (waaronder de geringde 04FV) langs De Dreef, aan de zuidkant van Oudewater. Op het moment dat de Zwarte Ibis landt, ontvang ik het ene Whatsappje na het andere: een claim van een Bruine Klauwier bij Azewijn (een stuk ten oosten van Arnhem)! Binnen korte tijd zijn de eerste waarnemers ter plaatse en blijkt de determinatie te kloppen. Een nieuwe soort voor Nederland, midden in de winter (wel een knotsgekke) én dieper in het binnenland in lukt niet: wie had dat nou verwacht… Omdat het al te laat op de dag is om de vogel vandaag nog te halen, besluiten we niet te gaan rijden. Wel is gelijk duidelijk wat we morgen gaan doen (als de vogel nog aanwezig is natuurlijk)…

Foto uit het archief van dezelfde Zwarte Ibis als vandaag (foto gemaakt op 9 nov 2013) – Glossy Ibis

Rondje Delta

Vrijdag 17 januari 2014

Vandaag ben ik voor de verandering eens een dagje vrij. Frank blijkt ook vrij te hebben en Pascal Wink blijkt het plan te hebben om te gaan zoeken naar de Kaspische Plevier en aansluitend andere leuke soorten in het Deltagebied te bezoeken. Gelukkig kunnen we met Pascal meerijden.

Om kwart over 7 worden Frank en ik door Pascal opgepikt en na een anderhalf uur durende reis komen we aan bij Wissenkerke, de locatie waar de Kaspische Plevier moet zitten. Deze zeer zeldzame dwaalgast (pas de derde voor Nederland) werd op 10 januari gevonden door Mark Hoekstein en werd de afgelopen dagen ook geregeld gemeld. Samen met nog twee andere vogelaars zoeken we de akker waar de vogel de afgelopen dagen gezien was af, maar helaas kunnen we de vogel niet vinden. Buitendijks zien we wel vier Zwarte Ruiters en een groepje van 5 Kluten, toch geen algemene soorten in de winter. Aangezien de plevier in geen velden of wegen te bekennen is, besluiten we eerst wat in de buurt rond te gaan vogelen. Later op de dag kunnen we dan altijd nog een poging wagen.

In het Bokkegat zoeken we naar de al langere tijd aanwezige Sneeuwgans, maar ook deze vogelsoort laat zich niet zien. Hierop besluiten we naar Neeltje Jans te rijden, een bekende overwinteringsplek voor Kuifaalscholvers. Onderweg vliegt in het dorp Wissenkerke nog een Groene Specht over de auto. Na ongeveer een kwartiertje komen we aan op Neeltje Jans. Op het zuidelijke deel van het voormalige werkeiland zoeken we naar deze zeldzamere neef van de gewone Aalscholver, zonder resultaat. Wel zien we enkele Middelste Zaaagbekken. Rijdend over de wegen ontvangen we echter een piepje: de Kaspische Plevier is weer teruggevonden en nu in beeld! Het gaspedaal wordt extra hard ingedrukt en al snel komen we aan op de plek. Gelukkig zijn er nog andere vogelaars aanwezig die de vogel in beeld hebben en even later hebben we de Kaspische Plevier in beeld. Deze zit op 150-200 meter afstand te rusten tussen de kluiten van een akker. Af en toe wordt de vogel wakker en poetst wat. Ondanks de krachtige wind en de afstand is de vogel mooi te zien in het zonnetje. De Kaspische Plevier is geen nieuwe soort voor me (had hem eerder al op 20 oktober 2009 op Texel gezien), maar ik ben toch erg blij met deze waarneming. Hieronder enkele (matige) fotootjes van de vogel:

Kaspische Plevier – Caspian Plover

Kaspische Plevier – Caspian Plover

Nu de plevier binnen is, kunnen we onze tocht vervolgen. De volgende bestemming is een witte fase Sneeuwgans bij Middelburg. Het is Pascal die de vogel al gauw terug vindt. De vogel zit tussen vele Kol- en Brandganzen en voelt daardoor ‘goed’ (Sneeuwganzen worden veel gehouden in wildwatercollecties en ontsnappen daardoor geregeld). De gans zit vooral in het midden van de compacte groep ganzen en is daardoor aanvankelijk lastig te vinden. Later foerageert de vogel helemaal vooraan de groep en laat zich daardoor goed zien. Nu ook deze soort binnen is, besluiten we nogmaals naar de Kuifaalscholvers op Neeltje Jans te gaan zoeken. Deze willen echter niet meewerken en aangezien we nog meer op het programma hebben staan, besluiten we niet al te veel tijd in deze vogelsoort te stoppen.

Witte fase Sneeuwgans – Snow Geese (photo: Frank van der Meer)

De weg wordt vervolgd en het volgende doel is een Alk, die de afgelopen dagen mooi gefotografeerd was op de Oosterschelde ter hoogte van de Plompetoren. Onze zoektocht levert helaas niet het gewenste resultaat op, al maakt de Kleine Zilverreiger die boven de Koudekerkse Inlaag vliegt, wat goed. We rijden via de Stolpweg (behalve veel Hout- en Holenduiven weinig te zien) richting de Prunje, waar laatst maar liefst vier Zwarte Rotganzen gezien waren. Spoedig vinden we een grote groep rotganzen. Goed zoeken levert drie Zwarte Rotganzen op. Een gekke jonge rotgans zette ons even op het verkeerde spoor, maar blijkt waarschijnlijk een hybride Zwarte Rotgans x Rotgans te zijn.

De Brouwersdam kan natuurlijk niet overgeslagen worden bij zo’n rondje. Rond de spuisluis zien we o.a. de overwinterende IJsduiker, zo’n 20 Roodkeelduikers, meerdere IJseenden (waaronder enkele mooi dichtbij), vele Brilduikers en Middelste Zaagbekken en een vrouwtje Zwarte Zee-eend. Aan de noordkant van de dam zou een Zwarte Zeekoet moeten zitten, maar deze kunnen we niet vinden. Wel zien we op relatief korte afstand een eerste winter Alk, waar we zeer blij mee zijn. Ook hier zwemt een (mannetje) IJseend rond en zie ik kortstondig een Kuifduiker. Een minpunt is dat het begon te regenen; eerst nog zachtjes, maar later harder en harder.

Alk – Razorbill

Vervolgens rijden we naar de binnenhaven van Stellendam, waar de laatste dagen de ene na de andere prachtige foto van een Parelduiker op het internet verscheen. De vogel vinden blijkt niet moeilijk, de vogel zwemt namelijk op zeer korte afstand. Ook hier zwemmen enkele Middelste Zaagbekken.

Parelduiker – Black-throated Diver

Parelduiker – Black-throated Diver

In de haven spreken we een andere vogelaar die de Zwarte Zeekoet van de Brouwersdam wel gezien heeft. Omdat we toch nog tijd hebben, besluiten we terug te rijden om te kijken of we deze zeldzaamheid nu wel kunnen vinden. Na enig zoeken vinden we de Zwarte Zeekoet. Tot het donker zoeken we nog naar een Roodhalsgans die gisteren bij Goedereede gezien was. Het is moeilijk zoeken tussen de honderden Brandganzen en het lukt ons dan ook niet om de gans te vinden. Van hier besluiten we een punt achter deze vogeldag te zetten en weer terug naar huis te rijden.

Met maar liefst vijf zeldzame soorten (Kaspische Plevier, Sneeuwgans, Zwarte Rotgans, IJsduiker en Zwarte Zeekoet) en daarnaast nog enkele leuke soorten, zoals Alk, IJseend, Kleine Zilverreiger en Parelduiker, is het een zeer geslaagde dag.