Een prachtige dag in Noord-Brabant

Zondag 22 maart 2015

Rond half 11 stappen Frank, mijn vader en ondergetekende uit op de parkeerplaats van Kasteel Maurick te Vught. Ruim een uur struinen we rond door het parkbos van het landgoed, zonder dat we leuke soorten te zien krijgen. Rond 12-en klaart het echter wat op, met eindelijk wat blauwe gaten in de grijze wolkenmassa. Het effect van de opklaring op de vogels is gelijk zichtbaar, want even later hebben we de eerste fijne soort van de dag in de kijker: een mannetje Zwarte Specht vliegt vlak voor ons op en landt wat verderop. De vogel is lastig te zien zo tussen vele takjes en op enige afstand. Desalniettemin zijn we erg blij met deze waarneming, want zo vaak stuiten we niet op de grootste spechtensoort van Europa. De specht laat ook enkele malen van zich horen: nadat hij wegvliegt en op een voor ons onzichtbare plek weer landt, horen we de zogenoemde ‘regenroep‘ door het bos galmen, gaaf!

Nog geen 100 meter verder krijgen we de doelsoort voor dit gebied in beeld: vlak voor ons zit een Middelste Bonte Specht op een berk. Ruim een kwartier lang zien we hoe twee exemplaren op deze boom foerageren en zelfs een gat lijken te hakken in de berk. Ook deze fraaie specht (een van mijn favoriete vogelsoorten in ons land) laat enkele malen haar kenmerkende roep horen.

Middelste Bonte Specht – Middle Spotted Woodpecker

Naast de spechten merken we ook andere leuke vogelsoorten op: zo laat een Appelvink enkele malen van zich horen en zien, horen we meerdere Kuifmezen en vliegt een Ooievaar over. Verder zorgen een Eekhoorn en een Ree voor de nodige afwisseling.

Rond 2-en verlaten we het kasteel en rijden we naar Slot Haverleij. Deze woonwijk (gebouwd in de vorm van een vestingstad) aan de rand van Den Bosch is de laatst overgebleven plek in Nederland om de Kuifleeuwerik te zien. Rond het midden van de jaren zeventig van de vorige eeuw was deze leeuwerik nog een algemene broedvogel van braakliggende en stedelijke gebieden in ons land, met naar schatting 3000-5000 paar. Daarna ging het snel bergafwaarts met de soort: rond de eeuwwisseling waren er nog minder dan 100 paar over. De achteruitgang zette na de 2000 onverminderd door (een trend die in heel Noordwest-Europa plaatstvindt trouwens), want de laatste 5 jaar was er nog maar een handvol locaties in het land waar de soort te zien was: Eindhoven, Tilburg, een industrieterrein in Venlo en Den Bosch waren de laatste locaties waar de soort het nog uithield. Inmiddels lijken alle locaties behalve Den Bosch verlaten en bestaat de gehele Nederlandse populatie waarschijnlijk uit slechts één vogel. Daarmee staat de soort op het punt om uit ons land te verdwijnen. Hoe lang zou dit exemplaar het nog uithouden?

Lang hoeven we niet te zoeken naar de vogel. We staan nog niet stil op de parkeerplaats in de zuidwesthoek van de wijk of we zien de Kuifleeuwerik al zitten. De vogel zit rustig op de dakrand van een huizenblok en zingt wat binnensmonds. Later vliegt de vogel op naar achteren. Hier duurt het even voor we hem terugvinden, maar na een dikke 10 minuten zien we de vogel opnieuw op de dakrand zitten. De leeuwerik laat zich hier erg fraai bekijken. Een hele verademing als je het rustige gedrag van dit exemplaar vergelijkt met de vogels van Venlo van een aantal jaar geleden: daar waren de vogels altijd erg vliegerig en daardoor waren de waarnemingen vaak heel erg kort. Naast de Kuifleeuwerik is een zingende Zwarte Roodstaart het noemen waard.

Kuifleeuwerik – Crested Lark

Nu de Kuifleeuwerik gelukt is, rijden we naar de laatste vogelbestemming van vandaag. Net ten zuiden van Culemborg, in het natuurgebiedje De Regulieren, zit namelijk al enkele weken een Kleine Geelpootruiter. Het gaat hier om dezelfde vogel die ik eerder deze maand in Everdingen zag. Samen met o.a. Guus Peterse zoeken we naar de zeldzame Amerikaanse ruiter, maar tijdens ons verblijf zal de vogel niet in beeld komen. Jammer, maar niet meer dan dat. In het gebied zie ik wel mijn eerste Tjiftjaf van dit jaar (had de soort al wel gehoord in 2015).

We zetten een punt achter deze mooie vogeldag. Ik heb mijn verrekijker al ingepakt als Frank vanuit de rijdende auto een IJsvogeltje vindt. De vogel (het vrouwtje) zit net ten noorden van De Regulieren in een broekbos. Ook als we uitstappen, laat zij zich prima bekijken. Een mooie afsluiter van een mooie vogeldag, met als hoogtepunten een prachtige waarneming van een Middelste Bonte Specht en misschien wel mijn allerlaatste Kuifleeuwerik in Nederland?

Advertenties

Eén reactie

  1. Hoi Robert ,

    Het was natuurlijk voor jullie ‘vogelaarstijd’ Robert , maar in de jaren tachtig liepen in de voormalige polders Snel en Polanen , die destijds enkele jaren braak lagen om bouwrijp te maken voor die wijk , ook enkele Kuifleeuweriken rond op de bijna kale zandvlaktes met hier en daar wat pioenierplanten , zoals Perzikkruid , grassen enz. Vlak bij jullie deur , zeg maar..
    Misschien dat jullie vader dat nog weet te herinneren.
    Ook toen was het weliswaar een bijzondere waarneming. In ieder geval mijn allerlaatste waarneming van deze soort in onze nabije omgeving.

    groet ,

    Herman van der Klis

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: