Maandelijkse archieven: mei, 2016

Rovers kleuren de lucht tijdens het Dutch Birding-voorjaarsweekend

Donderdag 5 tot en met zondag 8 mei 2016

Afgelopen weekend vond het Dutch Birding-voorjaarsweekend op Texel plaats. Tijdens dit weekend vogelden 100-en vogelaars het hele eiland af, op zoek naar schaarse en zeldzame soorten. Leuke soorten werden vervolgens via Waarneming.nl en een Texelse Whatsappgroep verspreid (en echte zeldzaamheden ook via Dutch Bird Alerts). Doordat wij ook donderdag (bevrijdingsdag) en vrijdag vrij waren, maakten we er een lang weekend van. Het gehele weekend heerste er een wind uit zuidoostelijke richting, met temperaturen van ruim boven de 20 graden. Dit leidde tot overweldigende roofvogeltrek en ook andere vogels van zuidoostelijke herkomst (Bijeneters, Roodkeelpiepers, e.d.) werden vaker gemeld dan normaal. Hieronder volgt een verslag van deze succesvolle dagen, met maar liefst 4 nieuwe Texelsoorten voor mij.

Aan het eind van de avond van zaterdag 7 mei zat een Witbuikrotgans tussen plusminus 500 rotganzen aan het einde van de Hoofdweg, net ten zuiden van Dorpzicht. Een zoektocht naar de Balkankwikstaart in de Nederlanden op donderdag 5 mei leverde alleen een fraai foeragerende Kleine Zilverreiger op. Een van de hoogtepunten van het weekend was een overvliegende Zwarte Ooievaar op 7 mei. Doordat de vogel goed gevolgd en actief doorgegeven werd, lukte het Frank en mij om de ooievaar al vroeg boven de Slufter op te pikken. Uiteindelijk hebben we het beest vanaf een duintje naast bungalowpark de Sluftervallei ruim een kwartier kunnen volgen, tot ver boven de Vijver van Jochems. Op 4 mei pikten we vanaf de grote parkeerplaats in De Koog een Ooievaar op, een soort die qua zeldzaamheid niet veel onderdoet voor de Zwarte Ooievaar.

Zwarte Ooievaar – Black Stork

Ruigpootbuizerd – Rough-legged Buzzard

Dit lange weekend regende het leuke roofvogels. Vooral de Visarenden waren erg goed vertegenwoordigd met in totaal tientallen exemplaren. Voor ons eindigde de teller op 5 exemplaren: 1 op 6 mei (etend op een akker langs de Vuurtorenweg), 2 op 7 mei (langs de Robbenjager) en 2 op 8 mei (over De Tuintjes). Een van de absolute hoogtepunten was de waarneming van twee Zwarte Wouwen op 8 mei. Dankzij een whatsappje dat iemand er eentje vanaf het uitkijkpunt in de Tuintjes in beeld had, vonden wij diezelfde vogel vanuit de Tuintjes terug boven De Cocksdorp. Vanaf hier kwam de vogel steeds dichterbij, landde hier in de duinen en liet zich aan de grond fantastisch zien. Met die vogel in beeld werd een andere Zwarte Wouw gevonden boven de Vijver van Jochems. Toen de eerste vogel die tweede door had, vloog ook die op, schroefden ze samen omhoog en vlogen ze samen het eiland af richting Vlieland. Een fantastische waarneming van een soort die wij veel te weinig zien (pas mijn 5e en 6e exemplaar in 7 jaar tijd).

Zwarte Wouw – Black Kite

Zwarte Wouwen – Black Kites (photo: Peter van der Meer)

Een ander hoogtepunt was het mannetje Grauwe Kiekendief die we bij de Vuurtoren konden oppikken. De kiekendief vloog erg laag en op erg korte afstand, dus een erg fijne waarneming. Met dank aan Vincent van der Spek en co, die ons wezen op deze roofvogel. Erg laat was een Ruigpootbuizerd die wij op vrijdag 6 mei vanuit de auto oppikten. De vogel vloog vlak naast ons op de Stuifweg, waarna de vogel al cirkelend richting Dorpzicht vloog en hier nog door een andere vogelaar werd teruggevonden. Dit was pas mijn tweede Ruigpootbuizerd in mei. Een Smelleken vloog op 7 mei over de Vuurtoren, terwijl later die dag twee exemplaren op een akker zaten aan het eind van de Hollandseweg (plek Morinellen, die overigens schitterden door afwezigheid). Een andere schaarse valkensoort is de Boomvalk, waarvan wij ook twee waarnemingen deden dit weekend (ook beide op 7 mei): jagend boven de grote parkeerplaats in De Koog en overvliegend boven de tuin in vakantiepark De Krim.

Grauwe Kiekendief – Montagu’s Harrier (photo: Peter van der Meer)

Grauwe Kiekendief – Montagu’s Harrier (photo: Peter van der Meer)

Een zeer luid en fanatiek zingend Porseleinhoen langs de Roggesloot (De Cocksdorp) betekende een zeer fijne toevoeging aan mijn Texellijst. Een zelfgemaakte geluidsopname is hier te beluisteren. Een groepje van 4 Temmincks Strandlopers zat zaterdagavond (7 mei) op het Renvogelveldje, bij de Robbenjager. Hier zat een dag eerder ook een 2kj Dwergmeeuw. Diezelfde dag zong bij vakantiepark de Sluftervallei een Zomertortel vanuit de top van een boom. Net ten noorden van De Tuintjes vloog ook op 6 mei een Velduil ver over zee richting Vlieland. “Loeigaaf” (om Frank te citeren) was een, op 7 mei, door ons gevonden Draaihals bij de Hanenplas. De vogel zong zelfs (!) en vloog al snel de golfbaan over richting het vakantiepark De Krim. Hier konden we deze zeldzame spechtensoort helaas niet meer lokaliseren. Ook leuk was een Bonte Kraai die regelmatig op een nietszeggend gazonnetje midden in De Koog aan het foerageren was. Erg leuk om deze steeds zeldzamer wordende kraaiensoort eens van zo dichtbij te kunnen bekijken.

Bonte Kraai – Hooded Crow (photo: Peter van der Meer)

De noordkop zaten weer vol met zingende Nachtegalen, Braamsluipers en, in mindere mate, Sprinkhaanzangers. Mijn eerste Texelse Iberische Tjiftjaf (en 3e ooit) zong op 8 mei in de Vijver van Jochems (geluidsopname). Met enige moeite was de vogel prima te horen vanaf het fietspad tussen de Sluftervallei en de Robbenjager. Een fijne terugvondst van de vogel die wij op donderdag misten langs de Vuurtorenweg. Dit weekend leverde twee Paapjes op: eentje langs de Hanenplas en eentje net ten zuiden van De Tuintjes. Dit gebied was op 8 mei erg goed voor kleine zangers: in de struikencomplexen zaten minstens 2 Bonte Vliegenvangers, 1 Grauwe Vliegenvanger, 1 vrouw Gekraagde Roodstaart en zelfs een (1e zomer?) Kleine Vliegenvanger. Deze laatste was vaak lastig te zien, maar met enig geduld ging de vogel vrij zitten in een meidoorn en was dan prima te zien. De kale duintjes tussen de Robbenjager en de Vuurtoren waren op 7 mei goed voor vele Engelse en Noordse Kwikstaarten.

Advertenties

Naar Texel voor de Balkankwikstaart

Dinsdag 3 mei 2016

Afgelopen zaterdagavond vond Ruwan Aluvihare een Balkankwikstaart in De Muy op Texel. Een nieuwe soort voor Nederland, alweer de 5e dit jaar (na Roodkeelnachtegaal, Roodsnavelkeerkringvogel, Amerikaanse Tafeleend en Zwartkoprietzanger). De Balkankwikstaart kent een bewogen geschiedenis in Nederland: er zijn in het verleden enkele goede kandidaten geweest, maar omdat er zeer gelijkende Noordse Kwikstaarten zijn, zijn de eisen van de CDNA streng: zowel goede foto’s van de vogel als een geluidsopname van de roep zijn vereist voor aanvaarding op de Nederlandse lijst. Bovendien is Nederland zo ongeveer het enige land in de wereld die de Balkankwikstaart soortstatus toekent, in de rest van de wereld is het een ondersoort van de Gele Kwikstaart. De Texelse vogel is zaterdagavond door enkele gelukkigen goed gedocumenteerd met goede foto’s en geluidsopnames. De dagen daarna lijkt de vogel een patroon te vertonen: aan het eind van de middag / begin van de avond vertoont de vogel zich even, om de rest van de dag onzichtbaar te blijven. De vondst van een Dougalls Stern op de Volharding / Utopia maakt Texel dit voorjaar toch wel de place to be dit voorjaar.

Na wat heen- en weer gewhatsapp tussen Sander Haak en mij op maandagavond blijkt dat hij met Gerard van der Kroef morgen een dagje Texel gaan doen en er in de auto nog een plekje vrij is. Mooi! De volgende ochtend spreken we rond half 7 bij Sander af, waardoor we de boot van half 9 naar Texel hebben. Eenmaal op het eiland vogelen we eerst rustig langs de oostkant (Noordse Sterns in Ottersaat, verder niet veel schokkends) om vervolgens een tijdje in Utopia te gaan posten voor de Dougalls Stern. Die laatste was ’s ochtends rond half 7 al gemeld door een waarnemer, dus de vogel zou nog goed in de buurt kunnen zijn.

We hebben net de telescopen opgesteld als we een whatsappje ontvangen: “Balkankwik nu weer in beeld”! Als de wiedeweerga pakken we de scopen weer in en snellen we ons terug richting de auto. Een kwartiertje later staan we met zo’n 20 andere vogelaars in de Muy, maar van de Balkankwikstaart ontbreekt ieder spoor. Op de plek waar de vogel voor het laatst gezien was, lopen wel wat Gele Kwikstaarten en opvallend veel Engelse Kwikstaarten (circa 10). Op de natte velden lopen ook nog eens twee Kleine Zilverreigers. Ongeveer anderhalf uur kijken we het veld af. Het blijft spannend (de kwikstaart kan natuurlijk opeens in beeld komen), maar met het verlopen van de tijd ebt het geloof in het terugvinden steeds verder weg. Rond half twee kiezen we ervoor om de Muy te verlaten en te gaan zoeken naar de Dougalls Stern om later op de middag een nieuwe poging te wagen de kwikstaart te zien.

Na een korte lunchpauze in een restaurant aan het eind van de Slufterweg rijden we naar de Volharding. Het blijkt opgaand tij te zijn, dus de stukjes slik en de strandjes zitten bomvol met steltlopers. Vooral algemenere soorten (Rosse Grutto’s, Bonte Strandlopers, Tureluurs, Steenlopers), maar ook de nodige Kanoeten, Zilverplevieren en helemaal vooraan loopt een fraaie Krombekstrandloper in zomerkleed. De (tien)duizenden Rosse Grutto’s zijn erg onrustig en vliegen om de tien minuten op, prachtige dynamische wolken vormend. Bovendien vliegen er genoeg sterns rond (die helaas wel landen op een niet-zichtbare plek op het strand), vooral Grote Sterns maar ook twee Dwergsterns. In de Volharding voegt broer Frank zich bovendien bij ons, die was op eigen gelegenheid ’s middags naar het eiland gekomen.

Krombekstrandloper – Curlew Sandpiper

Rond half vier staan we op het punt om in te pakken en het in Utopia te gaan proberen als de Balkankwikstaart weer gemeld wordt. Net als vanochtend weer snel inpakken, stevig doorlopen naar de auto, stukje rijden en parkeren aan het einde van de Muyweg. Een klein kilometertje lopen richting de plek en dan zien we eindelijk de Balkankwikstaart door de verrekijker. Als we de vogel proberen te vinden in de scoop, vliegt de kwikstaart echter op en verdwijnt over de dijk heen. Een nieuwe soort is binnen, maar echt blij zijn Frank en ik door de korte waarneming niet. Uiteraard blijven we staan tot de vogel terugkeert en dit blijkt wonderbaarlijk snel te zijn: een kwartiertje later zit de vogel opeens weer op dezelfde plek als daarvoor. Nu kunnen we de kwikstaart prachtig zien, bijna drie kwartier lang foeragerend langs het kreekje. De vogel baltst zelfs even tegenover een vrouwtje Gele Kwikstaart. Rond iets voor vijven vliegt hij al roepend op en verdwijnt weer over de bomen de dijk over. Nu zijn we uiteraard wel zeer tevreden met de waarneming, wat een fraaie vogel. Dankzij een groepje mensen langs de waterkant zien we verder nog een Rugstreeppad en vanuit de bosjes zingt een Nachtegaal, de eerste van het jaar.

Balkankwikstaart – Black-headed Wagtail (ssp. feldegg)

Rugstreeppad – Natterjack (photo: Frank van der Meer)

Nu de Balkankwikstaart binnen is, doen we in Utopia nog een uiterste poging om de Dougalls Stern terug te vinden. Het tegenlicht, de afstand en de 100-en Grote Sterns maken het lastig en uiteindelijk lukt het ons niet om de zeldzame stern terug te vinden. Na een kort praatje met Hisko de Vries zetten we Frank af langs de Oorsprongweg en haasten wij ons naar de boot. Rond half 8 zijn we weer op het vasteland en om iets voor negenen zijn we weer in Woerden. Een lange, vermoeiende dag, maar wel met een goed resultaat.

Vliegende start tijdens rustig weekendje

Zaterdag 30 april en zondag 1 mei 2016

De zaterdagochtend begint letterlijk met een vliegende start. Op weg naar de Groene Jonker valt mijn oog op een grote roofvogel boven de Nieuwkoopse Plassen: even later galmt de kreet ‘Zeearend‘ door de auto. Vanaf een van de parkeerhaventjes kunnen we de ‘vliegende deur’ een tijdje volgen als die, begeleid door wat Grauwe Ganzen, dieper het plassengebied in vliegt. Helaas gaat het allemaal nogal snel, maar het blijft natuurlijk een erg leuke waarneming.

Samen met Kees Janmaat speuren we vervolgens de Groene Jonker af, maar het is hier opvallend rustig met slechts de gebruikelijke soorten: 2 Geoorde Futen, enkele Regenwulpen, een foeragerende Zwarte Stern en een zingende Snor. Vervolgens bezoeken we de uitkijktoren aan het fietspad de Hollandse Kade (in de Nieuwkoopse Plassen) om de Zeearend terug te vinden, maar ons plannetje levert helaas niet het gewenste doel op. De vele Zwartkopmeeuwen, de tweede Zwarte Stern van de dag (en 2016), een zingende Braamsluiper mogen zeker niet onvermeld blijven. Hetzelfde geldt voor onze eerste Kleine Karekiet van het jaar, die vanuit een smal rietkraagje zijn kenmerkende zang te hoor brengt.

Zwartkopmeeuw – Mediterranean Gull (photo: Peter van der Meer)

Als laatste brengen we een bezoekje aan Waverhoek en Botshol. In Waverhoek is het gelukkig een stukje drukker met vogels dan eerder in de Groene Jonker. Vooral de vele verschillende soorten steltlopers vallen op: verschillende Groenpootruiters en Kemphanen, zeker 40 Regenwulpen, 5 Bontbekplevieren, 3 Zwarte Ruiters, een Bosruiter en zelfs 2 Zilverplevieren, een toch behoorlijk schaarse soort in het binnenland. Samen met Paul van de Werken en Dirk Dijkhof kunnen we ook meerdere Zomertalingen noteren.

Zwarte Ruiter – Spotted Redshank

Op zondag stappen we net de deur uit als we een Zwartkopmeeuw boven ons huis opmerken, leuk! Daarna struinen we enkele uren over het Leersumse Veld. In het bos zijn de vele Bonte Vliegenvangers opvallend: we zien en horen minstens 5 vogels, waaronder een opvallend zwart-wit mannetje. Andere hoogtepunten worden gevormd door enkele zingende Gekraagde Roodstaarten, een drietal jagende Boomvalken, een Boompieper en een Roodborsttapuit. Een Groentje zit op de bladeren van bosbessen die langs het pad groeien en er vliegen ook meerdere Citroenvlinders langs. Via de uiterwaarden langs de Nederrijn rijden we terug richting huis, maar hier zien we eigenlijk niets dat het noemen waard is. De dag eindigt zoals die begon: met een leuke soort (Slechtvalk) boven de tuin.

Bonte Vliegenvanger – Pied Flycatcher (photo: Peter van der Meer)