Maandelijkse archieven: oktober, 2016

Middagje vogelen met een MiBo en Koereiger

Zondag 30 oktober 2016

Na wat discussie over wat te doen, gaan we vandaag naar Kasteel Maurick bij Vught, een mooi parkbos dat onder vogelaars vooral bekend staat om zijn spechtenrijkdom. Lange tijd lijkt dit een slechte keuze, want wat vogels betreft is het erg rustig in het bos. Wat Boomklevers, een Grote Bonte Specht, de nodige mezen, e.d.; veel verder komen we niet. Nadat we ruim een uur hebben rondgedoold, gaat er een specht boven ons in de boom zitten. Het blijkt een Middelste Bonte Specht te zijn. Door de telescoop is deze schaarse soort fraai te zien. Het lukt Frank zelfs om hem te digiscopen, zie hieronder.

Middelste Bonte Specht – Middle Spotted Woodpecker (photo: Frank van der Meer)

Het is pas rond half 3 als we terug zijn bij de auto, dus gaan we niet linea recta naar huis, maar rijden we via de uiterwaarden langs de Lek terug. Een nogal saaie terugweg, die gelukkig wordt gered door de uiterwaarden bij Everdingen. Hier zien we vanaf de dijk namelijk drie soorten zilverreigers: behalve een Grote Zilverreiger zien we in de geul een Koereiger tussen de Aalscholvers zitten, terwijl aan de overkant van de rivier een Kleine Zilverreiger foerageert. Nogal bijzonder om deze drie soorten vanaf een plek te kunnen zien. Vooral de Koereiger laat zich leuk zien, in de takkenbos ten westen van het dorp.

Koereiger – Cattle Egret

Verrassend leuke dag langs de Randmeren

Zaterdag 29 oktober 2016

Gisteravond was het plan om vandaag naar de Maasvlakte te gaan voor de Provençaalse Grasmus. Vanochtend wordt de vogel echter niet meer gemeld, terwijl er wel mensen op de Maasvlakte aan het vogelen zijn. Daarom besluiten we vandaag in de buurt te blijven. Aan het eind van de ochtend staan Frank, mijn vader en ondergetekende in Waverhoek. Af en toe horen we een strofe van een Cetti’s Zanger, voor ons een nieuwe Waverhoeksoort, en in het gebied lopen enkele Zwarte Ruiters en een Bonte Strandloper.

Verder is er weinig te beleven, dus trekken we de stoute schoenen aan en rijden we richting de Flevopolder. Al enkele dagen jaagt een jonge Middelste Jager de meeuwen op het Wolderwijd de stuipen op het lijf. Bovendien bivakkeren er in andere jaren op de Randmeren vaak 1000-en duikeenden en daartussen kan natuurlijk zomaar een leuke soort zitten.

De Middelste Jager is snel gevonden. De vogel zwemt op ruime afstand op het Wolderwijd tussen Zeewolde en Harderwijk en maakt eenmaal een vlucht. Door de afstand is er weinig lol aan te beleven, dus besluiten we verder te vogelen en later op de middag nogmaals een kijkje te nemen. Tegenover het Harderbroek stoppen we bij een klein plasje langs de weg. Op het plasje zwemt namelijk een aardige groep Kuif- en Tafeleenden, met daartussen een aantal Krooneenden. We tellen er uiteindelijk 11. Erg leuk is de man Witoogeend die door Frank vakkundig uit de groep gepikt wordt. Ondanks het felle tegenlicht laat deze zeldzame eendensoort zich prima bekijken. Bovendien vliegt een IJsvogel langs en horen we een Waterral.

Vervolgens parkeren we een stukje verderop langs de weg en lopen we het Harderbroek in. Voor de vogelkijkhut in het midden van het gebied hebben we een mooi uitzicht op dit moerasgebied. De plas voor de hut zit bomvol met 10.000-en (Kuif- en Tafel)eenden en 1000-en Kieviten en Goudplevieren. Voor een sfeerimpressie, zie de foto’s hieronder. Ondanks intensief scannen kunnen we helaas geen zeldzaamheden uit de gigantische groep vogels halen; wel zien we opnieuw Krooneenden en verder bevinden ook een viertal Kleine Zwanen en enkele Kemphanen zich in de groep.

klein deel van de groep eenden

deel van de groep eenden

Voordat we naar huis gaan, stoppen we nog een keertje bij de Witoogeend. Nu kunnen we de vogel onder betere omstandigheden zien: met mooi licht en een stukje dichterbij. Opvallend is dat het aantal Krooneenden in dit korte tijdbestek is toegenomen tot minstens 36.

Witoogeend – Ferruginous Duck

Witoogeend – Ferruginous Duck

Als laatste stoppen we ook weer even bij de Middelste Jager, die nu een stuk dichter langs de dijk zwemt. Helaas niet voor lang, want na enkele minuten vliegt deze Arctische vogelsoort op en landt een stuk verderop op het water. Hierbij jaagt de jager wel fanatiek (maar onsuccesvol) achter een Kokmeeuw aan. Een tweede jachtpoging mislukt (t.o.v. een Stormmeeuw), maar drie keer is scheepsrecht: op grote afstand zien we hoe de Middelste Jager bij de derde poging een meeuw uit de lucht pakt en op het water overmeestert.

Na dit spektakel maken we een einde aan deze dag, die enigszins rustig begon maar een verrassende wending kreeg.

Dag 11 Texel: geweldige afsluiting van de vakantie

Zondag 23 oktober 2016

Voor het laatst maken Frank en ik een rondje over de noordpunt. We beginnen langs de Vuurtorenweg, maar veel verder dan wat Kepen komen we niet. Vervolgens brengen we wat tijd door rondom de vuurtoren, waar we net als gisteren Jeroen de Bruijn tegenkomen. Er is genoeg beweging in de lucht: voor de vuurtoren vliegt een Houtsnip langs, een Geelgors zit korte tijd tp op een draad langs de weg om daarna weer door te trekken en niet veel later vliegen twee gorzen over, waarvan we eentje kunnen determineren als Geelgors (die andere was er vast ook een). Als we teruglopen richting de Robbenjager is het Jeroen die een roepende Europese Kanarie oppikt. De vogel lijkt ter plaatse te zijn aan de noordkant van het restaurant, maar het lukt ons niet om de vogel te vinden. Dit was voor ons nog een nieuwe Texelsoort (#279), mijn 8e nieuwe Texelsoort alweer dit najaar. Hier vliegt ook een Grote Gele Kwikstaart over.

Aan het eind van de ochtend bezoeken we met onze vader erbij opnieuw de noordkant van de Robbenjager. Net ten noorden van het restaurant horen we iets wat nogal op een Siberische Tjiftjaf lijkt, in de zeereep lijkt een Goudvink te roepen en over de Robbenjager vliegt een (Geel?)gors. Echter allemaal te summier om zeker van te zijn. Rond 12-en gaan we weer naar het huisje om alles in te pakken en maken we een plan voor de rest van de dag.

We nemen de boot van 2 uur, waar we ieder onze eigen gang gaan: mijn ouders gaan direct naar huis, terwijl Frank en ik met de trein richting Castricum gaan. Hier, in het Noordhollands Duinreservaat, was vrijdag een Kroonboszanger gevangen. Gisteren werd de vogel in het veld teruggevonden en die dag werd de vogel al veelvuldig getwitcht. Niet zo raar natuurlijk, want Kroonboszangers zijn extreem zeldzaam in Europa: het betreft de tweede waarneming ooit voor Nederland en slechts de 10e voor de Western Palearctic. Rond half 4 komen we aan in Castricum en na een wandeling van een dik half uur bereiken we het bosje van de boszanger. De groep vogelaars wijst ons op de bomen waar de vogel vaak zit.

Het duurt even voordat we de vogel in beeld krijgen, maar na een dik half uur wordt de Kroonboszanger teruggevonden. Frank en ik zien de vogel af en toe bewegen in een van de abelen, maar mooi kunnen we hem niet zien. In de scoop zien we beide een paar seconden de kop van de vogel, voor de rest is de vogel ons te snel af. Vervolgens moeten we lang wachten voordat de vogel weer in beeld komt. Dankzij een oplettende Joey Braat zien we een fraaie adulte man Pestvogel, die in een abeel naast ons landt. Andere leuke soorten zijn een groepje Boomleeuweriken en een foeragerende Vuurgoudhaan. Bovendien zwemt een drietal Krooneenden (2 man, 1 vrouw) op het Hoefijzermeer.

Pestvogel – Bohemian Waxwing

Het begint inmiddels al bijna te schemeren en bij velen is de hoop op een weerzien met de Kroonboszanger al bijna verdwenen als de vogel rond kwart over 6 wordt teruggevonden. Het licht neemt intussen al snel af en de Kroonboszanger zit erg hoog in de abelen, maar met de scoop is de vogel minutenlang fraai te zien. Deze Oost-Aziatische vogel lijkt te gaan slapen, zit af en toe met de ogen dicht, maar vliegt na een tijdje de abeel uit; voor Frank en mij reden om terug naar de trein te lopen.

Kroonboszanger – Eastern Crowned Warbler

De Kroonboszanger vormde een zeer fraaie afsluiter (misschien wel het hoogtepunt) van de vakantie op Texel. De gehoopte Bergheggenmus bleef helaas uit (op Texel dan…). De blikvangers waren de Blauwstaart en Woestijntapuit tijdens het DB-weekend en verder Hop, Taigaboomkruiper, Draaihals, Ruigpootbuizerd, Europese Kanarie, Bonte Kraai en ontelbaar veel Bladkoninkjes.

Dag 10 Texel: het zit er bijna op

Zaterdag 22 oktober 2016

Frank en ik beginnen de dag op de noordpunt. Over de Eierlandse Duinen vliegt een groep van zeker 30 Kruisbekken en iets verder in dit duingebied worden we getrakteerd op de Klapekster die hier al enige tijd aanwezig is. De klauwier laat zich bij tijd en wijle erg fraai zien, op korte afstand in het ochtendzonnetje.

Klapekster – Great Grey Shrike

Bij de vuurtoren komen we Jeroen de Bruijn en Diederik Kok tegen. Tijdens een kort praatje passeert natuurlijk de Bergheggenmus die zij gisteren wel getwitcht hebben de revue. We hebben net afscheid van ze genomen als er vanuit de Tuintjes twee gorsachtigen over komen vliegen en landen in de zeereep bij de vuurtoren. Wij hebben er helemaal niets aan kunnen zien, maar binnen enkele seconden komen Jeroen en Diederik snel teruglopen: “Dat leken wel 2 Witkopgorzen!“. We bereiken de plek waar de gorzen geland waren niet, want al snel zien we de gorzen al roepend over ons heen vliegen, terug richting de Tuintjes. Het lijkt erop dat ze bij het 1e bosjescomplex landen, maar een lange zoektocht die de hele ochtend duurt, levert spijtig genoeg niets meer op. Diederik heeft gelukkig wel enkele zeer suggestieve fotootjes en geluidsopname kunnen maken (zie hier), die toch duidelijk de roodbruine kop en borst, witte onderdelen zonder een spoortje van geel en witte ondervleugels laten zien. Waarschijnlijk net te slecht gedocumenteerd voor aanvaarding, maar desalniettemin zeer spannend!

Tijdens de zoektocht richten wij ons vooral op de zeereep achter de Tuintjes. Zoals hierboven vermeld zien we de twee gorzen niet meer terug. Wel zien we vele Rietgorzen, 2 overvliegende IJsgorzen en roepende Barmsijzen. Bovendien stoten we alweer mijn 5e Bokje ooit op Texel op. Opvallend, want dit najaar had ik pas mijn eerste voor het eiland.

Net als de afgelopen dagen spenderen we de middag in het zuidwesten van het eiland. De steenhopen en directe omgeving aan de Westerslag en Jan Ayeslag en een wandeling in de Westerduinen levert helaas niet veel op: een handjevol Heggenmussen, veel Roodborsten, wat Rietgorzen, een Roodborsttapuit, Tjiftjaf e.d. Als laatste rijden we nog even langs Polder Waalenburg. Leuk is de jonge Kleine Rietgans die met wat Grauwe en Kolganzen op het grasland foerageert. Tot slot vinden we nog een Smelleken dat op een akker langs de Hoofdweg rust.

juveniele Kleine Rietgans – juvenile Pink-footed Goose

juveniele Kleine Rietgans – juvenile Pink-footed Goose

Dag 9 Texel: gemengde gevoelens

Vrijdag 21 oktober 2016

Onze vogeldag begint vroeg als Frank en ik rond achten het huisje uitlopen om te gaan vogelen in het vakantiepark. Bij de groenstort horen we een Bladkoninkje roepen, al snel gevolgd door een tweede exemplaar. Een leuk begin van de dag! Door de dreigende lucht blijven we dicht bij huis, zodat we niet al te nat regenen.

Als we teruglopen, ontvangen we een piepje dat onze hartslag doet stijgen: op de Maasvlakte zit een Bergheggenmus, een nieuwe soort voor ons land! De soort waar wij al ruim een week naar zoeken hier op Texel. Thuis volgt een kort overleg: blijven we op het eiland en gaan we proberen er zelf eentje te vinden of gaan we het eiland af, op naar de Maasvlakte? Hoe graag we de soort ook zouden willen zien, we kiezen er voor om op het eiland te blijven. Misschien krijgen we binnenkort een herkansing voor de Bergheggenmus en hopelijk zelfs op Texel?

Een nieuw rondje over het park levert 2 overvliegende Kruisbekken op. Vervolgens rijden we richting Dorpzicht, waar Arend Wassink een Hop gevonden heeft. Samen met Arend rijden we naar de locatie waar hij de vogel voor het laatst gezien had. Hier zien we de Hop al snel vliegen richting het monument op de dijk. Later zien we de vogel nog eenmaal fraai (maar op afstand) zittend op een paaltje.

We maken een rondje langs de bosjes bij het Reddingboothuisje en langs de Robbenjager. Over dit laatste gebied vliegt een roepende IJsgors en een Appelvink. De Taigaboomkruiper van gisteren is nog aanwezig. De vogel zit minutenlang op enkele decimeters hoogte te rusten en is dan fantastisch te zien en te digiscopen.

Taigaboomkruiper – Eurasian Treecreeper

Inmiddels breken serieuze regenbuien los en dus lopen we gauw weer terug richting de auto. Even later zitten we weer in de auto naar huis. Rond half twee is het weer even droog en lopen Frank en ik weer een stukje door het park. Bij de groenstort zien we samen met Eric Menkveld opnieuw de 2 Bladkoningen van vanochtend.

Rond drieën klaart het nog verder op en dus gaan we vol op zoek naar onze eigen Bergheggenmus, deze keer in het zuidwesten van het eiland. Bij Westerslag komen we niet verder dan 3 Heggenmussen. Ook op andere plekken in het duin kunnen wij deze doelsoort niet vinden. Sterker nog, eigenlijk zien we verder helemaal geen hoogtepunten. Rond 5-en kijken we nog even over zee, maar verder dan enkele Roodkeelduikers en een aantal Alken of Zeekoeten komen we niet. Niet veel later maken we een einde aan deze vogeldag. Precies op het goede moment, want eenmaal in de auto breken plensbuien uit.

Heggenmus – Dunnock (photo: Peter van der Meer)

Na een dag met 2 Bladkoningen, een Hop en een geweldige Taigaboomkruiper mag je normaal gesproken niet klagen, maar ja, die Bergheggenmus…

Dag 8 Texel: van net niet naar net wel

Donderdag 20 oktober 2016

Door de vele buien en de veel te harde wind doen we ’s ochtends niet eens een poging om te gaan vogelen. Rond 11’en gaan we dan toch even naar buiten, naar Dorpzicht. Daar sta je nog een beetje beschut en enigszins uit de regen. Het leidt helaas niet tot leuke waarnemingen, slechts een enkele Tjiftjaf en Goudhaan laat zich zien.

Het eerste deel van de middag is een herhaling van het grootste deel van de ochtend: veel regen en wind; dus blijven we schuilen in ons huisje. Rond drieën wordt het iets droger en windstiller en geïnspireerd door een over ons vakantiepark vliegende Pestvogel (waargenomen door Guus Peterse) maken we een kort rondje over het park, zonder iets te zien. We besluiten in het zuiden te gaan vogelen, die Bergheggenmus moet toch ergens zitten?

We beginnen bij de Horsmeertjes, waar 3 Pestvogels (nieuwe Texelsoort) worden gezien. Als we aankomen, zijn ze even uit beeld, maar we horen dat ze er nog wel moeten zitten. Ik zonder me af van het groepje vogelaars, misschien zitten de Pestvogels iets verderop. Dit wordt genadeloos afgestraft: de andere vogelaars (inclusief mijn vader en broer) zien de drie Pestvogels opvliegen en verdwijnen richting het vasteland, maar ik ben net enkele seconden te laat. Balen! Een groepje van 7 barmsijzen (waaronder een waarschijnlijke man Grote), 2 Grote en 2 Kleine Zilverreigers en 2 late Grutto’s bieden een schrale troost.

We vogelen verder in het zuiden: over het Grote Vlak vliegt een vrouw(type) Blauwe Kiekendief en op de steenhopen langs de Jan Ayeslag zit helaas geen Bergheggenmus. De melding van een Bonte Tapuit in de Slufter doet ons besluiten om ons plan om te vogelen op de zuidpunt overboord te gooien. Bij de Kilstee pikken we Koen Stork op. Samen met 10 man zoeken we naar de dwaalgast (22e geval voor NL), maar zonder resultaat. Een tapuit op afstand verhoogt de adrenaline even. Als ik dichterbij loop, blijkt het echter een gewone Tapuit te zijn. Andere leuke soorten hier zijn 2 overvliegende IJsgorzen, de gebruikelijke groep Strandleeuweriken, een langsvliegend en verderop invallend Bokje en een erg laat Paapje.

Tapuit – Northern Wheatear (photo: Peter van der Meer)

We zijn net weer bij de auto gearriveerd als Frank een Goudvink doorappt. Gauw loop ik weer de dijk over en even later heb ik dan eindelijk een nieuwe Texelsoort in beeld. De Goudvink, een vrouwtje, zit langs het wandelpad tussen de Muy en de Slufter. De vogel roept geregeld (trompetgoudvink) en laat zich bij tijd en wijle prima zien. Veel tijd wordt ons echter niet gegund, want op de camping Robbenjager zit een Taigaboomkruiper, ook nog een nieuwe Texelsoort. Met dank aan Diederik Kok hebben Jolanda Wannet & man, Koen, Frank, mijn vader en ik in het laatste licht de Taigaboomkruiper in beeld. De vogel zit in het abelenbosje naast de chalet van Diederik en laat zich ondanks het afnemende licht prima zien, op korte afstand. Opvallend zijn de korte snavel en de zuiverwitte onderdelen. Voor andere kenmerken is het helaas al te donker, al zijn kenmerken als ‘het trapje’ altijd moeilijk te zien in het veld (vind ik).

Na dit geslaagde einde van deze dag zetten we Koen weer thuis af en gaan we naar huis. Het hadden zomaar vier nieuwe Texelsoorten kunnen zijn (Pestvogel, Bonte Tapuit, Goudvink, Taigaboomkruiper), maar met een middag met twee nieuwe mag je natuurlijk niet klagen (mijn vader had er ook twee, Frank drie).

Dag 7 Texel: het gebruikelijke spul

Woensdag 19 oktober 2o16

Als Frank en ik rond achten naar buiten gaan, voelen we regen en een veel te harde wind: dat hadden ze niet voorspeld! In de (open) duinen is het niet uit te houden, dus zoeken we maar weer het Krimbos op. In het bos roepen twee verschillende Bladkoningen en een groepje van 12 Kruisbekken vliegt over.

Later op de middag bezoeken we de Staatsbossen bij De Koog waar Eric Menkveld een Humes Bladkoning gevonden heeft. In het uurtje tijd vinden we deze (voor ons) nieuwe Texelsoort niet en ook de Blauwstaart lijkt weg. In de groepen Goudhanen zit wel een zwijgzame Bladkoning en een fraaie Vuurgoudhaan. Vervolgens rijden we terug richting de Cocksdorp. Op de kruising Hoofdweg-Oorsprongweg foerageert een IJsgors tussen wat Vinken en Kepen op een akker en in de Volharding blijkt de geringde Drieteenstrandloper van gisteren nog aanwezig.

Drieteenstrandloper – Sanderling (photo: Peter van der Meer)

Drieteenstrandloper – Sanderling

De middag beginnen we in Dorpzicht. Samen met Arend Wassink, Jos van den Berg en de familie Molenaar zoeken we naar de door Arend gemelde Pallas’ Boszanger, helaas zonder resultaat. Net als eerder in de Staatsbossen komen we een Bladkoning en een Vuurgoudhaan tegen en eenmaal horen we een (overvliegende?) boompieper spec. roepen. Bovendien vliegt een adulte Zwartkopmeeuw over, wat zijn ze toch algemeen dit najaar.

Tot slot maken we een rondje langs de oostkant van het eiland. Bij Minkewaal komen we een fraaie adulte man Blauwe Kiekendief tegen, bij De Bol op zee zwemmen de eerste Brilduikers en Geoorde Futen (erg ver…) van het najaar en op een ondergelopen akker langs de Hoofdweg lopen veel steltlopers (Kemphaan, Bontbek- en Goudplevieren) die goed in de gaten worden gehouden door een Slechtvalk.

Dag 6 Texel: regen, regen, regen…

Dinsdag 18 oktober 2016

Een uurtje later dan normaal (regen…) fietsen Frank en ik via het Krimbos richting de duinen. In het bos komen we Herman Bouman tegen, die vertelt dat er veel vogels maar niet veel bijzonderheden zitten. Na een kort onderonsje nemen we afscheid van Herman en vervolgen we onze weg. Op het punt dat we het bos uit fietsen, meldt Herman echter een (ongetwijfeld de gister gevonden) Pallas Boszanger op de plek waar wij hem net nog gesproken hebben. Binnen een paar minuten staan we weer bij Herman, maar de Pallas’ is alweer uit beeld en zal niet meer in beeld komen. We zoeken fanatiek alle groepen Goudhanen in het bos af, maar het levert ons ‘slechts’ een (zwijgzaam) Bladkoninkje op.

Even later fietsen we het bos uit en maken we een kort rondje langs de Vijver van Jochems. Er zijn niet al te veel hoogtepunten, maar een overvliegende Grote Gele Kwikstaart en een fraaie Sperwer zijn natuurlijk het noemen waard.

Sperwer – Eurasian Sparrowhawk

Via het Krimbos (rondvliegende Appelvink) fietsen we weer terug naar het huisje. Net op tijd, want net nadat we thuiskomen, begint het te regenen. Het grootste deel van de middag blijft het regenen, af en toe zelfs in stortregens. Aan het eind van de middag, rond een uurtje of 4 / half 5, wordt het eindelijk wat droger, aanleiding voor ons om nog even een dik uur naar buiten te gaan.

In die korte tijd zien we wel een aantal leuke soorten. Zo zien we in de Volharding een geringde Drieteenstrandloper, in Polder Waalenburg loopt een late Groenpootruiter, en langs de Muyweg pikken we vanuit de auto een overvliegende 1e winter Zwartkopmeeuw op. Gelukkig krijgen we deze fraaie maar schaarse meeuwensoort ook nog even aan de grond te zien, weliswaar op afstand. Het hoogtepunt van de dag ontdekken we wederom vanuit de auto: op de kruising Hoofdweg-Hollandse Weg valt mij op zo’n 200 meter een nogal soepel vliegende buizerd op die bovendien veel boven een akker met hoge vegetatie bidt: het blijkt een juveniele Ruigpootbuizerd te zijn! Ondanks de afstand en het sterk afnemende licht kunnen we deze zeldzame roofvogelsoort prima zien.

Ruigpootbuizerd – Rough-legged Buzzard (photo: Peter van der Meer)

Een leuke afsluiter van een behoorlijk regenachtige dag.

Dag 5 Texel: nog steeds rustig op het eiland

Maandag 17 oktober 2016

Samen met Frank maak ik vanochtend een rondje langs de Hanenplas. Langs de Krimweg horen we enkele malen het Bladkoninkje dat nu al minstens een week aanwezig is. De Hanenplas zelf heeft helaas niet veel te bieden, slechts een jonge Havik en een roepende Waterral. Voordat we naar het huisje gaan, bezoeken we de Zomertaling in het Krimbos. Deze eend is gauw gevonden, net als een overvliegende Grote Gele Kwikstaart.

Rond tienen sluit onze vader zich bij ons aan en gaan we richting de Tuintjes. In de zeereep zitten veel minder gorzen dan laatst, al stuit ik nog wel op een IJsgors. Een Houtsnip vliegt op nadat we zonder succes zoeken naar een Grote Pieper die mogelijk geland was. Als we De Krim binnenrijden om te gaan eten, wordt er een Siberische Tjiftjaf gemeld bij de ingang van ons park. De waarnemer is echter al snel weer weg en het lukt ons niet om de tjiftjaf te vinden. Wel horen en zien we een fraaie Bladkoning, alweer de tweede vandaag.

De middag besteden we in de omgeving van het Reddingboothuisje en het Krimbos. De Bruinruggoudmus is nog steeds aanwezig en in het Krimbos zoeken we met o.a. de mannen Molenaar naar een gemelde Pallas Boszanger. Die krijgen we helaas niet in beeld, maar op het plasje zien we wederom de Zomertaling en langs de rand zien we een Beflijster. Als we weer naar huis rijden, loopt een van de hoogtepunten van de dag in de berm van de Postweg: een Egeltje laat zich leuk bekijken.

Egel – Western European Hedgehog (photo: Peter van der Meer)

Dag 4 Texel: weinig aankomst

Zondag 16 oktober 2016

Na zo’n geweldige dag als gisteren zijn de verwachtingen voor vandaag natuurlijk hoog gespannen. Voor het eerst deze vier dagen maak ik met Frank een ochtendrondje, we kiezen voor de camping op het park. Vooral de vinkachtigen zijn opvallend: zo hoor en zie ik 1 Appelvink overvliegen, zitten 4-8 Kleine Barmsijzen in de singels en op het gras en vliegt een roepende Kruisbek over. Ook leuk zijn 2 Vuurgoudhaantjes. Rond tienen zijn we weer terug in het huisje en gaan we, net als gisteren, richting de Staatsbossen voor de Blauwstaart.

Eenmaal in het bos is de eerste vogel die ik in beeld heb gelijk de goede: een fraaie Blauwstaart zit enkele seconden lang fraai vooraan in een klein esdoorntje en is dus erg leuk te zien. Even later kan ik de vogel ook aanwijzen aan de grote meute. In het daaropvolgende uur krijgen we deze dwaalgast (23e geval in Nederland) onregelmatig te zien. Zo zien Frank en ik, samen met nog zo’n 10 waarnemers, de vogel een kleine tien minuten erg fraai foerageren langs een smal bospaadje.

De middag besteden in het zuiden. Na enig zoekwerk lukt het ons om de Draaihals bij de NIOZ te lokaliseren. Deze spechtensoort laat zich bij tijd en wijle leuk zien in de lage bomen en stenen paden op het terrein. Twee andere leuke soorten zijn een Waterpieper op het Grote Vlak (en erg schaarse soort op Texel) en een Zwarte Roodstaart op de parkeerplaats aan de Jan Ayeslag.

Draaihals – Wryneck (photo: Peter van der Meer)

Zwarte Roodstaart – Black Redstart (photo: Peter van der Meer)