Maandelijkse archieven: februari, 2017

Heerlijk rondje door de Kop van Noord-Holland

Zaterdag 25 februari 2017

Vorige week zondag werd, toen wij in de Oostvaardersplassen aan het vogelen waren, in het Timorpark in Den Helder een Bruine Klauwier gevonden. Ruim drie jaar geleden, in januari 2014, zagen wij bij Netterden (Achterhoek) het eerste en enige geval van deze soort in ons land en daardoor kozen we er vorige week zondag voor om niet halsoverkop naar Den Helder te rijden, maar rustig verder te vogelen. De afgelopen week werd de vogel dagelijks gezien en werden bijzonder fraaie foto’s gemaakt van dit exemplaar, wat moet betekenen dat de klauwier op korte afstand te bewonderen valt. Over de vogel van Gelderland heb ik louter goede herinneringen, maar feit is dat deze vogel vaak relatief ver weg zat (+/- 150 meter). Een Kleine Topper in Den Oever zou een mooie combinatie vormen voor een rondje door de Kop van Noord-Holland.

Rond een uur of half 10 stappen mijn vader en ik de auto in en beginnen we aan de rit. Lang blijft het droog, maar als we Amsterdam voorbij rijden, zien we de eerste spetters op de voorruit. Hoe noordelijker we komen, hoe harder het begint te regenen, zonde! Ook als we aankomen in de havens van Den Oever is het nog steeds flink aan het regenen. We laten ons echter niet uit het veld slaan door de regen en even later staan we, samen met o.a. Luuk Punt, Wouter Teunissen, Kasper Hendriks, Herman van den Brand en Albert & Jacob Molenaar, uit te kijken over een grote groep duikeenden. De groep is erg vliegerig en bestaat vooral uit Kuifeenden en een enkele Tafeleend, maar ook de (hier voor de derde winter op rij overwinterende) man Buffelkopeend is van de partij.

Buffelkopeend – Bufflehead

Voor de Kleine Topper moeten we iets beter zoeken, maar dankzij de gebroeders Molenaar hebben we de Amerikaanse duikeend een minuut lang dichtbij in de telescoop voordat de hele groep opvliegt. Als de hele groep verder op het water landt, is het even goed zoeken, maar ook hier vinden we de dwaalgast weer terug. Ook de Buffelkopeend zwemt in dezelfde groep; af en toe zwemmen de twee Amerikaanse duikeenden in één scoopbeeld, leuk! De Zuiderhaven is verder goed voor een overvliegende Lepelaar en de nodige Toppers, Nonnetjes en Grote Zaagbekken.

Na dit hoopvolle begin brengen mijn vader en ik een bezoekje aan de Dijkwielen, dat bomvol zit met Kuifeenden. Ook hier zwemmen (minstens 17) Toppers tussen, al is het door de regen lastig om een goede telling te maken. Vanaf hier zetten we koers richting Den Helder, maar eerst kijken we opnieuw even in de Zuiderhaven (omdat de regen nu gestopt is; wel Buffelkopeend, maar geen Kleine Topper). In het Timorpark in Den Helder zoeken we fanatiek naar de Bruine Klauwier. De afgelopen dagen werd de vogel dagelijks, maar behoorlijk onregelmatig in dit park gezien (soms was de klauwier vele uren zoek). Ook als wij aan komen, is de klauwier niet in beeld. Sterker nog, de vogel is de hele dag nog niet gezien. Een klein uur speuren we de lage struiken en boompjes af, echter zonder succes. Een rondvliegende juveniele Kleine Burgemeester zorgt voor een tijdelijke adrenalinekick.

Na een uur komt eindelijk het verlossende bericht: de Bruine Klauwier is teruggevonden. Gauw haasten we ons naar de juiste plek en sluiten we ons aan bij de vele vogelaars, die ons vertellen dat de vogel een tuin in gevlogen is. Het duurt een paar minuten, maar al snel komt de Bruine Klauwier de tuin uit gevlogen en landt in de boomopslag. Hier begint het genieten: op een dikke 20 meter laat de klauwier zich fantastisch bekijken, eerst rustig om zich heen kijkend, maar later fanatiek ‘jagend’ op de neergestrooide meelwormen (wie heeft die hier in vredesnaam neergelegd?). Hierbij hipt de vogel, die in zuidelijk Rusland, Mongolië en en aangrenzende delen van China broedt en overwintert in ZO-Azië, als een grasmus over de grond en werkt de ene na de andere meelworm naar binnen. Wat een fantastische waarneming, zo goed heb ik überhaupt nooit een klauwier gezien!

Bruine Klauwier – Brown Shrike

Bruine Klauwier – Brown Shrike (photo: Peter van der Meer)

Na een paar minuten vliegt de Bruine Klauwier op van de grond en verdwijnt weer de tuin in, buiten ons zicht. Veel vogelaars vertrekken, maar wij blijven nog even staan. Dat wordt beloond: na een kwartier wachten duikt de klauwier weer op in dezelfde boompjes en begint het hele proces weer van voor af aan. Wat een vogel, voor mij is dit tot nu toe de waarneming van het jaar! Als de vogel voor de tweede keer de tuin induikt, vinden mijn vader en ik het wel mooi geweest en rijden we richting huis.

Onderweg merken we op dat in de Wieringermeer een groepje Kraanvogels aan de grond zit. Aangezien de locatie bijna langs onze route ligt, maken we een uitstapje naar de Zeugweg (waar deze statige vogels moeten zitten). De Kraanvogels zijn snel gevonden: 6 stuks foerageren tussen de Toendra- en Kolganzen op een weiland en laten zich, op enige afstand, leuk bekijken.

Kraanvogel – Common Crane

De hier in de buurt hangende Rode Wouw is helaas niet voor ons weggelegd, maar wat kan ons dat nou schelen na zo’n geweldige dag, waar we maar liefst 5 van de 4 doelsoorten zagen. 😉

Advertenties

Zeearenden stelen de show tijdens rustig rondje Oostvaardersplassen

Zondag 19 februari 2017

Gisteren was een dag om snel te vergeten. Zo’n anderhalf uur zoeken bleek niet genoeg om in De Bilt de Pestvogels in beeld te krijgen en ook de Kleine Burgemeester in eigen regio (Haarrijnse Plas) was niet voor ons (Peter, Frank en ondergetekende) weggelegd. Een Vuurgoudhaantje en twee Pontische Meeuwen verlichtten de pijn maar een beetje.

Vandaag staan mijn vader en ik (Frank moet helaas werken) rond elven uit te kijken over de Pampushaven bij Almere, in de hoop om de hier al jaren overwinterende man Grote Zee-eend te zien. Er zitten wel veel groepjes Kuif- en Tafeleenden, maar we slagen er (mogelijk vanwege het grijze weer) niet in de Grote Zee-eend of een andere leuke eendensoort te vinden. Jammer! Een paar kilometer verderop stoppen we even bij het Blocq van Kuffeler. Vergeleken met de Pampushaven drijven hier veel minder duikeenden (maximaal 50 Kuif- en Tafeleenden), maar hier zwemt wel een leuke soort: een jonge Zwarte Zee-eend, een aan de kust gebonden eendensoort die in het binnenland erg schaars is.

Zwarte Zee-eend – Common Scoter

De volgende stop is bij Almere-Buiten. Hier zitten in een stukje met opkomende vegetatie al geruime tijd meerdere Europese Kanaries. Dankzij de kenmerkende roep kost het me niet veel tijd om de vogels te lokaliseren. Het lukt me echter niet om de Europese Kanaries in de kijker te krijgen. Aangezien we meer op de planning hebben staan, spenderen we niet al te veel tijd in deze leuke vogeltjes en gaan we de Oostvaardersplassen bezoeken. Een korte wandeling bij het Julianapad (aan de NO-kant van de Oostvaardersplassen) levert helemaal niets op. Een uitstapje richting Lelystad-Haven is wel erg leuk dankzij twee soorten zaagbekken: 3 Grote Zaagbekken (2 man, 1 vrouw) foerageren lekker dichtbij in de woonwijk, terwijl ook 8 Nonnetjes van de partij zijn. Een Witoogeend, die hier ook vaak gezien wordt, zit er voor ons helaas niet in.

Grote Zaagbek – Common Merganser (photo: Peter van der Meer)

Grote Zaagbek – Common Merganser (photo: Peter van der Meer)

Vanwege de drukte bij het bezoekerscentrum kiezen we ervoor om het hutje naast het centrum over te slaan en gaan we door richting de (voormalige) Wildroosters. Dit hele gebied is flink op de schop gegaan en daardoor zitten er (op de Brandganzen na) erg weinig vogels. Slechts een Matkop laat enkele malen van zich horen en zich ook even zien. Zonde, want vroeger was dit een vaste locatie voor Klapekster en Ruigpootbuizerd.

Het leukste bewaren we voor het laatst, want als ik vanaf de Kleine Praambult de grote vlakte af scan, zie ik een grote roofvogel op een kadaver: een jonge Zeearend. De foto hieronder is slechts een sfeerimpressie, want door de scoop is deze grote arend erg leuk te zien. Zeker vergeleken met mijn andere waarnemingen van deze soort in dit gebied is dit een uitzonderlijk goede waarneming, want meestal zie je Zeearenden in dit gebied toch op kilometers afstand in de dode bomen rusten. In een sloot foerageert een paartje Wilde Zwaan met jong, ook een leuke aanvulling van de daglijst.

Zeearend – White-tailed Eagle

Op de Grote Praambult wordt de waarneming van de Kleine Praambult zelfs overtroffen, want vanaf dit uitkijkpunt heb ik binnen no time twee (andere, want juveniele) Zeearenden in beeld. Deze keer zitten de arenden nog iets dichterbij dan net vanaf de Kleine Praambult. Een exemplaar zit op de grond en vliegt geregeld een klein stukje, mogelijk vanwege een langslopend rund. Een tweede exemplaar zit een klein stukje verderop in een van de weinige overgebleven dode bomen. Na ongeveer vijf minuten vliegt dit exemplaar op richting het westen, hierbij flinke paniek veroorzakend bij de duizenden vogels op de vlakte (ganzen, kieviten, etc.). Net als eerder vanaf de Kleine Praambult zien we ook nu weer een paartje Wilde Zwanen en vanuit de top van een elektriciteitsmast roept een Raaf.

Zeearend – White-tailed Eagle

Na dit spektakel beseffen we dat we het best kunnen stoppen op het hoogtepunt, en dus zetten we een punt achter deze behoorlijk grijze vogeldag.

Ook in de sneeuw is Texel mooi

Vrijdag 10 t/m zondag 12 februari 2017

Vrijdagochtend reizen mijn vader, moeder en ik weer eens af naar het prachtige Texel om het weekend door te brengen. Vanwege werk moet Frank helaas in Woerden achterblijven. Aan het eind van de ochtend nemen we vanuit Den Helder de boot naar de overkant. Leuk is het vrouwtje Topper dat in de veerhaven van Den Helder zwemt. Op het eiland rijden we eerst naar De Krim om de tassen uit te pakken, gelukkig hebben we nog een paar uur om te vogelen. Als eerste rijden mijn vader en ik richting Oudeschild. In de polders rondom dit kleine dorpje aan de oostkant zit al even een jonge Wilde Zwaan tussen de Knobbelzwanen. Al gauw zie ik een jonge, geelsnavelige zwaan tussen de Knobbels staan. Een minuutje ben ik in de veronderstelling dat het de Wilde Zwaan (zeldzame soort op Texel) is. Als ik beter kijk, blijkt het echter een Kleine Zwaan te zijn, zeker als ik opmerk dat de vogel naast een volwassen Kleine Zwaan staat. Jammer. In de haven van dit dorp is het gelukkig wel raak: de juveniele Grote Burgemeester is snel gevonden. Deze fraaie meeuw zit lekker dichtbij en laat zich dus prachtig bekijken.

Grote Burgemeester – Glaucous Gull (photo: Peter van der Meer)

De rest van de middag vogelen we langs de Waddenkant, maar op een drietal Witbuikrotganzen bij Nieuweschild na, leidt dit niet tot leuke waarnemingen. Als laatste rijden we de Oorsprongweg op, waar volgens andere vogelaars een groep IJsgorzen moet zitten. We vinden wel een grote groep Veldleeuweriken, maar helaas ontbreekt van de gorzen ieder spoor. Noemenswaardig is een Kleine Zilverreiger die in de sloot naast de weg foerageert.

Toendrarietgans – Tundra Bean Geese (photo: Peter van der Meer)

Kleine Zilverreiger – Little Egret (photo: Peter van der Meer)

Op zaterdagochtend lopen we een stukje over het strand bij Paal 9, hopend op leuke meeuwensoorten. Het enige noemenswaardige is echter een Duitse Zilvermeeuw. Vanwege de kou en de lage aantallen vogels houden we het snel voor gezien. ’s Middags doen we een vergelijkbaar rondje als gisteren. De Wilde Zwaan langs de Veenselangweg laat zich nu wel zien, samen met twee Kleine Zwanen en een paar Knobbelzwanen. De Grote Burgemeester daarentegen is spoorloos. Vlakbij Dijkmanshuizen zien we tussen circa 500 Rotganzen een fraaie adulte Zwarte Rotgans. Ander leuk ganzennieuws is de Kleine Rietgans in de weilanden net ten zuiden van Dorpzicht. Opvallend zijn de vele Kemphanen die op de weilanden langs de Waddenkust foerageren, vast doordat de natuurgebieden zijn dichtgevroren. Net als gisteren sluiten we de dag af langs de Oorsprongweg, waar we opnieuw niet erin slagen om de IJsgorzen op te sporen.

Zondag is alweer onze laatste dag op het eiland. Als ik opsta, valt mijn mond open van verbazing: afgelopen nacht is er een flink laagje sneeuw (van enkele centimeters) gevallen. Dat driemaal scheepsrecht is, bewijst het feit dat we er nu eindelijk wel in slagen om de IJsgorzen langs de Oorsprongweg in de telescoop te krijgen. De gorzen foerageren samen met de vele Veldleeuweriken op een stoppelveld en laten in vlucht af en toe hun kenmerkende roep horen. Eenmaal vliegt de hele groep op; een langsvliegend mannetje Smelleken blijkt de oorzaak te zijn. Uit de sloot naast de weg vliegt een Witgat op.

sneeuw

Huisje in de sneeuw

Bij het dorpje De Waal zit een tamme Watersnip in de sneeuw langs de weg en laat zich goed fotograferen. In de haven van Oudeschild is de Grote Burgemeester nog steeds aanwezig. Net als eerder dit weekend oogt de vogel niet fit: de vogel reageert amper op auto’s, beweegt nauwelijks en zit vaak met de snavel naar adem te happen. Hoe lang zou deze arctische meeuw het nog volhouden? Erg gaaf is het jonge mannetje Topper dat vlak naast de auto zwemt en daardoor fantastisch te zien en fotograferen is. Wat een fraaie eend.

Watersnip – Common Snipe (photo: Peter van der Meer)

Grote Burgemeester – Glaucous Gull (photo: Peter van der Meer)

Topper – Great Scaup

Na dit leuke rondje gaan we weer terug naar het huisje en pakken we de tassen weer in. Halverwege de middag pakken we de boot naar het vasteland en rond half 6 zijn we weer in Woerden. Hiermee komt een einde aan een leuk, maar koud weekendje Texel. Het is weer eens duidelijk geworden dat een weekendje Texel in elke periode van het jaar een goed idee is.

Leuk ganzenrondje in de regio

Zaterdag 4 februari 2016

Vandaag vogelen we lekker dicht bij huis. Vorige week zondag vond Maria van Antwerpen in de polders bij Aarlanderveen een Dwerggans en vandaag wordt de vogel alweer vroeg gemeld door Bertus, dus is voor ons duidelijk waar we heen gaan. Twintig minuutjes later staan we langs de Achtermiddenweg bij Aarlanderveen uit te kijken over een flinke groep Kolganzen. Het duurt even, maar dan zie ik tussen de Kolganzen ineens een kolgansje met brede gele oogring in beeld. De Dwerggans loopt op enige afstand, maar is door de telescoop prima te zien. Lang genieten kunnen we helaas niet, want na zo’n 5 minuten verdwijnt het ‘Goudoogje’, zoals de soort ook wel eens genoemd wordt, in de grote groep ganzen. In het daaropvolgende uur krijgen we tot onze verbazing de gans niet meer in beeld. We moeten het doen met een tweetal Toendrarietganzen, een Kleine Rietgans en 5 Kolganzen met halsbanden.

Net ten noorden van de Groene Jonker stuiten we op een andere groep ganzen met daartussen de tweede Kleine Rietgans van de dag. Deze fraaie gans zit lekker dicht langs de weg en is dus fraai te zien en aardig vast te leggen.

Kleine Rietgans – Pink-footed Goose

Tot slot zoeken we op de recreatieplas Cattenbroek in Woerden naar de eerder gemelde Roodhalsfuut, maar net als een paar weken geleden bij het Valkenburgse Meer ontbreekt van de schaarse fuut elk spoor. Toch een leuk middagje. De Dwerggans was onze derde in de regio (na vogels bij Waverhoek en Mijdrecht), maar pas de eerste die we getwitcht hebben.

vogelaars

Helaas werkte de Roodhalsfuut in Woerden niet mee. V.l.n.r: Cock Blouw, mijn vader en ik.