Maandelijkse archieven: oktober, 2017

Eilandhoppen voor een Vale Lijster

Zaterdag 21 oktober 2017

Gisteren, tijdens de eerste dag van DT3, vond Jaap Denee rond het middaguur een heuse Vale Lijster op Vlieland. Ondanks dat Nederland al 8 gevallen kent van deze soort, is het voor vele vogelaars een droomsoort en bovendien was de laatste (en enige) twitchbare in 1988. Voor vele generaties vogelaars is het dus nog een nieuwe soort. Jaap lardeerde de melding met enkele beeldvullende foto’s waar je je vingers bij aflikt. Wat een knaller!

Diezelfde middag nog werd de vogel door vele 10-tallen vogelaars gezien (vele kwamen speciaal vanaf het vasteland voor deze vogel) en als vanochtend al vroeg doorkomt dat de Aziatische lijster er nog zit, ruiken Frank, vader Peter en ik bloed: is er een snelle manier om van Texel op Vlieland te komen? De vogel zit op nog geen twintig kilometer van ons vandaan, maar er ligt natuurlijk een stukje Waddenzee tussen en er gaan geen reguliere boten tussen Texel en Vlieland in het najaar en de winter. Uiteraard kun je het eiland af, naar Harlingen rijden en daar de reguliere boot naar Vlieland nemen: naast dat het een dure grap is, kost het ook veel te veel tijd.

Meer Texelse vogelaars zitten met dit dilemma en dus ontstaan er plannen om een bootje te huren die ons naar het Friese Waddeneiland moet brengen. Rond 9:45 uur is er dan eindelijk duidelijkheid: over drie kwartier vertrekt vanuit de haven van Oudeschild een gecharterd bootje voor twaalf man. Om half 11 ontmoeten we de andere deelnemers in de haven en na een rumoerige tocht over een klotsende Waddenzee varen we om iets over 12’en de jachthaven van Vlieland binnen.

De hele groep in de haven van Oudeschild (foto (c): Marc Plomp – Vogelinformatiecentrum)

Afgelegde route; een kortere route was niet mogelijk vanwege zandbanken en het getij

Gecharterde boot is aangemeerd in de jachthaven van Vlieland (foto (c): Frank vd Meer)

Op het eiland marcheren we zo snel mogelijk naar het dorp Oost-Vlieland, waar de lijster in een aantal achtertuinen zou zitten. Op de plek aangekomen wijzen de andere vogelaars ons op de plekken waar de vogel vaak zit. Het stikt er van de lijsters en bijna alle algemenere soorten zijn van de partij: vooral MerelsZanglijsters en Koperwieken, maar ook een enkele Kramsvogel en zelfs een Beflijster foerageert op de appels en bessenstruiken in de achtertuinen. De lijster waar we voor komen, de Vale Lijster, is dan al een tijdje uit beeld. Het begint inmiddels ook nog eens te regenen.

Achtertuin waar de vogel vaak zit

Na een halfuurtje wachten valt mijn oog op een verre lijster op een schutting: het is de Vale Lijster. Vanaf dat moment laat de vogel zich lange tijd geweldig bekijken op de grond en in de bessenstruiken, al blijft hij wel vliegerig. Wat een fraaie vogel en wat een waanzinnige vondst van Jaap!

Vale Lijster – Eye-browed Trush

Vale Lijster – Eye-browed Trush

Rond half 2 zijn we anderhalf uur op Vlieland; dat vinden we meer dan genoeg. Twaalf zeer tevreden vogelaars lopen terug naar de jachthaven en 10 minuten later stappen we de boot, het Sop, weer in. De terugweg is iets heftiger, met behoorlijke golven die vol tegen het bootje rammen. Zie onderstaand filmpje, gemaakt door Frank (tip: zet het geluid even aan).

Om half vier varen we de haven van Oudeschild weer binnen en zit de boottocht erop. Alleen de tocht was al een ervaring op zich, maar die lijster was natuurlijk de kers op de taart. Wat een beest!

Toch nog een klapper!

Donderdag 19 oktober 2017

Vandaag, donderdag 19 oktober, zitten de 6 weken vakantie Texel er inmiddels bijna op. Zeker de oktober was behoorlijk saai, met erg lage aantallen vogels en relatief weinig krenten. Uiteraard, als je alle hoogtepunten opsomt, kom je toch aan een respectabel lijstje. Vooral de ‘Phylloscopi‘ leken te ontbreken: zo zag en hoorde ik vanaf 19 september tot vandaag slechts 5 Bladkoninkjes. Ter vergelijking, de afgelopen najaren had ik geregeld dagen met 5 exemplaren op één dag.

Ook vandaag lijkt een dag als alle anderen te worden: een rustige dag met weinig vogels en mooi weer. Frank en ik maken ’s ochtends vroeg een rondje door het vakantiepark. Rond 9’en krijgen we binnen dat Koen Stork tijdens zijn fietstochtje naar school een spannende bleke tapuit had gezien langs het Waal en Burgerdijkje en dacht aan een mogelijke Blonde Tapuit. Dit alles zonder verrekijker en de waarneming was behoorlijk kort; vandaar dat we gewoon zijn doorgegaan met onze ronde. Een uur later zijn we weer thuis (zonder noemenswaardige waarneming) en na wat overleg gaan we toch maar zoeken naar Koens tapuit. Het zal vast niets opleveren (we controleren wel eens vaker dit soort onzekere meldingen en tot nu toe heeft het nooit iets leuks opgeleverd), maar je weet het natuurlijk nooit.

Rond half 11 rijden we Waalenburg binnen, checken eerst nog wat plasjes langs De Staart en de Westerboerseweg (Witgat) en parkeren daarna bij het Waal en Burgerdijkje. Het is net voor elven als ik nonchalant wat Graspiepers langs de dijk bekijk en iets verderop op een hek een behoorlijk bleke tapuit met warmbruine bovendelen en borstband ontwaar. Mijn bloeddruk schiet omhoog: dit is inderdaad een blonde tapuit!

Westelijke Blonde Tapuit – Western Black-eared Wheatear

Gauw maken we de eerste foto’s en verspreiden we het nieuws. Inmiddels is de vogel iets opgeschoven van de hekken langs het fietspad naar de naastgelegen akkers. Hier laat de vogel zich nog steeds fraai bekijken. Al binnen enkele minuten komen de eerste vogelaars aanlopen die zo kunnen aanschuiven. Vlak voordat de hoofdmoot van de aanwezige twitchers arriveert, vliegt de tapuit op naar achteren, waardoor de meeste vogelaars de vogel op minstens 200 meter zien. Gezien de warmbruine bovendelen en borstband lijkt het een Westelijke Blonde Tapuit te worden.

Westelijke Blonde Tapuit – Western Black-eared Wheatear

Op de weg terug naar de auto komen we Koen tegen, die zijn eigen ontdekking is komen twitchen. Felicitaties, bedankjes en een kort gesprekje volgen. Het gaat hier pas om de derde Westelijke Blonde Tapuit van Nederland, een geweldige vondst dus!

Een geweldige 400e soort!

Woensdag 4 oktober 2017

De afgelopen maanden heb ik weinig van me laten horen. Niet dat ik niets gezien heb.  Integendeel, sinds mijn laatste bericht is mijn Nederlandse lijst toch met twee soorten (Kortteenleeuwerik, Noordse Boszanger) gegroeid. De lange stilte komt dan ook vooral door vakanties op respectievelijk Vlieland (JNM-kamp Vlie III) en Texel en het ontbrak me aan de behoefte om van weken vakantie een blog te schrijven. Vandaag onderbrak ik mijn wekenlange vakantie op Texel echter even voor een twitch naar het vasteland en daarvan kan een weblogje toch echt niet ontbreken.

Het verhaal begint eigenlijk vorige week woensdag (27 september) net voor het middaguur, als Toy Jansen in de DBA-admingroep een foto van een overvliegende arend plaatst. Deze Keizerarend, want dat lijkt er op de foto’s te staan, vloog ongeveer twee uur boven de telpost Brobbelbies nabij Uden. Voor enkele snelle twitchers was dit net lang genoeg om de vogel te kunnen halen, anderen kwamen net te laat of zagen de arend alleen als onherkenbaar stipje aan de horizon. De rest van de middag en de volgende dag wordt de vogel, tot verdriet van vele vogelaars, niet meer teruggevonden. Het gaat hier pas om de 2e Keizerarend van Nederland, na een overvliegende vogel over Kamperhoek (Flevoland).

Dit verhaal krijgt gisteravond onverwachts een staartje, als via Facebook naar voren komt dat iemand de vogel die middag heeft gefotografeerd nabij Zwolle. De foto’s tonen onmiskenbaar hetzelfde exemplaar. Jeroen Bredenbeek, boswachter van de Wieden-Weerribben, ziet tegen de avond een flinke arend een slaapplek zoeken in een bosje ongeveer 5 kilometer daar vandaan en concludeert dat het om dezelfde vogel moet gaan. Velen, waaronder ik, smeden een plan voor de volgende dag. Gelukkig blijkt al snel dat ik vanaf Texel met Marc Plomp en Jos van den Berg mee kan rijden. Het plan is om niet af te wachten, maar met de eerste boot van het eiland te gaan en ons zo snel mogelijk naar de plek te spoeden.

Na een korte nacht gaat vannacht rond kwart voor 5 de wekker. Drie kwartier later pikken Marc en Jos me op aan de Roggeslootweg en dan kan het avontuur beginnen. De reis gaat voorspoedig: de boot is opvallend vol voor dit vroege tijdstip en pas in Friesland begint het voorzichtig licht te worden. De spanning stijgt, zal de vogel er nog zitten en gaat de laatste waarneming van Jeroen eigenlijk wel om de Keizerarend? Om 7.48 stijgt de spanning naar een (voorlopig) hoogtepunt als Laurens Steijn, via een speciaal voor deze twitch in het leven geroepen whatsappgroep, meldt dat hij de Keizerarend ziet vliegen! Voor ons is het op dat moment nog een halfuurtje rijden, dus de stress zit er goed in. Langzaam rijdende landbouwvoertuigen op het smalle landweggetje helpen op zo’n moment ook niet echt. Het bericht dat de vogel is geland, zorgt voor een iets lager adrenalinepeil. Het volgende kwartier volgen meerdere berichten dat de vogel opvliegt en vlakbij weer landt in bomen. Oftewel, veel rust kent de arend niet en wij dus ook niet.

Bericht in appgroep van eerste melding

Om 8 uur arriveren we aan de westkant van het dorp Hasselt, de plek waar de vogel de laatste keer heen gevlogen was. Met een andere auto vogelaars zien we flinke paniek in het luchtruim boven een polder, overal vliegen Kieviten e.d. Het lukt ons niet om de dader te vinden. We staan net op het punt om dieper de polder in te rijden als via de whatsapp doorkomt dat de vogel weer op de oude plek is gezien. Opnieuw stijgt de spanning, zal het nu wel lukken om de vogel te zien? Een paar minuten later komen we aan op de plek. Tot onze afschuw bleek het allemaal op een misverstand te berusten, vanaf deze plek was de vogel 10 minuten geleden vliegend waargenomen in de richting van waar we eerst stonden. Een hoop gevloek, en tot overmaat van ramp gaat de brug in Hasselt voor onze neus open. We voelen de arend steeds meer uit onze handen glippen…

Iedereen verspreidt zich weer en Marc, Jos en ik besluiten toch weer richting de eerder genoemde polder te gaan. Opnieuw is hier grote paniek onder de honderden Kieviten en zelfs de 10-tallen Grote Zilverreigers kiezen het luchtruim, daar moet toch iets aan de hand zijn? Even denken we iets groots te zien vliegen met de kijker, maar in de scoop zien we slechts nog enkele Buizerds. We beginnen net een kort praatje met Steven Wytema als in de app binnenkomt dat de vogel wederom gezien wordt, op twee minuutjes rijden. Als bezetenen stappen we het busje weer in en rijden we naar de bewuste plek. Deze keer zijn we wel op tijd, want al gauw worden we door de melders gewezen op de Keizerarend. De vogel zit minutenlang rustig in het weiland op enkele 100-en meters en is prima te zien. Wat een last valt er van onze schouders, wat een heerlijk gevoel!

Keizerarend – Eastern Imperial Eagle

Blije vogelaars na het zien van de Keizerarend (met een opgeluchte ik als meest linker vogelaar). Foto: Marc Plomp (Vogelinformatiecentrum).

Het wordt snel drukker met overal om ons heen opgeluchte vogelaars. Echter blijft de arend (afkomstig uit Oost-Europa en Centraal-Azië) ook hier niet lang zitten. Na een paar minuten vliegt hij op, maakt laag een rondje en landt een kilometer verderop weer in het weiland. Ook dit is van korte duur, want al snel vliegt de arend wederom op om laag over de weg heen richting Genemuiden. Hier laat de Keizerarend, volop gepest door kraaiachtigen, zich waanzinnig bekijken.

Na deze fantastische waarneming besluiten Jos, Marc en ik dat het haast niet beter kan en dus dat we net zo goed aan de terugweg kunnen beginnen. En zo zitten we rond half 10 alweer met een geweldig gevoel op de weg terug richting Texel. We hebben de boot van half 12 en rond het middaguur zijn we weer op het eiland. Wat een indrukwekkend beest zeg, en dat is dan mijn 400e soort in ons land! Dit laatste even onder voorbehoud dat de Amerikaanse Tafeleend en Marmereend van vorig jaar aanvaard worden. Over de determinatie is trouwens nog niet alles gezegd, want op dit moment is het nog even zaak om Spaanse Keizerarend (die net zo zeldzaam is in Nederland) uit te sluiten. Vooral in dit kleed (4kj) is dat een moeilijke zaak.