Maandelijkse archieven: februari, 2018

Het geluk is toch nog aan onze kant

Zaterdag 17 en zondag 18 februari 2018

Gisteren (zaterdag) stond het geluk niet aan onze zijde. Aan de NO-kant van Rotterdam missen we de Kleine Geelpootruiter en ook een overwinterende Zomertortel is niet voor ons weggelegd. Een leuke troostprijs is een Rode Wouw, die zich zowel in zit als vliegend erg leuk laat bekijken.

Vandaag (zondag) is een ‘bank hang’-dag. Dus geen Ross’ Meeuw of Zwartkeellijster voor ons vandaag, wel drie live voetbalwedstrijden. Berichten over een Kleine Burgemeester in hartje Utrecht en een overvliegende Bastaardarend op 10 km van ons vandaan kunnen ons niet in beweging brengen. Wanneer we willen beginnen aan de laatste wedstrijd (PEC Zwolle – Ajax, rond half 5) komt bij ons de informatie binnen dat de Bastaardarend net over de provinciegrens (tussen Lekkerkerk en Berkenwoude) is teruggevonden. Dat de arend maar kort ter plaatse zat en snel uit beeld is, is voor ons geen reden om voor de tv te blijven zitten: bij dit soort vogels kun je beter gewoon gaan. En dus zitten we zo’n 5 minuten later in de auto.

Rond kwart over 5 rijden we langs de plek waar de arend voor het laatst gezien is en begint onze (tamelijk kansloze) zoektocht. Van drie gelukkige waarnemers (Herman vd Brand, Arjan Boele en Harm Blom) krijgen we te horen waar we ons het best op kunnen focussen: de arend zit waarschijnlijk in de ruime omgeving van het Loetbos. Tot de schemering posten we aan de westkant van dit bos: het levert alleen de Rode Wouw van gisteren op. Net als we op het punt staan om naar huis te gaan, piept Herman Bouman de Bastaardarend op anderhalve km van ons!

Gauw rijden we om en trekken we een sprintje het bos in. Door de telescoop van Enno Ebels zie ik rond 6’en een paar seconde lang een vogel in een boom zitten; het is de Bastaardarend. Veel zie ik er niet aan (ik zie amper dat het een vogel is) en als de vogel al snel uit verdwijnt, overheerst dan ook een slecht gevoel. Zal het bij deze slechte waarneming blijven? Het snel afnemende licht werkt in ieder geval niet in ons voordeel.

Teruglopend richting de auto besluiten we toch nog even te posten op een open plek in het bos, op ruim 200 meter van waar de arend voor het laatst gezien is. We hebben eigenlijk geen hoop meer dat we de vogel zien en daarom praten we bij met Diederik Kok. We draaien ons net om om naar huis te gaan als Frank ineens een grote roofvogel over de boomtoppen ziet komen zeilen: “Hé, hé, dat is ‘m!” En verdomd, daar vliegt inderdaad de Bastaardarend! Het is inmiddels al rond half 7, de zon is al lang en breed onder, dus kleuren kunnen we niet meer onderscheiden, maar alsnog laat dit beest zich prima zien. Zelfs de lichte banen over de bovenvleugeldekveren zijn te onderscheiden. De arend vliegt driemaal een rondje boven de bomen om daarna (niet zichtbaar) een slaapplaats op te zoeken. Wat een ontknoping van deze memorabele twitch!

Het gaat hier om de 33e Bastaardarend voor Nederland, waarvan dit de 10e is sinds 2000. Voor de laatste (enigszins) twitchbare moeten we alweer ruim 15 jaar terug in de tijd, daarna werden nog wel enkele overvliegende vogels gezien. Indien aanvaard betekent dit mijn tweede nieuwe soort van het jaar (na de Zwartkeellijster) en 407e soort in Nederland.

Advertenties

Een prachtige Witstuitbarmsijs

Zaterdag 3 februari 2018

Sinds oktober en november worden in ons land opmerkelijk veel barmsijzen gemeld. Vooral de hoge aantallen Grote Barmsijzen zijn opvallend. Deze vogels komen uit  Scandinavië en daarom zijn veel vogelaars extra alert. Immers, de zeldzame Witstuitbarmsijs komt ook uit het uiterste noordoosten van Europa en zoekt vaak  aansluiting bij Grote Barmsijzen. Sinds oktober worden verspreid door het land enkele Witstuitbarmsijzen gezien. Voor mijn vader Peter en broer Frank is het nog een nieuwe soort, ik had de soort (alweer) vier jaar geleden gezien bij het Noordhollandse Twisk. Deze winter lijkt dan ook een ideale gelegenheid te zijn voor een weerzien met de soort.

Op een industrieterrein in Arnhem bivakkeert sinds eind januari een groep van enkele tientallen barmsijzen met daartussen een adult mannetje Witstuitbarmsijs. In tegenstelling tot bijna alle eerdere exemplaren deze winter zit deze vogel niet hoog in de bomen, maar foerageert vooral op zaden op de grond. Daardoor is de vogel erg goed te bekijken, wat de determinatie van deze lastig te determineren soort vergemakkelijkt. Vandaag verkiezen wij een tripje naar Arnhem boven de Dutch Birding-dag.

Bij onze aankomst in Arnhem is de groep barmsijzen even uit beeld. Terwijl wij gezellig bijpraten met Herman van den Brand komen de Grote Barmsijzen ineens aangevlogen en landen op het ijzeren hek. Op een metertje of 10 (!) zijn deze kleine, leuke vogeltjes geweldig te bekijken.

Grote Barmsijs – Mealy Redpoll (photo: Peter van der Meer)

De Witstuitbarmsijs is gauw gevonden. Opvallend hoe makkelijk de vogel te vinden is in de groep (van 35) Grote Barmsijzen. Naast de witte stuit zijn o.a. de witte grondkleur van de onderdelen met slechts spaarzame streping, de zuiver witte onderstaartveren, de zalmroze borst (dieper oranjerood bij Grote) en de grijzere rug goede aanknopingspunten. De periode dat de groep barmsijzen uit beeld is, wordt besteed om met de vele bekende medewaarnemers bij te praten.

Witstuitbarmsijs (onder) en Grote Barmsijzen (boven) – Arctic (under) and Mealy Redpolls (photo: Peter van der Meer)

Witstuitbarmsijs – Arctic Redpoll (photo: Peter van der Meer)

Witstuitbarmsijs – Arctic Redpoll (photo: Peter van der Meer)

Na deze geslaagde twitch rijden we weer terug richting Woerden. Bij Houten nemen we de afslag om de Ross’ Gans in de Lekuiterwaarden te bezoeken. Net als vorige week kost het weinig moeite om de gans in beeld te krijgen. Naast deze uit Noord-Amerika afkomstige gans zien we een ‘mooie’ groep van 20 Indische Ganzen en net als vorige week zien we vlakbij een groepje roestende Ransuilen.

Fotootje van vorige week: Ross’ Gans – Ross’ Goose (photo from last week)

Indische Gans – Bar-headed Goose