Bruine Boszanger op de zelfontdeklijst en veel meer

Woensdag 16 oktober 2013

Vrijdag 11 tot vrijdag 18 oktober 2013 stond voor mij in het teken van een week lang keihard vogelen. Toen vond namelijk het Dutch Birding Najaarsweekend plaats op Texel, gevolgd door een midweek die precies in mijn herfstvakantie viel. Het DB-weekend was al leuk met een nieuwe soort in de vorm van de veelbezochte Struikrietzanger van het Stormwachtershuisje en daarnaast een bergfluiter in de Tuintjes die helaas niet op soort gedetermineerd kon worden. De midweek zou echter nog vele gave soorten opleveren. Hét hoogtepunt zat op ongeveer 200 meter van onze bungalow op Schelpenoord (eind Vuurtorenweg) en werd op woensdag gevonden door Thijs Fijen en Sjoerd Radstaak. Mijn tweede (en Nederlands 18e) Blauwstaart ooit liet zich namelijk zeer fraai bekijken in de tuin van huize Levensvreugd, op zeer korte afstand zat de vogel vaak geheel vrij op de draden. De volgende dag zou me echter ook voor altijd bijblijven.

Blauwstaart – Red-flanked Bluetail

Op woensdag 16 oktober sta ik met het eerste licht in de tuin van huize Levensvreugd. Samen met Jeroen de Bruijn (die het gehele najaar non-stop op Texel zat, maar uitgerekend gisteren verplichtingen op het vasteland had en daardoor de Blauwstaart miste) zoeken we wederom naar de Blauwstaart van gisteren, maar van deze fraaie vogel ontbreekt helaas ieder spoor. Een schrale troostprijs vormt een Bladkoning die enkele malen van zich laat horen.

Inmiddels heeft Eric Menkveld ongeveer anderhalve kilometer verderop een Pallas’ Boszanger gevonden in de Tuintjes. Ik besluit al vogelend richting deze zeldzame boszanger te lopen. Bij de Vijver van Jochems stop ik even, omdat ik op een opvallend bleke en zwijgzame tjiftjaf stuit die me doet denken aan een Siberische Tjiftjaf. Terwijl ik de beweeglijke tjiftjaf in beeld probeer te houden, hoor ik ergens voor me opeens een bekend smakkend geluid dat mijn bloeddruk omhoog doet schieten. Dat geluid heb ik namelijk al twee keer eerder gehoord (in IJmuiden, 2011 en Alkmaar, 2012) en toen was een Bruine Boszanger de maker van het geluid… Gauw loop ik in de richting van het geluid en al snel hoor ik de roep weer. Hoe vaker ik de vogel hoor, hoe meer ik overtuigd raak dat de vogel daadwerkelijk een Bruine Boszanger is. Om helemaal zeker te zijn van mijn zaak wil ik de vogel wel even in beeld krijgen, zodat zeker zou zijn dat het geen Zwartkop met afwijkende roep of misschien zelfs een Raddes Boszanger is (ik wist toen niet dat die soort een ander geluid produceert). Gelukkig krijg ik binnen een minuut de kop van de vogel korte tijd in beeld. Wat ik zag, was een tjiftjafachtig koppie met een tamelijk lange en dunne snavel en een opvallende, egaal beige wenkbrauwstreep (ook voor het oog erg opvallend). Dit is verdorie écht een Bruine Boszanger!, denk ik bij mezelf. Daarna twijfel: eerst doorgeven of documenteren? Ik kies voor de eerste optie en plaats het nieuws gauw op Dutch Bird Alerts en de Texelse Whatsappgroep. Daarna slaag ik erin om een zeer matige geluidsopname te maken van de kenmerkende roep.

Binnen enkele minuten komen de eerste vogelaars aanlopen, van links Ruud van Beusekom en van rechts Jeroen. Op dit moment ben ik de vogel door alle hectiek echter net even kwijt. Groot is dan ook de verbazing als Jeroen schreeuwt dat de boszanger bij hem zit, een dikke honderd meter verderop. Gauw loop ik erheen. Daarna gebeurt precies waar ik bang voor ben: binnen een minuut verplaatst de vogel zich langs het pad over een afstand van zeker 500 meter om daarna in een niet-toegankelijk deel van de vijver te verdwijnen. Weg vogel en gezien de afstand die de vogel zo snel aflegde geen kans meer om hem terug te vinden, denk ik. Zuur voor Ruud (die de vogel dus op ongeveer een minuutje mist, terwijl hij de beide waarnemers kon zien staan) en enkele iets later gearriveerde twitchers, waaronder Jos van den Berg en mijn vader.

Ruud, mijn vader en ik blijven nog een tijdje op meerdere plekken langs het pad posten, in de hoop dat de boszanger weer op zou duiken. Dat zou, tot onze teleurstelling, niet meer gebeuren. Wel worden we getrakteerd op een overvliegende Grote Pieper. Ruud merkt de vogel als eerste op, waarna de vogel naar de grond duikt en binnen 5 minuten weer opvliegt. Andere vogelaars kiezen er om verder te gaan vogelen op de noordkop. Een terechte keuze, want niet veel later worden de 2e en 3e Pallas’ Boszanger van de dag gevonden op de noordpunt van het eiland (Tuintjes resp. Reddingboothuisje), terwijl in de middag zelfs een 4e wordt gevonden in Dorpzicht. Ook zien enkele waarnemers een Kleine Bonte Specht (het 6e geval voor Texel). Wat een dag! In alle gevallen gaat het om doortrekkende vogels, want zowel alle boszangers (5) als de specht worden slechts kortstondig waargenomen en verplaatsen zich nogal snel. Hierdoor slagen wij erin om drie Pallas’ Boszangers te missen. Rond enen wordt de Bruine Boszanger gelukkig teruggevonden door Laurens Steijn en Han Zevenhuizen, in een duinvalleitje tussen de oostkant van de vijver en de Vuurtorenweg. Hier slagen alle vogelaars die de vogel vanochtend misten erin de vogel nu wel te horen en te zien. De vogel zou enkele dagen in dit valleitje verblijven (tot 19 okt). Zie hier voor een geweldige geluidsopname die Arend Wassink maakte van de vogel.

Wij staan rond het moment van de terugvondst bij Dorpzicht, waar we samen met Pieter & Maartje Doorn en Toy Janssen zoeken naar de 4e Pallas’ Boszanger, als mijn telefoon gaat. Het is Diederik Kok die aan de lijn hangt en hij en Laurens hadden net bij de Bruine Boszanger een zeer alarmerend geluidje gehoord dat zo op het gehoor overeen lijkt te komen met een Blackpoll Warbler, maar hij vertelt ook dat nog niets zeker is… Hij vraagt of we willen helpen zoeken. Dat willen we wel en dus gaan we met z’n vijven weer terug richting de Vijver van Jochems. Het levert helaas geen Amerikaans zangertje op, maar enkele vogelaars (waaronder Pieter & Maartje Doorn en mijn vader) zien hier nog wel een jonge Kleine Vliegenvanger. Ik mis de vogel helaas net. Het mysterieuze geluid blijkt overigens later een roepende Sperwer te zijn geweest. Samen met opnieuw Jeroen zien en horen we tussen de vijver en Levensvreugd nog wel een overvliegende Geelgors (nieuwe Texelsoort voor mij!) en Appelvink, beide zijn erg schaars op het eiland. We sluiten de dag af in Waalenburg, waar we verrast worden door een late Bosruiter en een jonge Kleine Strandloper.

juv Bosruiter – juv Wood Sandpiper

Achteraf kan ik niet anders concluderen dan dat dit een geweldige dag was met een zeer gave zelfontdeksoort (7e BruBo ooit voor Texel), twee nieuwe Texelsoorten en daarnaast veel vogeltrek, spannend vogelen en veel hectiek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: