Texel in het voorjaar

Vrijdag 14 april t/m zondag 14 mei 2017

Terwijl ik dit weblog schrijf, zit een man Beflijster op 15 meter van het raam te foerageren 🙂

Ook dit voorjaar was Texel de plek waar we het grootste deel van het voorjaar doorbrengen. Een weekendje halverwege april en vanaf 27 april twee volle weekjes hebben we vele uren buiten gevogeld, op zoek naar leuke en zeldzame soorten. Een echte klapper bleef helaas uit (die vielen wel direct ten noordwesten en zuiden van ons), al mag je met 2-3 Roodstuitzwaluwen, 2 Steppekiekendieven en twee nieuwe Texelsoorten (Roek en Ortolaan, nu in totaal 284 soorten op het eiland) natuurlijk niet klagen. Uiteraard geef ik de voorkeur aan vogelen, ook in de avonduren, in plaats van elke dag een weblog te schrijven. Vandaar nu een overzicht van de leukste waarnemingen in deze periode.

man IJseend tussen Eiders – drake Long-tailed Duck in flock Common Eiders

Groepen rotganzen blijven tegenwoordig tot eind mei hangen. In deze groepen zijn vaak ook een enkele Witbuik- en Zwarte Rotgans te vinden. De omgeving van Dijkmanshuizen en Dorpzicht zijn goede plekken om deze zeldzamere rotganzen te vinden. Opmerkelijk was de Wilde Zwaan die op 16 april tussen enkele Knobbelzwanen langs de Kadijksweg zat, ongetwijfeld dezelfde vogel die afgelopen winter in de omgeving van Oudeschild werd gezien. Zomertalingen zijn erg schaars op Texel en mogen dus niet ontbreken in dit overzicht. Een paartje bevond zich op 15 april in het Grote Vlak en een man zwom op 4 en 9 mei in Dijkmanshuizen. Leuk was de zomerkleed man IJseend die op 28 april vlakbij de Vuurtoren zwom. Een Grote Zilverreiger (nog steeds behoorlijk schaars op Texel) stond op 10 mei in het Grote Vlak. Adulten Jan-van-Genten vlogen over de Noordzee bij de Vuurtoren en bij Paal 9 (Hoornderslag).

Zwarte Rotgans (midden) – Black Brant (center; photo: Peter van der Meer)

Wilde Zwaan – Whooper Swan (photo: Peter van der Meer)

Op zondag 30 april was er in heel Nederland beukende roofvogeltrek. Ook Texel kon een graantje hiervan meepikken. Uiteindelijk pikten wij die dag op de noordpunt 2 Visarenden (waarvan eentje over de tuin!), 1 Zwarte Wouw, 1 Grauwe of Steppekiek (foto’s) en 4 Smellekens op.
Gelukkig vlogen ook op andere dagen leuke rovers rond op Texel. Zo joeg op 6 mei een Visarend boven de Vijver van Jochems. Naast de ongedetermineerde ringtail zagen we ook twee zekere Steppekiekendieven. Op 4 mei zagen we samen met Han Zevenhuizen een jonge vogel in de Eierlandse Duinen en de volgende dag zat een exemplaar te rusten op een duintje in de Bollekamer. Een Boomvalk trok op 3 mei over de Krimweg. Naast de vier Smellekens op 30 april, zagen we deze periode nog 4 andere exemplaren.

Fijn was de adulte Kraanvogel die op 14 mei in de Muy liep. Drie Steltkluten liepen op 29 april in de Westerkolk. Een typische voorjaarsgast op Texel is de Morinelplevier. Elk voorjaar doet een kleine groep van deze fraaie plevieren dit Waddeneiland aan. Dit jaar waren de akkers langs de Muyweg de uitverkoren locatie. Vanaf 29 april liepen daar maximaal 8 exemplaren. Paarse Strandlopers waren te zien in Ottersaat, in de veerhaven van Den Helder en op de Eierlandse Dam. Net als in andere voorjaren was Dijkmanshuizen een goede locatie voor steltlopers, getuige de vele strandlopers hier te vinden waren. Hiertussen zaten ook ten minste 2 Kleine en 3 Temmincks Strandlopers en zelfs een ad zomerkleed Grauwe Franjepoot.

Kraanvogel – Common Crane

Regenwulp – Whimbrel (photo: Peter van der Meer)

De omgeploegde akkers trekken vaak grote groepen meeuwen aan. Hieronder bevonden zich zeker 4 Zwartkopmeeuwen (2 1e zomers, 1 2e zomer, 1 ad zomer), een soort die nog steeds behoorlijk schaars is op Texel. Een andere 2e zomer, in Dijkmanshuizen, was gekleurringd, maar helaas zat deze te ver om af te lezen. Tot slot zaten twee adulten en een jong beest op het wad bij de Cocksdorp. Een andere leuke meeuwensoort is de Dwergmeeuw, waarvan op 5 mei twee kleine groepjes ver over de Noordzee ter hoogte van de Vuurtoren vlogen. Dwerg- en Noordse Sterns zijn beide schaarse tot zeldzame broedvogels op Texel, die vooral aan de oostkust tot broeden komen. Voor Dwergsterns zijn de Volharding en het strand bij de Vuurtoren en Paal 9 goede locaties, terwijl we onze enige 2 Noordse Sterns van dit voorjaar op Ottersaat (op 16 april) zagen.

ad zomer Zwartkopmeeuw – ad summer Mediterranean Gull

1e zomer Zwartkopmeeuw – 1st summer Mediterranean Gull (photo: Peter van der Meer)

Zomertortels lijken met het jaar zeldzamer op Texel te worden. Een van de beste plekken op het eiland is de ruime omgeving van de Krimweg (vakantieparken de Krim & Sluftervallei en het Krimbos). Hier waren op meerdere dagen maximaal 2 exemplaren aanwezig. Met dank aan Tim Schipper zagen we op 28 april een Draaihals. Deze zeldzame spechtensoort foerageerde in een klein duinvalleitje net ten zuiden van de Vuurtoren op mieren en liet zich erg fraai bekijken.

Zomertortel – European Turtle Dove (photo: Peter van der Meer)

Draaihals – Wryneck (photo: Peter van der Meer)

Op 14 mei liet een Wielewaal in het Krimbos enkele malen van zich horen. De eerste nieuwe Texelsoort (#283) van dit jaar zagen we op 16 april. Aan het eind van de Oorsprongweg zaten 3 Roeken, een soort die niet broedt op Texel en hier dus erg schaars is. Een van de hoogtepunten van deze periode Texel was de Roodstuitzwaluw. In de hele periode vlogen 2-3 exemplaren rond op het eiland: naast het unieke geval van de Roggesloot (die er een week zat), slaagden Frank en ik erin om op 6 mei tweemaal een exemplaar bij de Vuurtoren op te pikken. De vraag is of het tweemaal hetzelfde individu was of dat het gaat om twee beesten gaat. Fluiters waren opmerkelijk goed vertegenwoordigd dit voorjaar, met minstens drie exemplaren op alleen al de noordpunt: 30 april in de Tuintjes en 2 in het Krimbos op 4 mei. Ter vergelijking, tot dit jaar had ik in totaal 3 Fluiters op het eiland. Leuk was de Vuurgoudhaan die zich op 30 april in de Tuintjes bevond. In dit gebied zat op 6 mei een prachtige zwart-witte man Bonte Vliegenvanger; een noordelijke vogel dus.

Roodstuitzwaluw – Red-rumped Swallow (photo: Peter van der Meer)

Vuurgoudhaan – Firecrest (photo: Peter van der Meer)

In vergelijking met andere jaren leken Beflijsters in hogere aantallen aanwezig. Op vele dagen waren exemplaren aanwezig in de duingebieden. Een prachtige man zat zeker 5 dagen achtereenvolgend in de tuin van onze bungalow. Een late Kramsvogel liep op 6 mei op het Renvogelveld. Paapjes waren opmerkelijk schaars met drie exemplaren: 2 in de Tuintjes en in de Mokbaai. Op het Renvogelveld liep een mannetje Rouwkwikstaart (14 april) en op dezelfde plek liepen in mei 3 Noordse en Engelse Kwikstaarten. Laatstgenoemde was ook te zien in Dijkmanshuizen (4 mei) en De Nederlanden (6 mei). Een Appelvink vloog op 12 mei roepend rond boven het Krimbos. Tot slot betekende een man Ortolaan op 7 en 8 mei een nieuwe Texelsoort (#284). De gors foerageerde in de wegberm van de Redoute op paardenbloemzaden en liet zich op korte afstand fraai zien.

Beflijster in de tuin – Ring Ouzel in garden (photo: Peter van der Meer)

man Rouwkwikstaart – male Pied Wagtail ssp. yarrellii (photo: Peter van der Meer)

Noordse Kwikstaart – Grey-headed Wagtail ssp. thunbergi

Ortolaan – Ortolan Bunting

Advertenties

Dagje Biesbosch

Zondag 2 april 2017

Na gisteren een paar uurtjes in de buurt te hebben gevogeld (Groene Jonker, met een vroege Zwarte Stern als hoogtepunt) is vandaag het plan om richting de Biesbosch te gaan. Voor we vanochtend vertrekken, meldt Ronald Jansen een Buidelmees in de Everdinger Uiterwaarden. Aangezien we daar bijna langskomen en omdat het veel te lang geleden is dat we deze schaarse soort hebben gezien, passen we Everdingen in het plan in.

In Everdingen worden we welkom geheten door veel teruggekeerde zomergasten: meerdere Fitissen zingen vanuit de wilgen, terwijl de zang van Blauwborst en Rietzanger uit de rietkragen klinkt. Een Cetti’s Zanger laat zijn explosieve zang horen en op de slikplaatjes lopen een Kleine Plevier en onze eerste Gele Kwikstaart van het jaar. Voor de Buidelmees moeten we wat geduld hebben, maar het is Frank die de vogel knap opmerkt. Lang kunnen we haar (?) niet bewonderen, want al snel verdwijnt de vogel in het riet en even later vliegt ze hoog weg, waarschijnlijk het gebied uit.

Buidelmees – Penduline Tit (photo: Peter van der Meer)

Buidelmees – Penduline Tit (photo: Peter van der Meer)

Na dit geslaagde avontuurtje zetten we koers richting de Brabantse Biesbosch. Ook hier hangt het voorjaar in de lucht: het stikt van de Fitissen en Cetti’s Zangers, op meerdere plekken zingen Rietzangers en Veldleeuweriken en ook Zomertalingen zijn in goede aantallen aanwezig. Een paar Lepelaars vliegen over en zelfs een Oranjetipje is van de partij. De hier al lange tijd rondhangende Mongoolse Pieper is vandaag helaas niet weggelegd voor ons (gelukkig zagen we de vogel in januari). De Visarenden werken beter mee; een exemplaar zit op het nest en sleept geregeld met takken, terwijl een andere vogel met een vis richting het nest vliegt.

Zomertaling – Garganey

Tot slot nemen we een kijkje in de Polder Hardenhoek. Ook hier zijn meerdere Cetti’s Zangers aanwezig, een enkeling laat zich zelfs even zien. Door het hoge water zitten er helaas weinig eenden en steltlopers. In de meeuwenkolonie ontdekken we enkele Zwartkopmeeuwen en een jonge Pontische Meeuw. Spectaculair waren de 4 (!) Zeearenden die boven onze hoofden vliegen, vergezeld door meerdere Buizerds, een Slechtvalk en een Bruine Kiekendief. De arenden roepen zelfs af en toe naar elkaar. Wat een machtige beesten!

Zeearend – White-tailed Eagle (photo: Peter van der Meer)

Soms heb je van die dagen

Zondag 12 maart 2017

Soms heb je van die dagen dat het flink mee zit. Net voor we bij Winterswijk de afslag richting Bekendelle willen nemen, valt me een groep ganzen op die een stukje met de auto mee vliegt. “Leuk, hebben we toch nog onze portie ganzen”, grappen we. Het duurt opmerkelijk lang voor we door hebben dat het helemaal geen ganzen maar Kraanvogels zijn! Gauw zetten de auto langs de kant en kunnen we de vogels (circa 60) nog een minuutje volgen. Kort draaien ze en daarna raken we ze helaas kwijt. Ondanks een korte zoektocht (het leek er even op dat ze geland waren) kunnen we de Kraanvogels niet meer terugvinden. Toch een goed begin van de dag!

In het prachtige moerasbos van Bekendelle is onze portie geluk nog niet op. Uiteraard zien we leuke maar te verwachten bossoorten als Vuurgoudhaan, Appelvink en Glanskop. Zeker drie Middelste Bonte Spechten laten veel van zich horen en zien, net als een vrouwtje Zwarte Specht. Boven het bos vliegen vele Buizerds, maar even later is het raak: een fraaie Rode Wouw vliegt laag en dichtbij boven het bos, al zijn we door de bomen de vogel relatief snel kwijt. Zelfs een groepje Goudvinken, typisch zo’n soort die wij altijd missen, kan niet ongezien door het bos zwerven. Twee paartjes foerageren hoog in een lariks op de lariksappels. De Kortsnavelboomkruiper is eigenlijk de enige afwezige.

Middelste Bonte Specht – Middle Spotted Woodpecker (photo: Peter van der Meer)

vrouw Zwarte Specht van eerder dit jaar (Planken Wambuis) – female Black Woodpecker, photo from Jan 2017 (Veluwe, photo: Frank van der Meer)

De volgende stop ligt aan de andere kant van Winterswijk: in de steengroeve is de bekende ‘Beleef de Lente’-Oehoe binnen een minuut gevonden. Het vrouwtje zit alweer op het nest en wiegelt af en toe wat heen en weer. Minder geluk hebben we rond het Korenburgerveen. Hier worden we helaas niet getrakteerd op de gewenste broedverdachte Kraanvogels.

Oehoe – Eagle Owl

Dat onze portie geluk voor vandaag op lijkt, bewijzen de lege vissteigers bij Zutphen (geen Waterspreeuw) en het gebrek aan Europese Kanaries bij Ede. Op laatstgenoemde plek stuiten we wel op de eerste dagvlinders van het jaar (al zagen we vanuit de auto eerder op de dag al meerdere Citroenvlinders rondvliegen): minstens 1 Gehakkelde Aurelia en 2 Kleine Vossen zitten op de hoop ruige vegetatie waar de kanaries vaak op zitten.

Gehakkelde Aurelia – Comma Butterfly (photo: Peter van der Meer)

Heerlijk rondje door de Kop van Noord-Holland

Zaterdag 25 februari 2017

Vorige week zondag werd, toen wij in de Oostvaardersplassen aan het vogelen waren, in het Timorpark in Den Helder een Bruine Klauwier gevonden. Ruim drie jaar geleden, in januari 2014, zagen wij bij Netterden (Achterhoek) het eerste en enige geval van deze soort in ons land en daardoor kozen we er vorige week zondag voor om niet halsoverkop naar Den Helder te rijden, maar rustig verder te vogelen. De afgelopen week werd de vogel dagelijks gezien en werden bijzonder fraaie foto’s gemaakt van dit exemplaar, wat moet betekenen dat de klauwier op korte afstand te bewonderen valt. Over de vogel van Gelderland heb ik louter goede herinneringen, maar feit is dat deze vogel vaak relatief ver weg zat (+/- 150 meter). Een Kleine Topper in Den Oever zou een mooie combinatie vormen voor een rondje door de Kop van Noord-Holland.

Rond een uur of half 10 stappen mijn vader en ik de auto in en beginnen we aan de rit. Lang blijft het droog, maar als we Amsterdam voorbij rijden, zien we de eerste spetters op de voorruit. Hoe noordelijker we komen, hoe harder het begint te regenen, zonde! Ook als we aankomen in de havens van Den Oever is het nog steeds flink aan het regenen. We laten ons echter niet uit het veld slaan door de regen en even later staan we, samen met o.a. Luuk Punt, Wouter Teunissen, Kasper Hendriks, Herman van den Brand en Albert & Jacob Molenaar, uit te kijken over een grote groep duikeenden. De groep is erg vliegerig en bestaat vooral uit Kuifeenden en een enkele Tafeleend, maar ook de (hier voor de derde winter op rij overwinterende) man Buffelkopeend is van de partij.

Buffelkopeend – Bufflehead

Voor de Kleine Topper moeten we iets beter zoeken, maar dankzij de gebroeders Molenaar hebben we de Amerikaanse duikeend een minuut lang dichtbij in de telescoop voordat de hele groep opvliegt. Als de hele groep verder op het water landt, is het even goed zoeken, maar ook hier vinden we de dwaalgast weer terug. Ook de Buffelkopeend zwemt in dezelfde groep; af en toe zwemmen de twee Amerikaanse duikeenden in één scoopbeeld, leuk! De Zuiderhaven is verder goed voor een overvliegende Lepelaar en de nodige Toppers, Nonnetjes en Grote Zaagbekken.

Na dit hoopvolle begin brengen mijn vader en ik een bezoekje aan de Dijkwielen, dat bomvol zit met Kuifeenden. Ook hier zwemmen (minstens 17) Toppers tussen, al is het door de regen lastig om een goede telling te maken. Vanaf hier zetten we koers richting Den Helder, maar eerst kijken we opnieuw even in de Zuiderhaven (omdat de regen nu gestopt is; wel Buffelkopeend, maar geen Kleine Topper). In het Timorpark in Den Helder zoeken we fanatiek naar de Bruine Klauwier. De afgelopen dagen werd de vogel dagelijks, maar behoorlijk onregelmatig in dit park gezien (soms was de klauwier vele uren zoek). Ook als wij aan komen, is de klauwier niet in beeld. Sterker nog, de vogel is de hele dag nog niet gezien. Een klein uur speuren we de lage struiken en boompjes af, echter zonder succes. Een rondvliegende juveniele Kleine Burgemeester zorgt voor een tijdelijke adrenalinekick.

Na een uur komt eindelijk het verlossende bericht: de Bruine Klauwier is teruggevonden. Gauw haasten we ons naar de juiste plek en sluiten we ons aan bij de vele vogelaars, die ons vertellen dat de vogel een tuin in gevlogen is. Het duurt een paar minuten, maar al snel komt de Bruine Klauwier de tuin uit gevlogen en landt in de boomopslag. Hier begint het genieten: op een dikke 20 meter laat de klauwier zich fantastisch bekijken, eerst rustig om zich heen kijkend, maar later fanatiek ‘jagend’ op de neergestrooide meelwormen (wie heeft die hier in vredesnaam neergelegd?). Hierbij hipt de vogel, die in zuidelijk Rusland, Mongolië en en aangrenzende delen van China broedt en overwintert in ZO-Azië, als een grasmus over de grond en werkt de ene na de andere meelworm naar binnen. Wat een fantastische waarneming, zo goed heb ik überhaupt nooit een klauwier gezien!

Bruine Klauwier – Brown Shrike

Bruine Klauwier – Brown Shrike (photo: Peter van der Meer)

Na een paar minuten vliegt de Bruine Klauwier op van de grond en verdwijnt weer de tuin in, buiten ons zicht. Veel vogelaars vertrekken, maar wij blijven nog even staan. Dat wordt beloond: na een kwartier wachten duikt de klauwier weer op in dezelfde boompjes en begint het hele proces weer van voor af aan. Wat een vogel, voor mij is dit tot nu toe de waarneming van het jaar! Als de vogel voor de tweede keer de tuin induikt, vinden mijn vader en ik het wel mooi geweest en rijden we richting huis.

Onderweg merken we op dat in de Wieringermeer een groepje Kraanvogels aan de grond zit. Aangezien de locatie bijna langs onze route ligt, maken we een uitstapje naar de Zeugweg (waar deze statige vogels moeten zitten). De Kraanvogels zijn snel gevonden: 6 stuks foerageren tussen de Toendra- en Kolganzen op een weiland en laten zich, op enige afstand, leuk bekijken.

Kraanvogel – Common Crane

De hier in de buurt hangende Rode Wouw is helaas niet voor ons weggelegd, maar wat kan ons dat nou schelen na zo’n geweldige dag, waar we maar liefst 5 van de 4 doelsoorten zagen. 😉

Zeearenden stelen de show tijdens rustig rondje Oostvaardersplassen

Zondag 19 februari 2017

Gisteren was een dag om snel te vergeten. Zo’n anderhalf uur zoeken bleek niet genoeg om in De Bilt de Pestvogels in beeld te krijgen en ook de Kleine Burgemeester in eigen regio (Haarrijnse Plas) was niet voor ons (Peter, Frank en ondergetekende) weggelegd. Een Vuurgoudhaantje en twee Pontische Meeuwen verlichtten de pijn maar een beetje.

Vandaag staan mijn vader en ik (Frank moet helaas werken) rond elven uit te kijken over de Pampushaven bij Almere, in de hoop om de hier al jaren overwinterende man Grote Zee-eend te zien. Er zitten wel veel groepjes Kuif- en Tafeleenden, maar we slagen er (mogelijk vanwege het grijze weer) niet in de Grote Zee-eend of een andere leuke eendensoort te vinden. Jammer! Een paar kilometer verderop stoppen we even bij het Blocq van Kuffeler. Vergeleken met de Pampushaven drijven hier veel minder duikeenden (maximaal 50 Kuif- en Tafeleenden), maar hier zwemt wel een leuke soort: een jonge Zwarte Zee-eend, een aan de kust gebonden eendensoort die in het binnenland erg schaars is.

Zwarte Zee-eend – Common Scoter

De volgende stop is bij Almere-Buiten. Hier zitten in een stukje met opkomende vegetatie al geruime tijd meerdere Europese Kanaries. Dankzij de kenmerkende roep kost het me niet veel tijd om de vogels te lokaliseren. Het lukt me echter niet om de Europese Kanaries in de kijker te krijgen. Aangezien we meer op de planning hebben staan, spenderen we niet al te veel tijd in deze leuke vogeltjes en gaan we de Oostvaardersplassen bezoeken. Een korte wandeling bij het Julianapad (aan de NO-kant van de Oostvaardersplassen) levert helemaal niets op. Een uitstapje richting Lelystad-Haven is wel erg leuk dankzij twee soorten zaagbekken: 3 Grote Zaagbekken (2 man, 1 vrouw) foerageren lekker dichtbij in de woonwijk, terwijl ook 8 Nonnetjes van de partij zijn. Een Witoogeend, die hier ook vaak gezien wordt, zit er voor ons helaas niet in.

Grote Zaagbek – Common Merganser (photo: Peter van der Meer)

Grote Zaagbek – Common Merganser (photo: Peter van der Meer)

Vanwege de drukte bij het bezoekerscentrum kiezen we ervoor om het hutje naast het centrum over te slaan en gaan we door richting de (voormalige) Wildroosters. Dit hele gebied is flink op de schop gegaan en daardoor zitten er (op de Brandganzen na) erg weinig vogels. Slechts een Matkop laat enkele malen van zich horen en zich ook even zien. Zonde, want vroeger was dit een vaste locatie voor Klapekster en Ruigpootbuizerd.

Het leukste bewaren we voor het laatst, want als ik vanaf de Kleine Praambult de grote vlakte af scan, zie ik een grote roofvogel op een kadaver: een jonge Zeearend. De foto hieronder is slechts een sfeerimpressie, want door de scoop is deze grote arend erg leuk te zien. Zeker vergeleken met mijn andere waarnemingen van deze soort in dit gebied is dit een uitzonderlijk goede waarneming, want meestal zie je Zeearenden in dit gebied toch op kilometers afstand in de dode bomen rusten. In een sloot foerageert een paartje Wilde Zwaan met jong, ook een leuke aanvulling van de daglijst.

Zeearend – White-tailed Eagle

Op de Grote Praambult wordt de waarneming van de Kleine Praambult zelfs overtroffen, want vanaf dit uitkijkpunt heb ik binnen no time twee (andere, want juveniele) Zeearenden in beeld. Deze keer zitten de arenden nog iets dichterbij dan net vanaf de Kleine Praambult. Een exemplaar zit op de grond en vliegt geregeld een klein stukje, mogelijk vanwege een langslopend rund. Een tweede exemplaar zit een klein stukje verderop in een van de weinige overgebleven dode bomen. Na ongeveer vijf minuten vliegt dit exemplaar op richting het westen, hierbij flinke paniek veroorzakend bij de duizenden vogels op de vlakte (ganzen, kieviten, etc.). Net als eerder vanaf de Kleine Praambult zien we ook nu weer een paartje Wilde Zwanen en vanuit de top van een elektriciteitsmast roept een Raaf.

Zeearend – White-tailed Eagle

Na dit spektakel beseffen we dat we het best kunnen stoppen op het hoogtepunt, en dus zetten we een punt achter deze behoorlijk grijze vogeldag.

Ook in de sneeuw is Texel mooi

Vrijdag 10 t/m zondag 12 februari 2017

Vrijdagochtend reizen mijn vader, moeder en ik weer eens af naar het prachtige Texel om het weekend door te brengen. Vanwege werk moet Frank helaas in Woerden achterblijven. Aan het eind van de ochtend nemen we vanuit Den Helder de boot naar de overkant. Leuk is het vrouwtje Topper dat in de veerhaven van Den Helder zwemt. Op het eiland rijden we eerst naar De Krim om de tassen uit te pakken, gelukkig hebben we nog een paar uur om te vogelen. Als eerste rijden mijn vader en ik richting Oudeschild. In de polders rondom dit kleine dorpje aan de oostkant zit al even een jonge Wilde Zwaan tussen de Knobbelzwanen. Al gauw zie ik een jonge, geelsnavelige zwaan tussen de Knobbels staan. Een minuutje ben ik in de veronderstelling dat het de Wilde Zwaan (zeldzame soort op Texel) is. Als ik beter kijk, blijkt het echter een Kleine Zwaan te zijn, zeker als ik opmerk dat de vogel naast een volwassen Kleine Zwaan staat. Jammer. In de haven van dit dorp is het gelukkig wel raak: de juveniele Grote Burgemeester is snel gevonden. Deze fraaie meeuw zit lekker dichtbij en laat zich dus prachtig bekijken.

Grote Burgemeester – Glaucous Gull (photo: Peter van der Meer)

De rest van de middag vogelen we langs de Waddenkant, maar op een drietal Witbuikrotganzen bij Nieuweschild na, leidt dit niet tot leuke waarnemingen. Als laatste rijden we de Oorsprongweg op, waar volgens andere vogelaars een groep IJsgorzen moet zitten. We vinden wel een grote groep Veldleeuweriken, maar helaas ontbreekt van de gorzen ieder spoor. Noemenswaardig is een Kleine Zilverreiger die in de sloot naast de weg foerageert.

Toendrarietgans – Tundra Bean Geese (photo: Peter van der Meer)

Kleine Zilverreiger – Little Egret (photo: Peter van der Meer)

Op zaterdagochtend lopen we een stukje over het strand bij Paal 9, hopend op leuke meeuwensoorten. Het enige noemenswaardige is echter een Duitse Zilvermeeuw. Vanwege de kou en de lage aantallen vogels houden we het snel voor gezien. ’s Middags doen we een vergelijkbaar rondje als gisteren. De Wilde Zwaan langs de Veenselangweg laat zich nu wel zien, samen met twee Kleine Zwanen en een paar Knobbelzwanen. De Grote Burgemeester daarentegen is spoorloos. Vlakbij Dijkmanshuizen zien we tussen circa 500 Rotganzen een fraaie adulte Zwarte Rotgans. Ander leuk ganzennieuws is de Kleine Rietgans in de weilanden net ten zuiden van Dorpzicht. Opvallend zijn de vele Kemphanen die op de weilanden langs de Waddenkust foerageren, vast doordat de natuurgebieden zijn dichtgevroren. Net als gisteren sluiten we de dag af langs de Oorsprongweg, waar we opnieuw niet erin slagen om de IJsgorzen op te sporen.

Zondag is alweer onze laatste dag op het eiland. Als ik opsta, valt mijn mond open van verbazing: afgelopen nacht is er een flink laagje sneeuw (van enkele centimeters) gevallen. Dat driemaal scheepsrecht is, bewijst het feit dat we er nu eindelijk wel in slagen om de IJsgorzen langs de Oorsprongweg in de telescoop te krijgen. De gorzen foerageren samen met de vele Veldleeuweriken op een stoppelveld en laten in vlucht af en toe hun kenmerkende roep horen. Eenmaal vliegt de hele groep op; een langsvliegend mannetje Smelleken blijkt de oorzaak te zijn. Uit de sloot naast de weg vliegt een Witgat op.

sneeuw

Huisje in de sneeuw

Bij het dorpje De Waal zit een tamme Watersnip in de sneeuw langs de weg en laat zich goed fotograferen. In de haven van Oudeschild is de Grote Burgemeester nog steeds aanwezig. Net als eerder dit weekend oogt de vogel niet fit: de vogel reageert amper op auto’s, beweegt nauwelijks en zit vaak met de snavel naar adem te happen. Hoe lang zou deze arctische meeuw het nog volhouden? Erg gaaf is het jonge mannetje Topper dat vlak naast de auto zwemt en daardoor fantastisch te zien en fotograferen is. Wat een fraaie eend.

Watersnip – Common Snipe (photo: Peter van der Meer)

Grote Burgemeester – Glaucous Gull (photo: Peter van der Meer)

Topper – Great Scaup

Na dit leuke rondje gaan we weer terug naar het huisje en pakken we de tassen weer in. Halverwege de middag pakken we de boot naar het vasteland en rond half 6 zijn we weer in Woerden. Hiermee komt een einde aan een leuk, maar koud weekendje Texel. Het is weer eens duidelijk geworden dat een weekendje Texel in elke periode van het jaar een goed idee is.

Leuk ganzenrondje in de regio

Zaterdag 4 februari 2016

Vandaag vogelen we lekker dicht bij huis. Vorige week zondag vond Maria van Antwerpen in de polders bij Aarlanderveen een Dwerggans en vandaag wordt de vogel alweer vroeg gemeld door Bertus, dus is voor ons duidelijk waar we heen gaan. Twintig minuutjes later staan we langs de Achtermiddenweg bij Aarlanderveen uit te kijken over een flinke groep Kolganzen. Het duurt even, maar dan zie ik tussen de Kolganzen ineens een kolgansje met brede gele oogring in beeld. De Dwerggans loopt op enige afstand, maar is door de telescoop prima te zien. Lang genieten kunnen we helaas niet, want na zo’n 5 minuten verdwijnt het ‘Goudoogje’, zoals de soort ook wel eens genoemd wordt, in de grote groep ganzen. In het daaropvolgende uur krijgen we tot onze verbazing de gans niet meer in beeld. We moeten het doen met een tweetal Toendrarietganzen, een Kleine Rietgans en 5 Kolganzen met halsbanden.

Net ten noorden van de Groene Jonker stuiten we op een andere groep ganzen met daartussen de tweede Kleine Rietgans van de dag. Deze fraaie gans zit lekker dicht langs de weg en is dus fraai te zien en aardig vast te leggen.

Kleine Rietgans – Pink-footed Goose

Tot slot zoeken we op de recreatieplas Cattenbroek in Woerden naar de eerder gemelde Roodhalsfuut, maar net als een paar weken geleden bij het Valkenburgse Meer ontbreekt van de schaarse fuut elk spoor. Toch een leuk middagje. De Dwerggans was onze derde in de regio (na vogels bij Waverhoek en Mijdrecht), maar pas de eerste die we getwitcht hebben.

vogelaars

Helaas werkte de Roodhalsfuut in Woerden niet mee. V.l.n.r: Cock Blouw, mijn vader en ik.

10 jaar wachten…

Zaterdag 21 januari 2017

Bijna twee weken geleden, op 8 januari, ontdekte James Lidster in de Brabantse Biesbosch een Mongoolse Pieper. Ondanks dat we vorige week tijd hadden om deze extreem zeldzame dwaalgast (9 eerdere gevallen) te bezoeken, kozen we er bewust voor om een week te wachten (met het risico dat de pieper weg zou zijn). Onze eerste en enige Mongoolse Pieper zagen we in Woerden, op 21 januari 2007. Dat is vandaag dus exact 10 jaar geleden. Extra bijzonder was dat deze vogel onze eerste aanvaarde dwaalgast was die we in Nederland zagen (na Carmen de Monniksgier, die niet aanvaard is door de CDNA) en dat op minder dan 5 kilometer van huis.

Na een voorspoedige reis arriveren we aan het eind van de ochtend in de Biesbosch. Een groep vogelaars verraadt de juiste locatie. De Mongoolse Pieper foerageert in de wegberm en laat zich prachtig bekijken. Met o.a. Maurice Coevoet, Joey Braat, Diedert Koppenol en André Prins zien we hoe de pieper driemaal over ons heen vliegt, hierbij helaas niet roepend. Erg fijn om nu eindelijk een Mongoolse Pieper aan de grond te zien, de Woerdense vogel had ik namelijk alleen in vlucht gezien (en gehoord).

_omgeving

Plek van de Mongoolse Pieper (photo: Frank van der Meer)

Mongoolse Pieper – Blyth’s Pipit

Mongoolse Pieper – Blyth’s Pipit

Na deze succesvolle twitch gaan we dieper Noord-Brabant in. In Breda overwintert namelijk een Braamsluiper van oostelijke komaf. Waarschijnlijk gaat het hier om een Siberische Braamsluiper, maar voor determinatie op (onder)soortniveau is een DNA-sample vereist. Voor Frank reden genoeg om een stapeltje wattenstaafjes en -schijfjes van huis mee te nemen. Misschien lukt het ons om een poepje (met daarin DNA) veilig te stellen.

Eenmaal in Breda duurt het even voordat we de vogel gevonden hebben. Aanvankelijk zien we slechts een enkel meesje, Merel en Heggenmus. Wanneer een vogel van vanuit een tuin komt aanvliegen en landt in een berkje boven mij, is een snelle blik door mijn kijker genoeg om te zien dat het om de Siberische Braamsluiper gaat. In het daaropvolgende halfuur laat de zanger zich bij tijd en wijle fraai zien. Zeker driemaal poept de vogel, maar de poepjes kunnen we niet terugvinden. Dit is voor ons de eerste kennismaking met een oostelijke Braamsluiper. In een wak in de plas die tegen de wijk aan ligt, rust bovendien een vrouw Krooneend.

waarschijnlijke Siberische Braamsluiper – putative Siberian Lesser Whitethroat

Tot slot doen we een poging om een groep Taigarietganzen in de omgeving van Vught te bezoeken. Samen met enkele andere vogelaars zoeken we het beekdal intensief af. Op grote afstand, en bovendien achter een rietkraag, staat een groep rietganzen. Onder deze omstandigheden kunnen we er echter helemaal niets mee. Een IJsvogel, een overvliegende Slechtvalk en fraaie jagende man Blauwe Kiekendief zorgen voor (veel) meer spektakel.

Na deze dip rijden we weer huiswaarts. Bij Culemborg pakken we nog even de afrit om bij de Diefdijk te kijken naar een meeuwenslaapplaats. Doordat de plas dichtgevroren is, zitten er echter geen meeuwen. In een wiel een paar 100 meter verder zwemt als compensatie een vrouwtje Nonnetje.

De burgemeesters van Katwijk

Zondag 15 januari 2017

De eerste weken van het jaar worden opvallend veel burgemeesters gezien. Vooral langs de Noord- en Zuid-Hollandse kust lijken ze ‘overal’ op te duiken. Reden is waarschijnlijk de NW-stormen die hebben plaatsgevonden. Hierdoor zijn de stranden overspoeld met voedsel, dat 100-en meeuwen aantrekt.

Aan het eind van de ochtend vertrekken wij uit Woerden en een dik half uur later komen we aan in Katwijk aan Zee. Hier waren gisteren op het strand en bij de monding van de Oude Rijn namelijk minstens (!) 5 Grote Burgemeesters en 1 Kleine Burgemeester gezien. In de Binnenwatering zitten genoeg meeuwen, maar helaas vooral Kokmeeuwen. Het strand daarentegen zit barstensvol met grotere meeuwen: duizenden Zilvermeeuwen, handjesvol Grote Mantelmeeuwen en een enkele Kleine Mantelmeeuw. Het is even zoeken, maar tussen zulke grote aantallen meeuwen zitten natuurlijk ook schaarse soorten. Zo wijst Frank twee adulte Pontische Meeuwen aan en ook een 3kj Geelpootmeeuw is van de partij.

ad Pontische Meeuw – ad Caspian Gull

3kj Geelpootmeeuw – 3cy Yellow-legged Gull

Gelukkig mogen ook de burgemeesters niet ontbreken. Samen met o.a. Mars Muusse (met oneliners als “als er echt helemaal níets meer te doen is, kun je altijd nog naar de Dwerggors gaan” en “leuk zo’n burgemeester, maar wat heb je eraan zonder ring”) en Maarten van Kleinwee vinden we twee Grote Burgemeesters en 1 Kleine Burgemeester. Allemaal zijn het vogels die vorig jaar geboren zijn.

Grote Burgemeester – Glaucous Gull

Kleine Burgemeester – Iceland Gull (photo: Peter van der Meer)

Kleine Burgemeester – Iceland Gull (photo: Peter van der Meer)

Na dit spektakel nemen we nog even een kijkje in de Binnenwatering, waar we samen met Jillis Roos en broertje de derde Pontische Meeuw van de dag kunnen bewonderen.

Oosterse Zwarte Roodstaart op de deurmat

Zaterdag 14 januari 2017

Gisteravond kwam via Dutch Bird Alerts het bericht binnen dat de dag ervoor een Oosterse Zwarte Roodstaart was gezien in een woonwijk in Barendrecht. Deze ondersoort van ‘onze’ Zwarte Roodstaart is zeer zeldzaam in West-Europa, met maar 6 gevallen in Nederland. Vanochtend wordt de vogel al snel teruggevonden. Na wat overleg kiezen we ervoor om naar Barendrecht af te reizen en niet naar de Biesbosch (voor de Mongoolse Pieper), wat eigenlijk ons plan was.

Rond het middaguur nemen de hagel-, sneeuw- en regenbuien eindelijk wat af, wat ons doet besluiten om in de auto te springen. Eenmaal in Barendrecht geeft een horde vogelaars ons aan waar we moeten zijn. Een paar tellen later hebben we de Oosterse Zwarte Roodstaart in beeld. De vogel, die normaal in zuidelijk Rusland broedt en overwintert in NO-Afrika en het Midden-Oosten, foerageert aanvankelijk druk in de kleine voortuintjes van de huizen in de straat Riederwerf. Even later vliegt de roodstaart vlak langs ons en landt hier op een deurmat. Hier blijft de vogel zo’n halfuur lang rusten en (af en toe) poetsen. Samen met de ontdekker Martin van der Schalk zien we hoe deze zangvogel na de rustperiode weer actief verder gaat met foerageren.

Oosterse Zwarte Roodstaart – Eastern Black Redstart (ssp. phoenicuroides)

Oosterse Zwarte Roodstaart – Eastern Black Redstart (ssp. phoenicuroides; photo: Peter vd Meer)

Oosterse Zwarte Roodstaart – Eastern Black Redstart (ssp. phoenicuroides; photo: Peter vd Meer)

Na een klein uurtje vinden het wel mooi geweest en bezoeken we een paar kilometer verderop de man Buffelkopeend die hier al voor de 13e winter op rij aanwezig is. Deze Amerikaanse soort zwemt samen met enkele Wilde en Kuifeenden tussen de huizen aan de noordkant van de Gaatkensplas en is prima te zien. Samen met Jeroen Bes bekijken we de eend, gezellig! Na een kwartiertje hebben we het wel weer gezien en gaan we huiswaarts.

Het is nog vroeg en droog. Reden om bij Nieuwerkerk a/d IJssel nog even de afslag te nemen om bij Zevenhuizen een adulte vrouw Ruigpootbuizerd te twitchen. Het is Frank die deze roofvogel aan ziet komen vliegen. Zij landt even op een lantaarnpaal langs de weg, maar dat duurt niet lang: binnen een minuut vliegt ze op, vliegt een rondje boven de weilanden, bedenkt zich en draait weer om. De buizerd landt op aardhopen wat verder van de weg, maar is alsnog prima te zien. Een leuk einde van deze dag.

Ruigpootbuizerd – Rough-legged Buzzard (photo: Peter vd Meer)

Ruigpootbuizerd – Rough-legged Buzzard