Tagarchieven: Alphen aan den Rijn

Geen Kleine Burgemeester, maar toch leuke middag in Alphen a/d Rijn

Zaterdag 7 februari 2015

Gisteren vond Ferry van der Lans een Kleine Burgemeester op de vuilstort van bedrijventerrein De Schans II in Alphen aan den Rijn. Nou zijn Kleine Burgemeesters niet extreem zeldzaam, maar het blijft natuurlijk wel een prachtige meeuwensoort. Bovendien valt Alphen a/d Rijn nog net in onze regio en is het een van de eerste ooit voor de regio. Een nieuwe regiosoort voor iedereen dus.

Mede doordat de burgemeester vanochtend ook nog gezien is, nemen Frank en ik de trein naar Alphen aan den Rijn. Na een kwartiertje lopen bereiken we de locatie, waar we gelijk op een grote groep van ongeveer 100 grotere meeuwen stuiten. Ze rusten vooral op het dak van een loods, maar vliegen ook vaak de loods in (op zoek naar voedselresten) en gaan soms ook aan de overkant van de Gouwe op de vele containers zitten. Het duurt niet lang voor we de eerste Pontische Meeuw eruit pikken, leuk!

2kj Pontische Meeuw – 2cy Caspian Gull

Waarschijnlijk dezelfde 2kj Pontische Meeuw – Probably the same 2cy Caspian Gull as above

Zeker twee uur kijken we, samen met tien andere vogelaars, alle meeuwen af, maar helaas komt de Kleine Burgemeester niet in beeld. Wel tellen we in totaal zeker 5 Pontische Meeuwen (1 ad, 1 4kj en zeker 3 2kj’s) en zien we ook nog een gekleurringde adulte Geelpootmeeuw. De vogel blijkt in september 2007 in IJmuiden geringd te zijn en is onder meer afgelezen bij Katwijk, Oegstgeest en Barneveld. Op de daken zitten bovendien 8 Ooievaars.

Andere 2kj Pontische Meeuw – Another 2cy Caspian Gull

4kj Pontische Meeuw – 4cy Caspian Gull

Gekleurringde Geelpootmeeuw (blauw DB, in sept 2007 geringd in IJmuiden) – color-ringed Yellow-legged Gull. Blue ring with white inscription DB, bird is ringed in IJmuiden in september 2007.

Gekleurringde Geelpootmeeuw (blauw DB, in sept 2007 geringd in IJmuiden) – color-ringed Yellow-legged Gull. Blue ring with white inscription DB, bird is ringed in IJmuiden in september 2007.

Rond vieren geven we de moed op en gaan we weer huiswaarts. Op de terugweg is het wel even opletten geblazen, want bij Nieuwerbrug zagen we op de heenweg een opvallend groepje ganzen. Een paar uur later zitten ze er gelukkig nog en blijkt het een groep van ongeveer 10 Sneeuwganzen te zijn, zowel van de witte als de blauwe vorm. Vast een of ander ontsnapt groepje…

Advertenties

Twee Noord-Afrikaanse soorten op een klein stukje

Vrijdag 28 november 2014

Vandaag zijn Frank en ik allebei een dag vrij en bezoeken we met Paul van de Werken nogmaals de Afrikaanse Woestijngrasmus. Paul had de afgelopen dagen, in tegenstelling tot ons, geen tijd om deze dwaalgast te bezoeken en dus is het voor hem nog een nieuwe soort. Rond negen uur vertrekken we richting Alphen aan den Rijn. Als we aankomen op de plek, is de vogel helaas even uit beeld. Na een dik kwartiertje begint opeens iemand te rennen en dat kan maar een ding betekenen. En ja hoor, na enkele minuten hebben we deze fraaie grasmus in beeld. Net als woensdag foerageert hij op het slootafval langs de slootkanten. Aanvankelijk laat hij zich op enige afstand zien (vergelijkbaar met woensdag), maar na een half uur zit de vogel ineens op circa 15 meter afstand in de vegetatie langs de bredere wetering. Hier kunnen we hem minutenlang zeer fraai bekijken. Voor (digiscoop)foto’s is helaas het weer te slecht en is de vogel te beweeglijk. Na een dikke 10 minuten vliegt de vogel weer op en landt ie een bruggetje verder.

We kiezen ervoor om hem hem verder met rust te laten en weer terug naar de auto te lopen. We besluiten naar Leiden te gaan om ‘die andere Noord-Afrikaanse zeldzaamheid’ te proberen: de Witkruintapuit. Deze vogel zit hier al geruime tijd (zeker sinds 6 oktober), maar gezien de slechte staat van het verenkleed geloof ik eigenlijk niet in een wilde herkomst. Hierdoor had ik nooit de moeite genomen om deze leuke vogel te bezoeken. Maar vandaag zijn we toch al halverwege… Bij de Clusiushof in Oegstgeest zien we de vogel vanuit de auto al op het dak van een lage flat zitten. Even later kunnen we deze tapuit fraai bekijken en eenmaal zien we hoe hij een wormpje vangt. In het veld valt de slechte staat van het verenkleed erg op, net als enkele ontbrekende nagels. Leuk is de Tjiftjaf die in een berkje in dezelfde wijk rondhipt en eenmaal roept.

Man Witkruintapuit – male White-crowned Wheatear

Man Witkruintapuit – male White-crowned Wheatear

Hiermee maken we een eind aan deze vogelochtend, met twee soorten die veel overeenkomsten vertonen (beide standvogels, afkomstig uit ongeveer hetzelfde gebied, over beide soorten zijn uitgebreide discussies aan de gang of ze wild in Nederland kunnen opduiken).

Kan-nie-waar-zijn: Afrikaanse Woestijngrasmus bij Alphen!

Woensdag 26 november 2014

Op 12 november (de dag dat wij nietsvermoedend de Bonte Tapuit bekeken) vond Hans Zaal op nog geen 7 kilometer van ons vandaan (bij Alphen a/d Rijn) een afwijkend licht vogeltje. Hij zag gelijk dat het iets bijzonders was, maakte enkele foto’s en thuis determineerde hij de vogel als Afrikaanse Woestijngrasmus. Ruim een week later ziet hij de vogel weer en samen met Adri de Groot gaat hij opnieuw de polder in om de vogel te bekijken en beter te fotograferen. Vanwege een kwetsbare situatie (“De vogel zou opgejaagd worden en niet meer weten welke kant hij op zou moeten. Bovendien is het geen openbaar gebied, zijn er geen paden en is er geen parkeerruimte.“) besluiten zij de vogel stil te houden. Gisteren (dinsdag 25 november) publiceerde Adri de foto’s van deze nieuwe soort voor Nederland op zijn website en ging er een schok door heel vogelend Nederland. Hoe kun je een soort van dit kaliber geheimhouden? Zal de vogel er stiekem nog zitten? Waar exact zit de vogel eigenlijk? Om het in perspectief te plaatsen: de Afrikaanse Woestijngrasmus broedt in de halfwoestijnen van Noordwest-Afrika, is een standvogel en dus een extreme dwaalgast in Europa. Er zijn geen gevallen bekend vanuit NW-Europa (dus zelfs niet in Groot-Brittannië) en verder zijn er slechts enkele waarnemingen in de rest van Europa (o.a. Malta (2), Italië en de Canarische Eilanden).

Ondanks dat de vogel al enkele dagen niet meer gezien was en het niet duidelijk is waar exact de vogel gezien was, gaan vandaag toch een paar vogelaars zoeken. Rond het middaguur zijn het Rob Halff en Rutger Rotscheid die tot hun eigen verbazing de vogel terugvinden. Wat een fantastische actie, mannen! Gelukkig zijn Frank en ik in de gelegenheid om naar Alphen a/d Rijn af te reizen. Rond half twee stappen we in de trein naar Alphen en een uurtje later staan we op de weg waar we moeten zijn. Vanaf hier is het nog wel een kwartier lopen naar de plek van de vogel. Deze ‘route’ gaat dwars door weilanden en akkers heen. Als we aansluiten bij de menigte (met vele 10-tallen bekenden), horen we helaas dat de vogel even uit beeld is. Een kwartier later wordt de Afrikaanse Woestijngrasmus dan toch teruggevonden, in de kruidenvegetatie bij een van de vele bruggetjes. Hier laat de vogel zich op een metertje of 100 mooi bekijken, rustig foeragerend op insecten. Hierbij valt vooral de zeer lichte kleur van de onderdelen, de licht oranjebruine bovendelen, de gele iris, snavel en poten en het kleine formaat op. De vogel is wel erg vliegerig: in het anderhalf uur dat we er staan, is de vogel dan ook vaak uit beeld (vaak net aan de verkeerde kant van de bruggetjes). De indeling van deze polder is dan ook niet handig (vanuit ons oogpunt dan): om naar een volgend bruggetje te lopen (100 meter verderop), moet je helemaal omlopen en ben je wel een kwartier bezig.

-

De vegetatie bij het hekje waar de vogel zou moeten zitten, met links een klein deel van de groep vogelaars die wel op de goede plek stond

Wij kiezen er dan ook voor om op één punt te blijven staan en hierdoor zien wij de vogel niet zo goed als anderen (sommigen zien de vogel op enkele meters rondscharrelen). Rond half 4 krijgen we gezelschap van o.a. Sander Haak en krijgen we de vogel nog enkele malen te zien. Wel blijft de vogel op afstand en daardoor lukt het mij niet om de vogel op de foto te krijgen. Andere vogelaars slagen hier gelukkig wel in. De prachtige foto’s hieronder zijn van medewaarnemer Rene van Rossum (zie hier hier voor de volledige serie), waarvoor veel dank!

Afrikaanse Woestijngrasmus – African Desert Warbler (photo: René van Rossum)

Afrikaanse Woestijngrasmus – African Desert Warbler (photo: René van Rossum)

Rond 4 uur vinden we het wel weer mooi geweest (de koude wind zal hierin ook een rol gespeeld hebben) en lopen we samen met Bertus de Lange, Rick Schonewille, Jillis Roos en Sander Haak weer terug. Gelukkig kunnen we met Sander terug naar Woerden rijden, waarvoor dank. Rond 5 uur zijn we weer thuis.

_ik en groep

De ‘wandelroute’ naar de vogel toe, met links achterin de groep vogelaars

Dit is toch wel een van mijn meest bizarre twitches ooit in mijn leven. Alle ingrediënten waren aanwezig: nieuwe en zeer onverwachte soort voor Nederland die bovendien geen trekvogel is, spanning omdat de vogel niet gelijk in beeld is, nogal a-typische plek, geen wandelroute, e.d. Er gaan zelfs geruchten dat vogelaars in een van de vele slootjes gevallen zijn. 😉