Tagarchieven: Beflijster

Texel in het voorjaar

Vrijdag 14 april t/m zondag 14 mei 2017

Terwijl ik dit weblog schrijf, zit een man Beflijster op 15 meter van het raam te foerageren ūüôā

Ook dit voorjaar was Texel de plek waar we het grootste deel van het voorjaar doorbrengen. Een weekendje halverwege april en vanaf 27 april twee volle weekjes hebben we vele uren buiten gevogeld, op zoek naar leuke en zeldzame soorten. Een echte klapper bleef helaas uit (die vielen wel direct ten noordwesten en zuiden van ons), al mag je met 2-3 Roodstuitzwaluwen, 2 Steppekiekendieven en twee nieuwe Texelsoorten (Roek en Ortolaan, nu in totaal 284 soorten op het eiland) natuurlijk niet klagen. Uiteraard geef ik de voorkeur aan vogelen, ook in de avonduren, in plaats van elke dag een weblog te schrijven. Vandaar nu een overzicht van de leukste waarnemingen in deze periode.

man IJseend tussen Eiders – drake Long-tailed Duck in flock Common Eiders

Groepen rotganzen blijven tegenwoordig tot eind mei hangen. In deze groepen zijn vaak ook een enkele Witbuik- en Zwarte Rotgans te vinden. De omgeving van Dijkmanshuizen en Dorpzicht zijn goede plekken om deze zeldzamere rotganzen te vinden. Opmerkelijk was de Wilde Zwaan die op 16 april tussen enkele Knobbelzwanen langs de Kadijksweg zat, ongetwijfeld dezelfde vogel die afgelopen winter in de omgeving van Oudeschild werd gezien. Zomertalingen zijn erg schaars op Texel en mogen dus niet ontbreken in dit overzicht. Een paartje bevond zich op 15 april in het Grote Vlak en een man zwom op 4 en 9 mei in Dijkmanshuizen. Leuk was de zomerkleed man IJseend die op 28 april vlakbij de Vuurtoren zwom. Een Grote Zilverreiger (nog steeds behoorlijk schaars op Texel) stond op 10 mei in het Grote Vlak. Adulten Jan-van-Genten vlogen over de Noordzee bij de Vuurtoren en bij Paal 9 (Hoornderslag).

Zwarte Rotgans (midden) – Black Brant (center; photo: Peter van der Meer)

Wilde Zwaan – Whooper Swan (photo: Peter van der Meer)

Op zondag 30 april was er in heel Nederland beukende roofvogeltrek. Ook Texel kon een graantje hiervan meepikken. Uiteindelijk pikten wij die dag op de noordpunt 2 Visarenden (waarvan eentje over de tuin!), 1 Zwarte Wouw, 1 Grauwe of Steppekiek (foto’s) en 4 Smellekens op.
Gelukkig vlogen ook op andere dagen leuke rovers rond op Texel. Zo joeg op 6 mei een Visarend boven de Vijver van Jochems. Naast de ongedetermineerde ringtail zagen we ook twee zekere Steppekiekendieven. Op 4 mei zagen we samen met Han Zevenhuizen een jonge vogel in de Eierlandse Duinen en de volgende dag zat een exemplaar te rusten op een duintje in de Bollekamer. Een Boomvalk trok op 3 mei over de Krimweg. Naast de vier Smellekens op 30 april, zagen we deze periode nog 4 andere exemplaren.

Fijn was de adulte Kraanvogel die op 14 mei in de Muy liep. Drie Steltkluten liepen op 29 april in de Westerkolk. Een typische voorjaarsgast op Texel is de Morinelplevier. Elk voorjaar doet een kleine groep van deze fraaie plevieren dit Waddeneiland aan. Dit jaar waren de akkers langs de Muyweg de uitverkoren locatie. Vanaf 29 april liepen daar maximaal 8 exemplaren. Paarse Strandlopers waren te zien in Ottersaat, in de veerhaven van Den Helder en op de Eierlandse Dam. Net als in andere voorjaren was Dijkmanshuizen een goede locatie voor steltlopers, getuige de vele strandlopers hier te vinden waren. Hiertussen zaten ook ten minste 2 Kleine en 3 Temmincks Strandlopers en zelfs een ad zomerkleed Grauwe Franjepoot.

Kraanvogel – Common Crane

Regenwulp – Whimbrel (photo: Peter van der Meer)

De omgeploegde akkers trekken vaak grote groepen meeuwen aan. Hieronder bevonden zich zeker 4 Zwartkopmeeuwen (2 1e zomers, 1 2e zomer, 1 ad zomer), een soort die nog steeds behoorlijk schaars is op Texel. Een andere 2e zomer, in Dijkmanshuizen, was gekleurringd, maar helaas zat deze te ver om af te lezen. Tot slot zaten twee adulten en een jong beest op het wad bij de Cocksdorp. Een andere leuke meeuwensoort is de Dwergmeeuw, waarvan op 5 mei twee kleine groepjes ver over de Noordzee ter hoogte van de Vuurtoren vlogen. Dwerg- en Noordse Sterns zijn beide schaarse tot zeldzame broedvogels op Texel, die vooral aan de oostkust tot broeden komen. Voor Dwergsterns zijn de Volharding en het strand bij de Vuurtoren en Paal 9 goede locaties, terwijl we onze enige 2 Noordse Sterns van dit voorjaar op Ottersaat (op 16 april) zagen.

ad zomer Zwartkopmeeuw – ad summer Mediterranean Gull

1e zomer Zwartkopmeeuw – 1st summer Mediterranean Gull (photo: Peter van der Meer)

Zomertortels lijken met het jaar zeldzamer op Texel te worden. Een van de beste plekken op het eiland is de ruime omgeving van de Krimweg (vakantieparken de Krim & Sluftervallei en het Krimbos). Hier waren op meerdere dagen maximaal 2 exemplaren aanwezig. Met dank aan Tim Schipper zagen we op 28 april een Draaihals. Deze zeldzame spechtensoort foerageerde in een klein duinvalleitje net ten zuiden van de Vuurtoren op mieren en liet zich erg fraai bekijken.

Zomertortel – European Turtle Dove (photo: Peter van der Meer)

Draaihals – Wryneck (photo: Peter van der Meer)

Op 14 mei liet een Wielewaal in het Krimbos enkele malen van zich horen. De eerste nieuwe Texelsoort (#283) van dit jaar zagen we op 16 april. Aan het eind van de Oorsprongweg zaten 3 Roeken, een soort die niet broedt op Texel en hier dus erg schaars is. Een van de hoogtepunten van deze periode Texel was de Roodstuitzwaluw. In de hele periode vlogen 2-3 exemplaren rond op het eiland: naast het unieke geval van de Roggesloot (die er een week zat), slaagden Frank en ik erin om op 6 mei tweemaal een exemplaar bij de Vuurtoren op te pikken. De vraag is of het tweemaal hetzelfde individu was of dat het gaat om twee beesten gaat. Fluiters waren opmerkelijk goed vertegenwoordigd dit voorjaar, met minstens drie exemplaren op alleen al de noordpunt: 30 april in de Tuintjes en 2 in het Krimbos op 4 mei. Ter vergelijking, tot dit jaar had ik in totaal 3 Fluiters op het eiland. Leuk was de Vuurgoudhaan die zich op 30 april in de Tuintjes bevond. In dit gebied zat op 6 mei een prachtige zwart-witte man Bonte Vliegenvanger; een noordelijke vogel dus.

Roodstuitzwaluw – Red-rumped Swallow (photo: Peter van der Meer)

Vuurgoudhaan – Firecrest (photo: Peter van der Meer)

In vergelijking met andere jaren leken Beflijsters in hogere aantallen aanwezig. Op vele dagen waren exemplaren aanwezig in de duingebieden. Een prachtige man zat zeker 5 dagen achtereenvolgend in de tuin van onze bungalow. Een late Kramsvogel liep op 6 mei op het Renvogelveld. Paapjes waren opmerkelijk schaars met drie exemplaren: 2 in de Tuintjes en in de Mokbaai. Op het Renvogelveld liep een mannetje Rouwkwikstaart (14 april) en op dezelfde plek liepen in mei 3 Noordse en Engelse Kwikstaarten. Laatstgenoemde was ook te zien in Dijkmanshuizen (4 mei) en De Nederlanden (6 mei). Een Appelvink vloog op 12 mei roepend rond boven het Krimbos. Tot slot betekende een man Ortolaan op 7 en 8 mei een nieuwe Texelsoort (#284). De gors foerageerde in de wegberm van de Redoute op paardenbloemzaden en liet zich op korte afstand fraai zien.

Beflijster in de tuin – Ring Ouzel in garden (photo: Peter van der Meer)

man Rouwkwikstaart – male Pied Wagtail ssp. yarrellii (photo: Peter van der Meer)

Noordse Kwikstaart – Grey-headed Wagtail ssp. thunbergi

Ortolaan – Ortolan Bunting

Texel brengt tweede nieuwe soort in een paar dagen tijd

Vrijdag 15 tot en met zondag 17 april 2016

Nog helemaal in de wolken door de Baardgrasmus sta ik vrijdagmiddag voor een volgend avontuur. De afgelopen dagen werd namelijk een Forsters Stern op Texel gezien, een zeer zeldzame Amerikaanse sternsoort die slechts viermaal eerder in Nederland was gezien. De laatste keer was in 2001, ruim voor mijn actieve vogeltijd en dus betreft dit voor mij een nieuwe soort. Extra reden om gauw de bus richting Ede te nemen, vervolgens de trein richting Den Helder en als laatste de veerboot (van half 7) richting Texel. In de veerhaven van Texel word ik opgepikt door mijn vader en rijden we linea recta door naar de Volharding, waar de stern de afgelopen dagen behoorlijk onregelmatig wordt gezien. Vanaf ca. half acht kijken we het wad bij de Cocksdorp intensief af, maar poging Forsters Stern nummer 1 mislukt jammer genoeg. Gelukkig volgen er nog genoeg kansen dit weekend. Op de waddendijk foerageren enkele kwikstaarten: vooral Witte Kwikstaarten, maar ook twee Gele en 1 Engelse Kwikstaart. Op de Waddenzee zwemt bovendien een Roodhalsfuut (in zomerkleed), toch een leuke troostprijs.

Zaterdagochtend installeren we ons opnieuw bij de Volharding, in goed gezelschap van o.a. Pieter van Veelen en Jacob, Albert en vader Molenaar. Tussen de 100-en Grote Sterns zitten wel twee zomerkleed Dwergmeeuwen en een Dwergstern, maar van de Forsters ontbreekt voorlopig ieder spoor. Intussen wordt het steeds drukker met vogelaars en ook het aantal Grote Sterns neemt met het verstrijken van de tijd toe. Spannend zat dus, want de Forsters Stern kan zomaar opduiken. Op de Waddendijk foerageert bovendien een fraaie Beflijster. Even is er onduidelijkheid als de Forsters Stern ingevoerd blijkt te zijn op Waarneming.nl, precies op de plek waar wij zitten. Aangezien wij de vogel echt niet kunnen vinden, zal dat misschien een determinatiefout zijn?

P1170785

Twitchers op zoek naar de Forsters Stern

Samen met Luuk Punt loop ik wat dichter naar de Beflijster toe om de vogel beter te bekijken en te kunnen digiscopen. De lijster blijkt echter iets verder te zijn gevlogen. We willen ons net omdraaien als we opeens teruggeroepen worden: de Forsters Stern blijkt net te zijn teruggevonden! Gauw keren we terug naar de groep vogelaars en binnen korte tijd heb ik mijn tweede nieuwe soort van deze week in beeld. De vogel zit op de grens van het strand en het wad tussen de Grote Sterns op flinke afstand, maar met de telescoop is de dwaalgast toch prima te zien. Voor de foto is het echter net te ver weg. Uit de groep vogelaars klinken vele vreugdekreten en zuchten van opluchting. Na een klein kwartiertje vliegt de hele groep sterns vanuit het niets terug. Het overgrote deel van de sterns landt al snel weer op het zand, maar tot onze teleurstelling lijkt de Forsters niet te zijn teruggekeerd.

Forsters Stern – Forster’s Tern

Blij keren mijn vader en ik even naar ons huisje om wat te eten en ’s middags beginnen we aan ‘Plan Sneeuwvink / Alpenheggenmus‘. De hele middag spenderen we aan de westkant van het eiland (o.a. de parkeerplaatsen aan de Westerslag, Jan Ayeslag, omgeving Ecomare en nog veel meer goed lijkende plekjes), op zoek naar een van beide dwaalgasten (of beide natuurlijk ūüėČ ). Zoals verwacht kunnen we geen van beide soorten vinden. Wel vinden we twee foeragerende Boomleeuweriken, enkele Tapuiten, meerdere broedverdachte Bontbekplevieren en na een tip van Marc Plomp zien we in De Cocksdorp een mooie groep van 6 Beflijsters.

Zondagochtend steken we opnieuw tijd in de Forsters Stern, maar al na vijf minuutjes is duidelijk dat de vogel niet tussen de Grote Sterns zit en gaan we verder vogelen (we komen wel weer terug als de vogel teruggevonden wordt, een passieve houding mag ook wel een keertje ūüėČ ). In de Robbenjager en Tuintjes is het relatief rustig met vogels. De eerste 2 Braamsluipers van het jaar brengen wat aarzelend hun ratelende zang voort en verder kunnen we enkele Blauwborsten, een Rietzanger en een Dodaars noteren. De leukste waarneming is die van een Smelleken boven De Tuintjes, dat even achter een groepje Kneuen aan jaagt, maar vervolgens toch richting zuid gaat.

Holenduif – Stock Pigeon

Rond twaalven nemen we nog even een kijkje bij de Volharding om te kijken of de Forsters Stern alweer gezien wordt. We hebben de auto net langs de dijk geparkeerd en willen net uitstappen als we een piepje ontvangen: de stern wordt nu gezien. Dat is nog eens aanschuiven. Gauw lopen we de dijk op en daar staat de Forsters Stern opnieuw, nu op nog grotere afstand dan gisteren. Samen met o.a. Marianne Wustenhoff, Maria van Antwerpen en Edwin Schuller kunnen mijn vader en ik weinig lol beleven aan de stern, niet alleen door de te grote afstand, maar ook door de luchttrilling. Daarom verlaten we na een kwartiertje de Volharding en begeleiden we Maria en Marianne naar de plek waar wij gisteren een groep Beflijsters zagen. Al gauw hebben we de eerste Beflijster gevonden; in totaal zien we, net als gisteren, minstens 6 vogels.

Beflijsters – Ring Ouzel

Na een halfuurtje nemen we afscheid van Maria en Marianne en rijden we naar ons huisje om in te pakken en aan de terugweg richting Woerden te gaan beginnen. Rond 6 uur zijn we weer thuis. Het is echter nog niet genoeg geweest voor dit weekend, want even later komt Frank thuis van een internationale Gull Meeting in Duitsland en besluit mijn vader om mij naar mijn kamer in Wageningen te brengen, zodat ik morgenochtend vroeg niet zwaarbepakt met de trein hoef. Uiteraard is dat niet de enige reden, want mijn vader en broer willen ook graag de Westelijk Baardgrasmus zien. Samen met o.a. Alex Bos, Martin van der Schalk en Guus Peterse kunnen we de vogel ook vanavond weer prachtig te bekijken, druk rondhippend door de houtwal. Met veel dank aan Martin van der Schalk voor het mogen gebruiken van zijn schitterende foto’s!

Westelijke Baardgrasmus – Western Subalpine Warbler (photo: Martin van der Schalk. Click on the picture to see more photographs made by Martin.)

Westelijke Baardgrasmus – Western Subalpine Warbler (photo: Martin van der Schalk)

Waterspreeuw en veel meer tijdens weekendje Texel

Zaterdag 25 tot maandag 27 april 2015

Als we zaterdagochtend om precies half 12 de parkeerplaats van de TESO-haven oprijden, kunnen we nog net als een-na-laatste auto de boot oprijden. Wat een geluk (of timing, het is maar net hoe je het ziet) ūüėČ . Net voor de boot in de veerhaven van Texel aanmeert, zien we een kleinere bruine aalscholver vanuit de haven vlak langs de boot vliegen. Het blijkt de juveniele Kuifaalscholver te zijn die hier de afgelopen dagen gezien was, leuk! Eenmaal op het eiland gaan we eerst naar ons huisje op vakantiepark De Krim. We blijven niet lang binnen, want op loopafstand van ons park zit sinds eergisteren een Waterspreeuw. Een klein half uurtje later staan we met Nils van Duivendijk, Jasmijn Hulleman en Debbie Doodeman te kijken naar de eerste Texelse Waterspreeuw sinds 2006. De vogel zit vooral rondom een kleine stuw in een sloot langs de golfbaan en laat zich ondanks de miezer op korte afstand fraai bekijken. Wat een leuke vogel, die niet bang is om regelmatig het water in te springen, stukjes te zwemmen en zelfs geheel kopje onder te gaan op zoek naar voedsel (vooral libellenlarven). Er is wat discussie over de ondersoort. Voor een Zwartbuikwaterspreeuw (ssp cinclus; de in Noord-Nederland te verwachten ondersoort) is de rode rand onder de witte borst opvallend breed. Valt deze vogel nog onder de variatie of misschien toch de ondersoort gularis (de Britse ondersoort) of misschien zelfs aquaticus (Roodbuikwaterspreeuw)? Hoe dan ook, een zeer fijne vogel.

Na deze mooie waarneming (mijn 3e Waterspreeuw in Nederland na twee exemplaren in de Amsterdamse Waterleidingduinen in winter 2010/11) lopen we terug richting ons huisje. Aan de rand van het vakantiepark stuiten we nog wel op een Boompieper. De vogel zit kort in een singel en laat zich prima bekijken. Roepende / overvliegende Boompiepers zijn zeker niet zeldzaam op Texel, maar dit is pas mijn eerste aan de grond voor dit Waddeneiland die zich goed laat bekijken. Na deze leuke waarnemingen bezoeken we meerdere gebieden op de noordkop. Het hoogtepunt wordt gevormd door een Engelse Kwikstaart die samen met vijf Gele Kwikstaarten rond enkele schapen op de dijk bij de Volharding foerageert. Andere leuke soorten zijn een Tapuit (Reddingboothuisje) en een Groenpootruiter (Robbenjager). Terug in ons huisje zien we bovendien een late Koperwiek in de tuin, leuk!

Waterspreeuw – Dipper

Waterspreeuw – Dipper

Zondagochtend beginnen we aan de oostkant van het eiland. In het Ottersaat zien we de eerste Visdieven, Dwergsterns en Noordse Sterns van dit jaar. Een klein stukje verderop, in Dijkmanshuizen, zit het vol met steltlopers: vele Rosse Grutto’s, Kemphanen en Bonte Strandlopers, enkele Groenpootruiters en een Regenwulp. Tussen de Bonte Strandlopers loopt ook een opvallende strandloper die even voor een verhoogde bloeddruk zorgt: iets groter met vooral duidelijk langere poten (circa 1,5x zo lang als bij Bonte), iets donkerdere bovendelen, lichte buik met op de borst wat tekening die een aanzet van een borstbandje vormt en een niet opvallend lange en tamelijk rechte snavel. Even gaan de gedachten uit naar zeer zeldzame soorten, maar uiteindelijk heeft een afwijkend Bontje toch de beste papieren. Ook hier zien we weer een Noordse Stern. In de middag bezoeken we wederom de Waterspreeuw. Opnieuw miezert het en laat hij zich mooi bekijken. Boven de sloot foerageren ook drie soorten zwaluwen, maar helaas geen Roodstuitje. Ongeveer op de plek waar gisteren de Boompieper zat, horen we nu heel luid een Nachtegaal. Hoe goed we ook zoeken, zien doen we deze prachtig zingende vogel niet. Als laatste bezoeken we de Tuintjes, waar we onze eerste Beflijster van het jaar vinden. Andere noemenswaardige soorten zijn enkele Tapuiten en een zingende Braamsluiper en Blauwborst. Terug in het bungalowpark wacht ons nog een verrassing: in de tuin zit namelijk een vrouwtje Gekraagde Roodstaart.

Noordse Stern – Arctic Tern

Dwergsterns – Little Terns

vrouw Gekraagde Roodstaart – female Common Redstart (foto: Peter van der Meer)

De maandag beginnen we op de noordpunt van het eiland. Langs de Volharding zit een mooie fotogenieke man Tapuit, terwijl de omgeving van het Reddingboothuisje en de Robbenjager erg leeg is. In de Tuintjes is de man Beflijster van gisteren nog aanwezig en die laat zich bij tijd en wijle leuk zien. Hier zien we bovendien een fraaie man Gekraagde Roodstaart en verder dezelfde soorten als gisteren (o.a. Braamsluiper, Blauwborst).

Tapuit – Northern Wheatear (foto: Peter van der Meer)

Beflijster – Ring Ouzel (foto: Peter van der Meer)

We besluiten niet al te laat de oversteek naar het vasteland te maken, zodat we nog enkele leuke soorten in de Kop van Noord-Holland kunnen bezoeken. En zo staan we aan het eind van de middag in het recreatiegebied Vooroever in Medemblik, waar we binnen een kwartier tijd de al maanden verblijvende Amerikaanse Oeverloper hebben gevonden. In tegenstelling tot de vorige twee keer dat ik de vogel zag, is de vogel nu hard op weg richting zomerkleed, met vele donkere stippen op de onderdelen. Op zo’n twintig meter afstand laat deze zeer zeldzame Amerikaanse steltloper zich prachtig bekijken. Leuke bijvangsten hier zijn twee overvliegende Zwartkopmeeuwen, twee Kleine Plevieren, een groepje Gierzwaluwen en meerdere ‘Europese’ Oeverlopers.

1e zomer Amerikaanse Oeverloper – 1st summer Spotted Sandpiper

1e zomer Amerikaanse Oeverloper – 1st summer Spotted Sandpiper

1e zomer Amerikaanse Oeverloper – 1st summer Spotted Sandpiper

Als laatste rijden we langs de Ringsnaveleend, die op zo’n twee kilometer van de route naar huis zit. Het is even zoeken, maar uiteindelijk vinden we de vogel terug op een van de plasjes die tegen de A7 aan liggen. Aanvankelijk zit de vogel nogal tegen het licht in. Op het moment dat we weg willen gaan, vliegt het groepje eenden met daarin de Amerikaanse eendensoort echter op en landt dichtbij in een plasje waar de lichtomstandigheden wel goed zijn. Hier laat de eend zich erg fraai zien op ongeveer 50 meter afstand en dan is de vogel ook prima te digiscopen.

man Ringsnaveleend – male Ring-necked Duck

man Ringsnaveleend – male Ring-necked Duck

Hiermee sluiten we een mooi weekend af met als hoogtepunten een Waterspreeuw, Amerikaanse Oeverloper en Ringsnaveleend.

Dutch Birding-weekend: dag 5

Woensdag 15 oktober 2014

Net als gisteren zijn Frank en ik met het eerste licht buiten voor een rondje achter de Robbenjager langs. Voor de vijfde dag op rij geeft de Bladkoning van het Reddingboothuisje zich thuis, enkele malen horen we de vogel roepen. Hier roept vanuit het dichte struikgewas ook een Beflijster. De bosjes achter de Robbenjagerplas lijken leger dan gisteren, eigenlijk zien we niets noemenswaardigs. Het Renvogelveld daarentegen zit barstensvol met piepers, lijsters en spreeuwen. Leuk zijn de twee fraaie foeragerende Beflijsters en twee Oeverpiepers.

Aangezien er een Sperwergrasmus wordt doorgegeven in de Tuintjes, lopen we door naar deze zeldzaamhedenhotspot. Ondanks het uur dat hem proberen in beeld te krijgen, lukt het de grasmus om uit beeld te blijven. Wel hoor en zie ik hier mijn eerste IJsgors van het najaar en zit in een groep Goudhanen een Vuurgoudhaantje. Als we het opgeven en verder de Tuintjes in lopen, belt Marnix Jonker dat de Sperwergrasmus weer in beeld is. Gauw lopen we terug, maar het duurt nog zeker een half uur voordat hij in beeld komt. Dit gebeurt op een voor de soort kenmerkende manier: vliegend tussen twee boscomplexen. Zodra de vogel de bramen induikt, zit de vogel binnen een seconde zo diep dat ‘ie gelijk niet meer te zien. Uiteindelijk vliegt de vogel nog een stukje en laat zich enkele seconden mooi zien in de top van een bramenstruweel. Hierna laten we de Sperwergrasmus met rust en zoeken we nog even naar de Hop die we zondag nog zo mooi zagen. Deze fraaie soort laat zich echter niet meer zien, misschien weer doorgetrokken?

Roodborsttapuit – Stonechat

In de middag rijden we naar de haven van Oudeschild, maar hier zien we niets. Vanaf hier rijden we gauw door naar het zuiden, waar in de Molenkolk een Rosse Franjepoot gevonden is. Deze hyperactieve steltloper laat zich op enige afstand leuk bekijken. Daarna rijden we naar het Grote Vlak, waar we mijn derde nieuwe Texelsoort van de week zien: langs de plas vinden we namelijk een Waterpieper, een soort die op Texel tamelijk zeldzaam is. Samen met Marnix Jonker kunnen we de vogel leuk bekijken op niet al te grote afstand. Voor een bewijsplaatje duikt hij helaas net te snel een niet-afzoekbare hoek in. Na deze leuke en verrassende waarneming rijden we enkele parkeerplaatsen langs de Noordzeekant af. Op de bergen met stenen hebben in het verleden leuke dwaalgasten gezeten (o.a. Bonte Tapuit en Alpenheggenmus). Wij zien hier twee Roodborsttapuiten en een erg fotogenieke Tapuit. Daarna rijden terug naar het huisje, waar net als gisteren een Bladkoninkje in de bosjes in onze tuin rondhipt. Deze Siberische doortrekker foerageert op ooghoogte en laat zich een minuutje of 10 echt fantastisch bekijken.

Rosse Franjepoot – Red Phalarope

Tapuit – Northern Wheatear

Dutch Birding-weekend: dag 4

Dinsdag 14 oktober 2014

’s Ochtends beginnen Frank en ik de dag met een wandeling rond de Robbenjager. We zijn nog maar net begonnen of we horen het Bladkoninkje van het Reddingboothuisje enkele malen roepen. Een goed begin! Tijdens het rondje stuiten we op m.i. een van de mooiste vogelsoorten van het land, namelijk een foeragerend Vuurgoudhaantje. Verder worden de hoogtepunten gevormd door een late Tuinfluiter, een foeragerende Oeverpieper en prachtige Spreeuwentrek, met groepen van soms wel 1000+ vogels. Helaas lukt het ons niet om tussen de Spreeuwen die in het gebied landen een Roze Spreeuw te vinden.

Rond half 10 wordt in een tuin langs de Vuurtorenweg (op circa 500 meter van onze bungalow) een Kleine Vliegenvanger gevonden. We besluiten rustig die kant op te vogelen. Onderweg zien we nog twee Zwarte Roodstaarten bij het restaurant de Robbenjager. Eenmaal aangekomen bij de Kleine Vliegenvanger zien we de vogel gelijk op de grond zitten. In de daaropvolgende anderhalf uur is de vogel behoorlijk mobiel, maar laat deze eerste winter zich bij tijd en wijlen mooi zien. Met zeker 20 andere vogelaars lukt het bovendien om een vanaf de Robbenjager aangekondigde Visarend op te pikken en vliegen er, tussen de vele Koperwieken, 3 Beflijsters en een Grote Lijster over.

Kleine Vliegenvanger – Red-breasted Flycatcher

Rond het middaguur lopen we weer naar huisje in verband met naderende buien. Hier wacht ons een leuke verrassing: in de tuin vinden we namelijk een Bladkoning! Het boszangertje foerageert rustig in de bomen aan de rand van de tuin en laat zich hierbij mooi zien. Inmiddels wordt in de tuin waar de Kleine Vliegenvanger zit ook een Pallas Boszanger ontdekt. Rond drie√ęn, als het eindelijk wat droger wordt, lopen we dan ook weer terug naar de tuin aan de Vuurtorenweg. De Kleine Vliegenvanger is gelijk weer in beeld, maar voor de Pallas Boszanger moeten we iets meer geduld hebben. Na ongeveer een halfuurtje wachten, wordt de boszanger weer teruggevonden. Het duurt dan nog even voordat ik de vogel in beeld heb, maar uiteindelijk lukt het ook mij om hem aardig te kunnen bekijken. Op enige afstand is het beste kenmerk, de gele stuit, goed te zien, zowel in zit als in vlucht. Na ongeveer een kwartiertje waarin de vogel onregelmatig in beeld is, vliegt hij weg om de rest van de dag niet meer in beeld te komen. De vliegenvanger daarentegen laat zich wel weer leuk zien en nu lukt het me zelfs om hem te digiscopen (zie hierboven). Na anderhalf uur dreigen wederom buien en zetten we een punt achter deze mooie vogeldag.

Dutch Birding-weekend: dag 3

Maandag 13 oktober 2014

Aan het eind van de schemering fietsen¬†Frank en ik naar de Tuintjes. Al onderweg komen we erachter dat de lijsters massaal vliegen, meerdere gemengde groepen vliegen al over. In de Tuintjes aangekomen blijkt dat de lijstertrek echt is losgebroken. Mede door de slechte weersomstandigheden (harde ZO-wind en naderende buien) besluiten we niet om te gaan bosjeskloppen, maar ons bij bij het 1e tuintje te gaan concentreren op de lijstertrek. Door de weersomstandigheden vliegen de lijsters extreem laag en zijn dus goed te zien. Enkele groepjes vliegen zo laag dat ze bijna tegen onze hoofden aanvliegen. Het bosjescomplex achter ons werkt als een magneet op de lijsters. Het is lastig om schattingen te maken, maar zeker is dat aantallen van 1000 Koperwieken, 500 Zanglijsters, 10 Veldleeuweriken en 10 Kepen zeker een onderschatting zijn. Ter vergelijking, gisteren had ik pas mijn eerste Koperwiek van het najaar… Leuk zijn ook de Beflijsters, driemaal vliegt een roepend exemplaar over. Rond 10-en kiezen we het zekere voor het¬†onzekere en fietsen we weer huiswaarts. Een goede keuze blijkt achteraf, want niet veel later breken flinke regenbuien uit.

Na een pauze van een paar uur klaart het rond het middaguur weer op en gaan Frank en ik weer naar buiten. We kiezen ervoor naar het Reddingboothuisje te fietsen. Tussen de tientallen Huismussen zitten zeker twee Ringmussen. Het Bladkoninkje dat al enkele dagen aanwezig is, laat zich vandaag ook weer even zien. Daarna gaan we weer door richting het Stormwachtershuisje, maar hier zit niets noemenswaardig. Daarom fietsen we weer terug en stoppen we nogmaals bij het Reddingboothuisje. Een Grote Gele Kwikstaart vliegt over, bedenkt zich en landt op het veldje. Aan de grond laat de kwikstaart zich mooi zien, volgens mij is dit mijn eerste Grote Gele Kwikstaart aan de grond op Texel!

Grote Gele Kwikstaart – Grey Wagtail

We besluiten een punt te zetten achter dit rondje en de Roze Pelikaan te gaan twitchen. Langs de Nieuwlanderweg (waar de vogel voor het laatst gezien is) is de vogel echter niet meer aanwezig. Hier horen we wel dat de vogel richting Oudeschild is gevlogen. Daarom rijden we willekeurig wat wegen tussen Oudeschild en De Waal in. Als we een rij vogelaars langs de weg zien staan, horen we dat het gigantische bakbeest net is opgevlogen. Gelukkig vinden we de Roze Pelikaan gauw terug op een akker langs de Veenselangweg. Vanaf de andere kant kunnen we de vogel daarna fantastisch bekijken op een metertje of honderd. Hier krijgen we gezelschap van o.a. Marc Plomp en Eric Menkveld, die de vogel ook komen bekijken, fotograferen en filmen. Na een halfuurtje vliegt de pelikaan vanuit het niets op en landt weer iets verderop. Dit gedrag herhaalt de vogel meerdere malen, tot hij zijn rust weer vindt op een weiland langs de Middellandseweg.

Roze Pelikaan – Great White Pelican

Vanaf hier kunnen we hem wederom leuk bekijken, ditmaal echter wel op grotere afstand. Leuk zijn ook de twee Beflijsters en het Witgatje die langsvliegen. Op basis van individuele kenmerken blijkt dat dit dezelfde vogel is die lange tijd in Hengelo heeft gezeten en gisteren boven Lauwersoog, Terschelling en Vlieland is gezien. De volgende dag is hij bovendien gezien bij Den Helder en Callantsoog. Deze pelikaan is ongeringd, heeft gave vleugels (beide zijn fotografisch vastgelegd) en dus staat er m.i. niets in de weg om de vogel te aanvaarden als wilde vogel. Na deze leuke waarneming rijden we weer terug naar het huisje en maken we een eind aan deze mooie vogeldag.

Dutch Birding-weekend: dag 1

Zaterdag 11 oktober 2014

Na weken wachten is het dit weekend eindelijk zo ver: het Dutch Birding-najaarsweekend op Texel staat voor de deur. Het hele weekend lang zoeken vele 100-en vogelaars dit Waddeneiland af op schaarse en zeldzame vogelsoorten. Vrijdag heb ik helaas nog verplichtingen in Wageningen, maar aan het eind van de middag neem ik toch nog de trein naar Den Helder, om rond half 9 de boot te kunnen hebben.

Zaterdagochtend staan Frank en ik bij het eerste licht al buiten en beginnen we met een rondje langs de Vijver van Jochems. Het is erg spannend vogelen (elke vogel kan zomaar die ene klapper zijn), maar veel zien we helaas niet. Het leukste is een foeragerende Beflijster. Verder zien we in deze hoek meerdere Zwartkoppen en een Tapuit en horen we een Waterral en eenmaal een roepje van een IJsgors. Op de terugweg zien we langs het pad bovendien een dode Egel, zonde!

Dode Egel – dead Western Hedgehog

Rond 10-en zijn we klaar met ons rondje en besluiten we wat rond te rijden over het noorden van het eiland. Eerst nemen we een kijkje langs de Oorsprongweg of de Steppekiekendief nog gezien wordt. Helaas is de vogel al lange tijd uit beeld. Aangezien kiekendieven in de regel vaak erg mobiel zijn, kiezen we ervoor om niet al te veel tijd te steken in het terugvinden van deze zeldzame roofvogel. We rijden terug naar de Volharding, waar we op een Tapuit stuiten. Iets verderop (bij het Reddingboothuisje) staat een flinke groep vogelaars. Het blijkt dat hier in de bosjes een Bladkoning rondscharrelt. Samen met enkele Tjiftjaffen foerageert de vogel aan de voorkant van de bosjes en laat zich hierbij zeer fraai zien. Het lukt me zelfs om de beweeglijke vogel te digiscopen, leuk! Een van mijn mooiste Bladkoninkjes ooit!

Bladkoning – Yellow-browed Warbler

Bladkoning – Yellow-browed Warbler

Daarna duiken we de Tuintjes in. Bij het eerste bosjescomplex stuiten we wederom op een Bladkoning. Af en toe laat deze zeldzame Siberische doortrekker haar kenmerkende roep horen en bij tijd en wijlen is hij ook aardig te zien. Verder is het erg rustig en door de naderende buien rijden we terug naar het huisje.

Terwijl wij een korte pauze nemen in ons huisje aan de Vuurtorenweg, wordt in De Nederlanden de¬†Steppekiekendief weer teruggevonden. Samen¬†met Eric Menkveld, die de vogel kort voor onze aankomst heeft zien overvliegen, zoeken we tevergeefs naar deze fraaie kiekendief. Hier ontvangt Eric een Whatsappje dat ons direct in de benen brengt: “Isabelklauwier bij Paal 12”, m√©t foto en exacte locatie! Direct besluiten we de poging om de Steppekiekendief te zien te staken en rijden we Eric (die veel beter bekend is met de wegen op het eiland) achterna. Ondanks dat we onderweg behoorlijk worden opgehouden door een groepje vervelende wielrenners, sluiten we al gauw aan in de rij auto’s aan de Jan Ayeslag. Vanaf hier is het nog ongeveer 200 meter lopen naar de klauwier. Tijdens de wandeling ontvangen we een alarmerend appje: “Die Daurische die net door komt op Texel lijkt een¬†Turkestaan te gaan worden, voor de ge√Įnteresseerden…”. Even later hebben we de betreffende vogel in beeld. Een uur lang laat de zeldzame zangvogel (afkomstig uit Centraal-Azi√ę) zich zien, soms op erg korte afstand. Over de identiteit van de vogel is het laatste woord nog niet gezegd: zeker is dat het een izabelklauwier (= Daurische/Turkestaanse Klauwier) is. Maar welke van de twee het nou is, is nog verre van zeker. Wat ik zelf nogal opvallend vind aan de vogel, zijn de nogal koudgekleurde bovendelen (zeker in vergelijking met mijn twee eerdere Daurische Klauwieren). Het koppatroon lijkt daarentegen weer meer op¬†Daurische te wijzen. Verder heb ik te weinig verstand van izabelklauwieren om er een duidelijke mening op na te houden. Fraai is de vogel in ieder geval wel!

Waarschijnlijke Daurische Klauwier – presumable Isabelline Shrike

Waarschijnlijke Daurische Klauwier – presumable Isabelline Shrike

Bij aankomst behoren wij tot de eerste 20 vogelaars die de vogel in beeld hebben, maar al gauw groeit de groep vogelaars uit tot zeker 200 man. Een van de voordelen van zo’n grote groep vogelaars, is dat er altijd wel wat oplettenden tussen staan. Als we eenmaal een luide, langgerekte, hoge roep horen, volgt daarna in koor de determinatie van de vogel: “ROODKEELPIEPER!”. Boven ons vliegt de zeldzame pieper in een groepje Graspiepers mee richting zuid.

Na deze fraaie waarnemingen vogelen we wat rond op de zuidpunt. Langs de Mokweg zien we vanuit de auto een spannende ringtail. Als we uitstappen is de vogel alweer zo ver dat ‘ie niet beter te zien is dan een stipje, maar we kunnen nog net enkele kenmerken zien die sterk doen denken aan een Blauwe Kiekendief. De volgende bestemming zijn de Horsmeertjes, waar we zowel een Grote als Kleine Zilverreiger zien, leuk! Verder zwemmen hier veel eenden (hoofdzakelijk Smienten waaronder een afwijkend licht exemplaar, maar ook Pijlstaarten en Brilduikers). Bij de Geul zien we opnieuw een juveniele¬†Blauwe Kiekendief.

Op weg terug naar het noorden rijden we nog even langs de Muyweg. Hier zien we nog een Slechtvalk op een akker en een overvliegende Bruine Kiekendief, maar van de gehoopte Casarca ontbreekt ieder spoor. Tegen vijven ¬†ontvangen we een zeer welkom berichtje: de Steppekiekendief is nu in beeld langs de Oorsprongweg! Als we aankomen op deze weg, is de vogel echter alweer uit beeld. Uiteraard laten we ons niet uit het veld slaan door deze tegenvaller en dat is maar goed ook, want even later vliegt deze nieuwe Texelsoort boven de velden! Zeker een halfuur lang kunnen we met zo’n 50 andere vogelaars (waaronder de bekendste blogger van het land: Luuk Punt) deze fraaie Steppekiekendief erg leuk bekijken. Een prachtige¬†afsluiting van de dag en maar liefst mijn derde kiekendiefsoort van de dag!