Tagarchieven: Cetti’s Zanger

Dagje Biesbosch

Zondag 2 april 2017

Na gisteren een paar uurtjes in de buurt te hebben gevogeld (Groene Jonker, met een vroege Zwarte Stern als hoogtepunt) is vandaag het plan om richting de Biesbosch te gaan. Voor we vanochtend vertrekken, meldt Ronald Jansen een Buidelmees in de Everdinger Uiterwaarden. Aangezien we daar bijna langskomen en omdat het veel te lang geleden is dat we deze schaarse soort hebben gezien, passen we Everdingen in het plan in.

In Everdingen worden we welkom geheten door veel teruggekeerde zomergasten: meerdere Fitissen zingen vanuit de wilgen, terwijl de zang van Blauwborst en Rietzanger uit de rietkragen klinkt. Een Cetti’s Zanger laat zijn explosieve zang horen en op de slikplaatjes lopen een Kleine Plevier en onze eerste Gele Kwikstaart van het jaar. Voor de Buidelmees moeten we wat geduld hebben, maar het is Frank die de vogel knap opmerkt. Lang kunnen we haar (?) niet bewonderen, want al snel verdwijnt de vogel in het riet en even later vliegt ze hoog weg, waarschijnlijk het gebied uit.

Buidelmees – Penduline Tit (photo: Peter van der Meer)

Buidelmees – Penduline Tit (photo: Peter van der Meer)

Na dit geslaagde avontuurtje zetten we koers richting de Brabantse Biesbosch. Ook hier hangt het voorjaar in de lucht: het stikt van de Fitissen en Cetti’s Zangers, op meerdere plekken zingen Rietzangers en Veldleeuweriken en ook Zomertalingen zijn in goede aantallen aanwezig. Een paar Lepelaars vliegen over en zelfs een Oranjetipje is van de partij. De hier al lange tijd rondhangende Mongoolse Pieper is vandaag helaas niet weggelegd voor ons (gelukkig zagen we de vogel in januari). De Visarenden werken beter mee; een exemplaar zit op het nest en sleept geregeld met takken, terwijl een andere vogel met een vis richting het nest vliegt.

Zomertaling – Garganey

Tot slot nemen we een kijkje in de Polder Hardenhoek. Ook hier zijn meerdere Cetti’s Zangers aanwezig, een enkeling laat zich zelfs even zien. Door het hoge water zitten er helaas weinig eenden en steltlopers. In de meeuwenkolonie ontdekken we enkele Zwartkopmeeuwen en een jonge Pontische Meeuw. Spectaculair waren de 4 (!) Zeearenden die boven onze hoofden vliegen, vergezeld door meerdere Buizerds, een Slechtvalk en een Bruine Kiekendief. De arenden roepen zelfs af en toe naar elkaar. Wat een machtige beesten!

Zeearend – White-tailed Eagle (photo: Peter van der Meer)

Advertenties

Verrassend leuke dag langs de Randmeren

Zaterdag 29 oktober 2016

Gisteravond was het plan om vandaag naar de Maasvlakte te gaan voor de Provençaalse Grasmus. Vanochtend wordt de vogel echter niet meer gemeld, terwijl er wel mensen op de Maasvlakte aan het vogelen zijn. Daarom besluiten we vandaag in de buurt te blijven. Aan het eind van de ochtend staan Frank, mijn vader en ondergetekende in Waverhoek. Af en toe horen we een strofe van een Cetti’s Zanger, voor ons een nieuwe Waverhoeksoort, en in het gebied lopen enkele Zwarte Ruiters en een Bonte Strandloper.

Verder is er weinig te beleven, dus trekken we de stoute schoenen aan en rijden we richting de Flevopolder. Al enkele dagen jaagt een jonge Middelste Jager de meeuwen op het Wolderwijd de stuipen op het lijf. Bovendien bivakkeren er in andere jaren op de Randmeren vaak 1000-en duikeenden en daartussen kan natuurlijk zomaar een leuke soort zitten.

De Middelste Jager is snel gevonden. De vogel zwemt op ruime afstand op het Wolderwijd tussen Zeewolde en Harderwijk en maakt eenmaal een vlucht. Door de afstand is er weinig lol aan te beleven, dus besluiten we verder te vogelen en later op de middag nogmaals een kijkje te nemen. Tegenover het Harderbroek stoppen we bij een klein plasje langs de weg. Op het plasje zwemt namelijk een aardige groep Kuif- en Tafeleenden, met daartussen een aantal Krooneenden. We tellen er uiteindelijk 11. Erg leuk is de man Witoogeend die door Frank vakkundig uit de groep gepikt wordt. Ondanks het felle tegenlicht laat deze zeldzame eendensoort zich prima bekijken. Bovendien vliegt een IJsvogel langs en horen we een Waterral.

Vervolgens parkeren we een stukje verderop langs de weg en lopen we het Harderbroek in. Voor de vogelkijkhut in het midden van het gebied hebben we een mooi uitzicht op dit moerasgebied. De plas voor de hut zit bomvol met 10.000-en (Kuif- en Tafel)eenden en 1000-en Kieviten en Goudplevieren. Voor een sfeerimpressie, zie de foto’s hieronder. Ondanks intensief scannen kunnen we helaas geen zeldzaamheden uit de gigantische groep vogels halen; wel zien we opnieuw Krooneenden en verder bevinden ook een viertal Kleine Zwanen en enkele Kemphanen zich in de groep.

klein deel van de groep eenden

deel van de groep eenden

Voordat we naar huis gaan, stoppen we nog een keertje bij de Witoogeend. Nu kunnen we de vogel onder betere omstandigheden zien: met mooi licht en een stukje dichterbij. Opvallend is dat het aantal Krooneenden in dit korte tijdbestek is toegenomen tot minstens 36.

Witoogeend – Ferruginous Duck

Witoogeend – Ferruginous Duck

Als laatste stoppen we ook weer even bij de Middelste Jager, die nu een stuk dichter langs de dijk zwemt. Helaas niet voor lang, want na enkele minuten vliegt deze Arctische vogelsoort op en landt een stuk verderop op het water. Hierbij jaagt de jager wel fanatiek (maar onsuccesvol) achter een Kokmeeuw aan. Een tweede jachtpoging mislukt (t.o.v. een Stormmeeuw), maar drie keer is scheepsrecht: op grote afstand zien we hoe de Middelste Jager bij de derde poging een meeuw uit de lucht pakt en op het water overmeestert.

Na dit spektakel maken we een einde aan deze dag, die enigszins rustig begon maar een verrassende wending kreeg.

Dagje vogelen in Noord-Brabant

Zaterdag 24 september 2016

Afgelopen donderdag vond John van Gestel in het natuurgebied Huis ter Heide, bij Tilburg, een Marmereend. De volgende dag werd vastgesteld dat de vogel met zekerheid ongeringd is en het verenkleed op het oog vrijwel gaaf is. Enkele foto’s van de staart en open vleugels brachten echter al snel enkele ongeregeldheden voort (gebroken buitenste handpentoppen en een rommelige staart). Desondanks maakt deze vogel m.i. een erg goede kans om aanvaard te worden als de tweede Marmereend voor Nederland (het eerste geval was augustus 2004). Vandaar dat wij vanochtend afreizen richting Noord-Brabant.

Als we arriveren in Huis ter Heide worden we door de andere vogelaars gelijk gewezen op de dwaalgast. De eend rust op de kant, in de hoge vegetatie, en is alleen te zien als de vogel even gaat staan. Lange tijd verandert de situatie niet en dus richten we ons vooral op de omgeving. Geen verkeerde keuze, want het levert 2 Slechtvalken, 2 Raven en een Havik op.

Plas waar de Marmereend zit

Plas waar de Marmereend zit

Na ruim anderhalf uur benadert een stier de Marmereend, die hierdoor eindelijk in beweging komt. Gelukkig voor ons stapt de eend het water in en zwemt recht op de aanwezige vogelaars af, om langs de rand van de plas te foerageren. Hier laat de vogel, die normaal in het Middellandse Zeegebied voorkomt, zich fenomenaal zien. Mijn tweede nieuwe soort dit najaar (na de Zwartkopgors) en indien aanvaard mijn 394e soort in Nederland.

Marmereend – Marbled Duck

Marmereend – Marbled Duck

Rond half drie laten we de eend voor wat ‘ie is en na wat overleg rijden we door de Brabantse Biesbosch, om te gaan vogelen in de Noordwaard. Na een rustig begin (met een groep van 4 Kleine Zilverreigers langs de Bandijk en 2 Casarca’s elders in de waard) sluiten we af in de Polder Hardenhoek. De eerste stop levert ons een Knobbelzwaan met een halsband op, met de code 8UA8. De zwaan blijkt uit Noord-Frankrijk te komen, zie hier voor de exacte gegevens. Als alle vogels in het gebied opvliegen, blijkt een overvliegende volwassen Zeearend de oorzaak te zijn. Even later zien we ook een Visarend, fraai tp in de top van een dode boom.

gehalsbande Knobbelzwaan (8UA8) – colour-ringed Mute Swan (inscription 8UA8)

Halverwege de Polder Hardenhoek stoppen we nog twee keer, met opnieuw leuk resultaat: 12 Casarca’s, opnieuw een Visarend (vast dezelfde als even daarvoor), 2 rustende Zeearenden en een zingende Cetti’s Zanger.

Visarend – Osprey (photo: Peter van der Meer)

Casarca – Ruddy Shelduck (photo: Peter van der Meer)

We zijn net weer bij de auto aangekomen om aan de terugreis te beginnen, als ineens alle vogels in het gebied opvliegen. We kunnen de oorzaak deze keer niet vinden. Als Frank een paar minuten later voor de laatste keer met de kijker de slikjes af scant, ziet hij opeens een adulte Zeearend zitten. Gauw lopen we weer het gebied in en nu kunnen we deze gigantische vogel fantastisch bekijken, op ongeveer 150 meter en met de zon in onze rug. Na zo’n 10 minuten vliegt de arend op en verlaat het gebied. Als we horen dat achter ons opnieuw alles opvliegt, kunnen we de reden hiervoor wel verzinnen: opnieuw een Zeearend, nu een onvolwassen beest. Deze vliegt op een nog kortere afstand langs en volgt dezelfde lijn als de adulte vogel, want al gauw zijn we hem weer kwijt.

Zeearend – White-tailed Eagle

Na deze geweldige waarneming (waarschijnlijk mijn beste Zeearendwaarneming ooit!) lopen we opnieuw naar de auto en nu beginnen we wel aan de terugweg. Een waardige afsluiter van deze erg leuke dag, met als hoogtepunten de Marmereend en twee soorten arenden.

Het hoogtepunt zit in eigen regio

Zaterdag 9 en zondag 10 april 2016

Deze keer een verslag van een heel weekend in plaats van één dag. Zaterdag maken we een rondje door de noordelijke Delta. We beginnen in Stellendam, waar we meerdere duingebieden bezoeken. Dit resulteert in meerdere zingende Cetti’s Zangers en twee overvliegende Slechtvalken. Via de Brouwersdam (helemaal niks) rijden we richting Kerkwerve, om te gaan zoeken naar de Kleine Geelpootruiter. In hetzelfde gebied (Prommelsluis) stuiten we op een druk foeragerende Poelruiter, helaas wel op flinke afstand. De Geelpootruiter komt helaas niet (bevredigend) in beeld (want we zien de betreffende vogel wel, maar op veel te grote afstand om er iets aan te zien).

In een nieuw natuurgebiedje (genaamd de Gasthuisbevang) kijken we bovendien uit op een Kokmeeuwenkolonie met daartussen ook aardig wat Zwartkopmeeuwen, leuk. Ook een Kleine Zilverreiger is hier present. Via een korte stop in Prommelsluis (2kj Pontische Meeuw) rijden we door naar de Brouwersdam, in de hoop de adult zomerkleed Zwarte Zeekoet te zien. Dit lukt zowaar! Na even zoeken, vinden we de Zwarte Zeekoet in het noordelijke ‘haventje’, op enige afstand maar toch fraai te zien. Na enkele vogels in winterkleed en een eerste zomer is dit mijn eerste exemplaar in prachtkleed.

Zwarte Zeekoet – Black Guillemot

Zwarte Zeekoet – Black Guillemot

Vervolgens maken we een stop langs het Volkerakmeer, maar de Zeearenden geven zich helaas niet thuis. Rond half 6 verlaten we de Delta en gaan we weer richting Utrecht. We rijden echter de afslag Woerden voorbij en nemen de volgende afslag. Op de Haarrijnse Plas, bij Vleuten, heeft Maria van Antwerpen eerder die middag namelijk een IJsduiker ontdekt. Samen met de gelukkige ontdekker en Phil Koken, Jack Folkers, Frank Roos en Pieter Hilgeman zien we het slagschip al snel zwemmen, vlak voor de kijkhut. De IJsduiker is hierbij prachtig te zien op een fijne afstand. Een prachtige nieuwe regiosoort en al mijn vierde IJsduiker dit jaar (na vogels in Den Haag, op het Veerse Meer en Wijk bij Duurstede). Andere leuke soorten op en rond de plas zijn vier Geoorde Futen en een Blauwborst.

IJsduiker – Great Northern Diver

Geoorde Fuut – Black-necked Grebe

De zondag besteden we wat dichter bij huis. Aan het eind van de ochtend rijden we richting Wilnis. We willen net de zoektocht naar de 4 Koereigers beginnen als we erachter komen dat we de telescoop thuis hebben laten staan… Wat twijfels, maar we besluiten toch maar door te gaan en dus niet de scoop op te halen. De 4 Koereigers zijn echter in geen velden of wegen te bekennen, dus rijden we door naar Nieuwer ter Aar, waar er ook eentje moet zitten. Hier zien we de zeldzame reiger wel, op het erf van een boerderij. Omdat we de scoop toch wel missen, rijden we terug naar Woerden om de scoop op te halen en na een korte pauze staan we rond drie uur opnieuw langs de Bosdijk te kijken naar de Koereiger. Wederom zit de vogel op het erf van dezelfde boerderij. Voor een foto zit de vogel net wat te verstopt achter allerlei takjes.

Daarna rijden we door naar de Haarrijnse Plas. Vlak bij de parkeerplaats zwemt een klein groepje Kuifeenden, even afkijken of er bijvoorbeeld geen Ringsnaveleend tussen zwemt. Dat blijkt niet het geval, maar Frank vist wel een vrouwtje Topper uit de groep. Een leuke verrassing, want zo algemeen zijn Toppers in het binnenland niet. Iets voorbij de kijkhut zien we al snel de IJsduiker zwemmen, helaas wel aan de andere kant van de plas. De vogel dobbert eerst wat rond, maar na een tijdje komt de duiker opeens in hoog tempo onze kant op zwemmen. Daarbij laat de IJsduiker zich in het zonnetje erg mooi bekijken. Verder zwemmen opnieuw enkele Geoorde Futen op de plas en kunnen we ook een Blauwborst, Zwartkopmeeuw en een clubje Oeverzwaluwen noteren. Een mooi einde van een leuk weekend.

Topper – Greater Scaup

Topper – Greater Scaup

IJsduiker – Great Northern Diver

Nu wel naar de Biesbosch

Zaterdag 2 april 2016

Op 12 maart was ons plan om naar de Biesbosch te gaan, om de daar aanwezige Kleine Geelpootruiter en Amerikaanse Wintertaling te zien. Door de melding van de Amerikaanse Tafeleend ging dat plan echter niet door. De afgelopen weken bleef dit moerasgebied in trek bij bijzondere vogelsoorten (o.a. Buidelmezen, een 2e Kleine Geelpootruiter en 2e Amerikaanse Wintertaling) en dus gaan we vandaag wél die kant op.

We beginnen in de Hardenhoek, waar we direct worden verwelkomd door de enkele net uit Afrika teruggekeerde zomervogels. Zo zingen vanuit het struweel o.a. meerdere Fitissen, een Blauwborst en een Rietzanger. Ook horen we enkele korte strofes van een Snor en brengen minstens 3 Cetti’s Zangers hun explosieve zang voort. Samen met veel andere vogelaars speuren we vervolgens de slikplaten in dit stuk nieuwe natuur af en dat levert flinke groepen Wintertalingen, 2 Zwartkopmeeuwen en de eerste Zomertalingen (2 man, 2 vrouw) van het jaar op.

Vervolgens bezoeken we andere gebieden in de nieuw ingerichte Noordwaard. Dit voormalige agrarische gebied is de afgelopen jaren behoorlijk op de schop gegaan om, in tijden van een hoog waterpeil, genoeg water op te kunnen slaan om de omringende steden droog te houden. Om dit te bewerkstelligen, is een heel geulencomplex gegraven en zijn delen onder water gezet. Zie hier voor meer informatie. De nieuwe indeling heeft nu al zijn uitwerking op vogels en dat zal de komende weken alleen nog maar leuker worden. Nu leveren de verschillende gebieden al bijna 20 Waterpiepers (waarvan enkele exemplaren al volledig in zomerkleed), nog meer Cetti’s Zangers en Zwartkopmeeuwen, de eerste Kleine Plevieren, een viertal Gele Kwikstaarten, vrouwtje Nonnetje, een Slechtvalk, Pontische Meeuw, drie groepjes Reeën en vele soorten eenden en steltlopers op. Een van de hoogtepunten is een fraaie Visarend die vanuit de top van een dode boom rustig haar omgeving verkend en zich hierbij fraai laat bekijken.

Waterpieper – Water Pipit

Visarend – Osprey

Gele Kwikstaart – Blue-headed Wagtail

Het hoogtepunt van de dag zien we rond drieën, als een van de twee Amerikaanse Wintertalingen wordt teruggevonden in de Polder Muggenwaard. Het is even zoeken, maar na een tijdje vinden we deze zeldzaamheid terug. De vogel slaapt op grote afstand op een eilandje, half achter de begroeiing en is hierdoor lastig te zien. Twee uur later zien we de vogel opnieuw, nu wel wakker maar nog steeds (te) ver (voor een foto). De Kleine Geelpootruiter komt helaas niet meer in beeld, ondanks meldingen aan het eind van de middag.

Rond half zes zetten we een punt achter deze vogeldag en zetten we tevreden koers richting huis, met o.a. een Amerikaanse Wintertaling, Visarend, vele Cetti’s Zangers en nog vele andere leuke soorten in de pocket. Als we zien hoe interessant dit deel van de Biesbosch er nu bij ligt, zal het vast niet lang duren voordat we dit mooie gebied weer bezoeken.

Lente

Zaterdag 5 en zondag 6 april 2014

Op zaterdag Waverhoek met een bezoekje vereerd. Hier lopen zeker 100 Kemphanen, 24 Kluten en een Zwarte Ruiter naar voedsel te zoeken. Verder horen we 2 Blauwborsten en de eerste Rietzanger van het jaar en zitten er in het gebied zeker 200 Wintertalingen, met daartussen minstens 6 Zomertalingen. We bekijken alle Wintertalingen zorgvuldig, maar helaas treffen we geen Amerikaanse Wintertaling ;). Het leukste zijn 2 Dwergmeeuwtjes in winterkleed, die fanatiek boven de plas foerageren. Een enkele maal landen ze even op het water tussen de Kokmeeuwen.

mannetje Blauwborst – male Bluethroat

mannetje Blauwborst – male Bluethroat

mannetje Blauwborst – male Bluethroat

Op Botshol zwemt een relatief late vrouw Brilduiker en zitten op een eilandje twee broedverdachte Lepelaars. Vervolgens rijden we naar de Ruygeborg, een nieuwe natuurontwikkelingsgebiedje bij Nieuwkoop, om de Zwarte Ibissen op de maandlijst te zetten (sorry Marianne ;)). Naast de parkeerplaats komen we de twee ibissen gelijk al tegen, rustig foeragerend in een brede sloot. Hier zwemt ook een mannetje Zomertaling en enkele Wintertalingen. Dieper in het gebied zwemmen 35 Pijlstaarten, Slobeenden, vliegt een Slechtvalk over en foerageert een Kemphaan. Een Roerdomp laat een enkele maal van zich horen. De mogelijke vrouw Blauwvleugeltaling, die hier al een week verblijft, komt echter niet in beeld.

Vanochtend (zondag) werd een Amerikaanse Wintertaling ontdekt in de Brabantse Biesbosch. Aangezien wij verder geen plannen hadden gemaakt, en omdat wij wel weer eens graag een Zeearend (die in dit gebied broeden) zouden willen zien (en dan niet op 1 km afstand zoals in de Oostvaardersplassen), werd de Biesbosch onze bestemming voor vandaag. Bij aankomst in Polder Hardenhoek is deze zeldzame eend echter niet meer in beeld en tijdens onze aanwezigheid zou hij ook niet in beeld komen. Wel horen we hier een Cetti’s Zanger, Fitis, 2 Rietzangers en een Blauwborst. In een grote meeuwen- en Klutenkolonie zien we, op grote afstand, bovendien twee Zwartkopmeeuwen en een stukje verderop treffen we ook nog een Rouwkwikstaart en een fanatiek zingende Veldleeuwerik.

Daarna rijden we de Deeneplaatweg op. Ook hier liggen veel natuurontwikkelingsgebiedjes. Bij een van deze gebiedjes stoppen we om het af te kijken op steltlopers. Ons eerste Witgatje van het jaar en een Kleine Plevier zoeken hier naar voedsel. Net voor we de auto bereiken, vliegt plotseling een zeer lichte en slanke kiekendief mijn beeld in. Dit moet wel een Steppekiekendief zijn! De vogel vliegt eerst hoog, maar daalt gelukkig al snel iets. Hij vervolgt zijn weg rustig richting zuid. Zeer goed zijn de zwarte ‘wybertjes’ en het ontbreken van een donkere ondervleugelachterrand te zien. De waarneming duurt maar ongeveer een minuut, maar laat drie waarnemers in extase achter. Wat een gave soort en wat een mooie vogel! Terwijl Frank en ik de kenmerken controleren, lukt het mijn vader om een 10-tal foto’s van de vogel te maken. Gezien de afstand (ongeveer 150 meter) zijn het geen topplaatjes, maar ze laten toch duidelijk een Steppekiekendief zien.

Hoogtepunt van de dag: man Steppekiekendief – male Pallid Harrier: highlight of the day (photo: Peter van der Meer)

man Steppekiekendief – male Pallid Harrier (photo: Peter van der Meer)

Terug bij de auto rijden we weer terug richting Polder Hardenhoek. Onderweg stoppen we nog een keertje, hier zingt wederom een Cetti’s Zanger (zie hier voor een geluidsopname) en daarnaast laten een Matkop, Zwartkop, Gekraagde Roodstaart en meerdere Fitissen en Tjiftjaffen van zich horen. Op een pinksterbloem zit een Klein Geaderd Witje. Aan de andere kant van de weg vliegen zeker 50 Oeverzwaluwen boven een plas-drasgebiedje.

Klein Geaderd Witje – Green-veined White

Als laatste proberen we nog eenmaal de Amerikaanse Wintertaling te vinden. Samen met Mary en Ed van der Es zoeken we wederom alle Wintertalingen af, op zoek naar de Amerikaanse equivalent. De talingen zitten nu een stuk dichterbij en de spanning stijgt, zullen we hem nu wel in beeld krijgen? Al gauw zien we wel een aparte Bergeend, het blijkt een albino Bergeend te zijn (dus een Bergeend met een kleurafwijking). Voor een goede foto zit de vogel echter veel te ver.

albino Bergeend – albino Common Shelduck

Via Mary en Ed krijgen we te horen dat vogelaars aan de overkant van het gebied de Amerikaanse Wintertaling op dit moment in beeld hebben. Omdat wij hem vanaf onze kant echt niet kunnen vinden, rijden we naar de andere kant van het gebied. Hier krijgen we al gauw de zeldzame taling in beeld, zij het op enige afstand. De vogel is zeer goed tussen de Wintertalingen uit te halen door de verticale witte borststreep en het ontbreken van een horizontale witte flankstreep. De vogel zit te ver om vast te kunnen stellen of de vogel geringd is.

Amerikaanse Wintertaling – Green-winged Teal

Amerikaanse Wintertaling – Green-winged Teal

Nu we ook deze taling (toch de doelsoort van vandaag) gezien hebben, rijden we weer naar huis. Met twee Zwarte Ibissen, een zelfontdekte man Steppekiekendief, een Amerikaanse Wintertaling en liefst 10 nieuwe jaarsoorten is het een zeer geslaagd weekend geworden waar ik nog geregeld aan zal terugdenken.

Weer een Amerikaanse eend

Zondag 16 maart 2014

Vorige week zondag fotografeerde Thea van Gogh een mannetje Ringsnaveleend in de Broekpolder (Vlaardingen). De afgelopen week werd de vogel dagelijks waargenomen en omdat het alweer 4 jaar geleden was dat we een Ringsnaveleend hebben gezien, werd het wel weer eens tijd voor een nieuwe waarneming.

Gelijk bij aankomst in Vlaardingen wordt ons al duidelijk dat de Tjiftjaffen alweer massaal zijn teruggekeerd uit hun overwinteringsgebieden. In totaal horen we vandaag zeker 10 exemplaren. Ter vergelijking, voor vandaag had ik er pas eentje dit jaar. De Ringsnaveleend vinden, blijkt niet al te moeilijk te zijn: binnen 5 minuten hebben we de vogel gevonden. Hij laat zich, op 100-200 meter afstand, leuk zien samen met 10-tallen andere duikeenden. Wel is de vogel erg duikerig. Op dezelfde plas zwemmen ook een Geoorde Fuut en meerdere Dodaarzen (die alweer fanatiek hun baltsroep laten horen).

man Ringsnaveleend – male Ring-necked Duck

man Ringsnaveleend (links) met Kuif- en Krakeenden – male Ring-necked Duck (left) with Tufted Ducks and Gadwalls

Iets verderop komen we een Klapekster tegen. Leuk, zeker nu deze soort deze winter schaarser lijkt te zijn dan anders. Hier treffen we ook een mannetje Rouwkwikstaart die samen met enkele Witte Kwikstaarten langs een plas foerageert.

Klapekster – Great Grey Shrike

Klapekster – Great Grey Shrike

Rouwkwikstaart – Pied Wagtail (photo: Frank vd Meer)

Als we weer bij de auto zijn, rijden we iets verder naar de Alkeet-Buitenpolder. Hier waren afgelopen week 2 Roodhalsganzen gezien. Helaas laten deze fraaie ganzen zich niet zien. Tussen de 100-en Kol- en Brandganzen vinden we wel een Kleine Canadese Gans die samen met een kruising tussen een Kleine Canadese Gans en een Brandgans foerageert. Ook laten zeker twee Cetti’s Zangers enkele malen van zich horen.

We sluiten de dag af in Breeveld om nog even te kijken of we de Hybride Kuifeend x Ringsnaveleend kunnen vinden. Hoe vaak krijg je nou de kans om op één dag een Ringsnaveleend, Kuifeend én een kruising tussen beide soorten te zien? In Woerden hebben we deze eend gauw gevonden. Actief is hij zeker niet, slechts eenmaal zie ik even kort de kop en kenmerkende snavel.