Tagarchieven: Europese Kanarie

Dagje vlinders kijken eindigt in telpost zitten

Zaterdag 20 mei 2017

Vandaag moet het dan eindelijk gebeuren: het zien en fotograferen van een Bont Dikkopje. Twee jaar geleden zag ik een exemplaar in het Haaksbergerveen tijdens een excursie voor mijn studie. Een foto zat er toen niet in en natuurlijk willen Frank en mijn vader deze mooie soort ook graag eens zien. Al jaren staat zo’n dagje voor deze zeldzame doelsoort op de planning, maar door onze langdurige vakanties op Texel in deze periode kwam het er maar niet van.

Na wat voorbereiding kiezen we ervoor om vandaag richting Valkenswaard, onder Eindhoven, te gaan voor deze soort. De keuze is gevallen op een heideveldje met de naam Cartierheide. Het duurt wel even voor we deze zeldzame dagvlinder (die in Nederland alleen in enkele gebieden in Twente, de Achterhoek, delen van Noord-Brabant en aangrenzend Limburg voorkomt) zien. In de heidevegetatie langs het pad zien we een of twee erg vliegerige exemplaren, maar een klein stukje verderop is het raak: bij een klein vennetje kunnen we drie Bont Dikkopjes erg fraai bekijken én fotograferen. Vlakbij de parkeerplaats zien we bovendien nog eens 9 exemplaren. Erg leuk en wat zijn ze klein hè?!

Bont Dikkopje – Chequered Skipper

Bont Dikkopje – Chequered Skipper

Ook andere leuke soorten zijn van de partij.

Citroenvlinder – Brimstone

Grote Keizerlibel – Blue Emperor

Grote Keizerlibel – Blue Emperor (exuviae)

Wespendief – Eurasian Honey Buzzard (photo: Peter van der Meer)

Rond vier uur zijn we weer bij de auto en gaan we weer huiswaarts. Op de snelweg bij Zaltbommel bereiken ons echter berichten dat een groep Vale Gieren (29 vogels) boven de Alblasserwaard vliegt. Aangezien ze richting NO vliegen, zouden ze zomaar de regio binnen kunnen vallen. Telpost de Horde lijkt een goede kanshebber om ze op te kunnen pikken. Bij Nieuwegein-Zuid nemen we daarom even later de afslag. Op de telpost sluiten we ons aan bij Ronald Jansen en even later sluiten ook Arjan Boele en Gert Vonk aan. Opvallend is de man Grote Zaagbek die voor de telpost zwemt, dat is een late!

Grote Zaagbek – Goosander (photo: Peter van der Meer)

De gieren zien we helaas niet (die blijken al snel te ver ZO van de Horde te zijn doorgestoken). Het is echter een gekke telling, met weinig maar wel erg leuke soorten. Aan de andere kant van de Lek cirkelt een Rode Wouw, terwijl hoog boven ons de derde Wespendief van de dag vliegt. De leukste soort betreft echter een laag overvliegende, roepende zangvogel. Ondanks dat we er niets aan zien, laat de roep geen ruimte aan te twijfelen: een Europese Kanarie! Dat is voor ons zelfs nog een nieuwe regiosoort. Rond kwart over 6 zetten we een punt achter deze succesvolle dag en keren we definitief huiswaarts.

Advertenties

Zeearenden stelen de show tijdens rustig rondje Oostvaardersplassen

Zondag 19 februari 2017

Gisteren was een dag om snel te vergeten. Zo’n anderhalf uur zoeken bleek niet genoeg om in De Bilt de Pestvogels in beeld te krijgen en ook de Kleine Burgemeester in eigen regio (Haarrijnse Plas) was niet voor ons (Peter, Frank en ondergetekende) weggelegd. Een Vuurgoudhaantje en twee Pontische Meeuwen verlichtten de pijn maar een beetje.

Vandaag staan mijn vader en ik (Frank moet helaas werken) rond elven uit te kijken over de Pampushaven bij Almere, in de hoop om de hier al jaren overwinterende man Grote Zee-eend te zien. Er zitten wel veel groepjes Kuif- en Tafeleenden, maar we slagen er (mogelijk vanwege het grijze weer) niet in de Grote Zee-eend of een andere leuke eendensoort te vinden. Jammer! Een paar kilometer verderop stoppen we even bij het Blocq van Kuffeler. Vergeleken met de Pampushaven drijven hier veel minder duikeenden (maximaal 50 Kuif- en Tafeleenden), maar hier zwemt wel een leuke soort: een jonge Zwarte Zee-eend, een aan de kust gebonden eendensoort die in het binnenland erg schaars is.

Zwarte Zee-eend – Common Scoter

De volgende stop is bij Almere-Buiten. Hier zitten in een stukje met opkomende vegetatie al geruime tijd meerdere Europese Kanaries. Dankzij de kenmerkende roep kost het me niet veel tijd om de vogels te lokaliseren. Het lukt me echter niet om de Europese Kanaries in de kijker te krijgen. Aangezien we meer op de planning hebben staan, spenderen we niet al te veel tijd in deze leuke vogeltjes en gaan we de Oostvaardersplassen bezoeken. Een korte wandeling bij het Julianapad (aan de NO-kant van de Oostvaardersplassen) levert helemaal niets op. Een uitstapje richting Lelystad-Haven is wel erg leuk dankzij twee soorten zaagbekken: 3 Grote Zaagbekken (2 man, 1 vrouw) foerageren lekker dichtbij in de woonwijk, terwijl ook 8 Nonnetjes van de partij zijn. Een Witoogeend, die hier ook vaak gezien wordt, zit er voor ons helaas niet in.

Grote Zaagbek – Common Merganser (photo: Peter van der Meer)

Grote Zaagbek – Common Merganser (photo: Peter van der Meer)

Vanwege de drukte bij het bezoekerscentrum kiezen we ervoor om het hutje naast het centrum over te slaan en gaan we door richting de (voormalige) Wildroosters. Dit hele gebied is flink op de schop gegaan en daardoor zitten er (op de Brandganzen na) erg weinig vogels. Slechts een Matkop laat enkele malen van zich horen en zich ook even zien. Zonde, want vroeger was dit een vaste locatie voor Klapekster en Ruigpootbuizerd.

Het leukste bewaren we voor het laatst, want als ik vanaf de Kleine Praambult de grote vlakte af scan, zie ik een grote roofvogel op een kadaver: een jonge Zeearend. De foto hieronder is slechts een sfeerimpressie, want door de scoop is deze grote arend erg leuk te zien. Zeker vergeleken met mijn andere waarnemingen van deze soort in dit gebied is dit een uitzonderlijk goede waarneming, want meestal zie je Zeearenden in dit gebied toch op kilometers afstand in de dode bomen rusten. In een sloot foerageert een paartje Wilde Zwaan met jong, ook een leuke aanvulling van de daglijst.

Zeearend – White-tailed Eagle

Op de Grote Praambult wordt de waarneming van de Kleine Praambult zelfs overtroffen, want vanaf dit uitkijkpunt heb ik binnen no time twee (andere, want juveniele) Zeearenden in beeld. Deze keer zitten de arenden nog iets dichterbij dan net vanaf de Kleine Praambult. Een exemplaar zit op de grond en vliegt geregeld een klein stukje, mogelijk vanwege een langslopend rund. Een tweede exemplaar zit een klein stukje verderop in een van de weinige overgebleven dode bomen. Na ongeveer vijf minuten vliegt dit exemplaar op richting het westen, hierbij flinke paniek veroorzakend bij de duizenden vogels op de vlakte (ganzen, kieviten, etc.). Net als eerder vanaf de Kleine Praambult zien we ook nu weer een paartje Wilde Zwanen en vanuit de top van een elektriciteitsmast roept een Raaf.

Zeearend – White-tailed Eagle

Na dit spektakel beseffen we dat we het best kunnen stoppen op het hoogtepunt, en dus zetten we een punt achter deze behoorlijk grijze vogeldag.

Dag 11 Texel: geweldige afsluiting van de vakantie

Zondag 23 oktober 2016

Voor het laatst maken Frank en ik een rondje over de noordpunt. We beginnen langs de Vuurtorenweg, maar veel verder dan wat Kepen komen we niet. Vervolgens brengen we wat tijd door rondom de vuurtoren, waar we net als gisteren Jeroen de Bruijn tegenkomen. Er is genoeg beweging in de lucht: voor de vuurtoren vliegt een Houtsnip langs, een Geelgors zit korte tijd tp op een draad langs de weg om daarna weer door te trekken en niet veel later vliegen twee gorzen over, waarvan we eentje kunnen determineren als Geelgors (die andere was er vast ook een). Als we teruglopen richting de Robbenjager is het Jeroen die een roepende Europese Kanarie oppikt. De vogel lijkt ter plaatse te zijn aan de noordkant van het restaurant, maar het lukt ons niet om de vogel te vinden. Dit was voor ons nog een nieuwe Texelsoort (#279), mijn 8e nieuwe Texelsoort alweer dit najaar. Hier vliegt ook een Grote Gele Kwikstaart over.

Aan het eind van de ochtend bezoeken we met onze vader erbij opnieuw de noordkant van de Robbenjager. Net ten noorden van het restaurant horen we iets wat nogal op een Siberische Tjiftjaf lijkt, in de zeereep lijkt een Goudvink te roepen en over de Robbenjager vliegt een (Geel?)gors. Echter allemaal te summier om zeker van te zijn. Rond 12-en gaan we weer naar het huisje om alles in te pakken en maken we een plan voor de rest van de dag.

We nemen de boot van 2 uur, waar we ieder onze eigen gang gaan: mijn ouders gaan direct naar huis, terwijl Frank en ik met de trein richting Castricum gaan. Hier, in het Noordhollands Duinreservaat, was vrijdag een Kroonboszanger gevangen. Gisteren werd de vogel in het veld teruggevonden en die dag werd de vogel al veelvuldig getwitcht. Niet zo raar natuurlijk, want Kroonboszangers zijn extreem zeldzaam in Europa: het betreft de tweede waarneming ooit voor Nederland en slechts de 10e voor de Western Palearctic. Rond half 4 komen we aan in Castricum en na een wandeling van een dik half uur bereiken we het bosje van de boszanger. De groep vogelaars wijst ons op de bomen waar de vogel vaak zit.

Het duurt even voordat we de vogel in beeld krijgen, maar na een dik half uur wordt de Kroonboszanger teruggevonden. Frank en ik zien de vogel af en toe bewegen in een van de abelen, maar mooi kunnen we hem niet zien. In de scoop zien we beide een paar seconden de kop van de vogel, voor de rest is de vogel ons te snel af. Vervolgens moeten we lang wachten voordat de vogel weer in beeld komt. Dankzij een oplettende Joey Braat zien we een fraaie adulte man Pestvogel, die in een abeel naast ons landt. Andere leuke soorten zijn een groepje Boomleeuweriken en een foeragerende Vuurgoudhaan. Bovendien zwemt een drietal Krooneenden (2 man, 1 vrouw) op het Hoefijzermeer.

Pestvogel – Bohemian Waxwing

Het begint inmiddels al bijna te schemeren en bij velen is de hoop op een weerzien met de Kroonboszanger al bijna verdwenen als de vogel rond kwart over 6 wordt teruggevonden. Het licht neemt intussen al snel af en de Kroonboszanger zit erg hoog in de abelen, maar met de scoop is de vogel minutenlang fraai te zien. Deze Oost-Aziatische vogel lijkt te gaan slapen, zit af en toe met de ogen dicht, maar vliegt na een tijdje de abeel uit; voor Frank en mij reden om terug naar de trein te lopen.

Kroonboszanger – Eastern Crowned Warbler

De Kroonboszanger vormde een zeer fraaie afsluiter (misschien wel het hoogtepunt) van de vakantie op Texel. De gehoopte Bergheggenmus bleef helaas uit (op Texel dan…). De blikvangers waren de Blauwstaart en Woestijntapuit tijdens het DB-weekend en verder Hop, Taigaboomkruiper, Draaihals, Ruigpootbuizerd, Europese Kanarie, Bonte Kraai en ontelbaar veel Bladkoninkjes.