Tagarchieven: Groene Jonker

Van frustratiesoort naar hebben!

Dinsdag 8 augustus 2017

Het is zo’n soort die ons al jaren achtervolgt. Al vele malen hebben we geprobeerd zelf een exemplaar te vinden, of er eentje te twitchen. Altijd mislukte dat. Op deze manier vormde de Waterrietzanger, want daar gaan de vorige regels over, onze grote frustratiesoort. Als gistermiddag het bericht door komt dat er eentje in de Groene Jonker zit, zakt ons de moed alweer in de schoenen. In gedachten zie ik ons alweer vele uren door de Jonker rondstruinen, natuurlijk zonder resultaat. ‘Gelukkig’ blijven we thuis, zodat we een volgende tegenvaller niet hoeven mee te maken (hem zien behoort natuurlijk niet tot de mogelijkheden).

Vanmiddag wordt de rietzanger echter nog steeds gemeld en dus smeden mijn vader en ik stiekem een plan om ’s avonds een paar uurtjes in de Groene Jonker door te brengen. De verwachtingen zijn laag gespannen als we rond een uur of half 7 het moerasgebied binnenlopen. Vanaf de eerste stap die we zetten, vallen er regendruppels. Bovendien is er slechts één andere vogelaar aan het zoeken. Kortom, geen ideale omstandigheden en dus verspreiden mijn vader en ik ons langs het pad waar de vogel voor het laatst gezien is. Binnen een minuut hoor ik uit mijn rug een smakkend geluid en als ik me opdraai, zie ik (tot mijn schrik) een opvallend gele rietzanger bovenin de vegetatie zitten. Het zal toch niet? Een opvallende lichte middenkruinstreep, opvallende banen op de rug, het is verdorie echt een Waterrietzanger. Alle frustraties van de afgelopen jaren vallen in een keer van me af.

Voor mijn vader blijft het Waterrietendrama ‘gelukkig’ nog langer duren, want hoewel hij slechts enkele 10-tallen meters verderop staat, komt hij net te laat om de vogel te zien. Een dik halfuur verregenen we hevig op de plek, maar van de vogel helaas geen spoor. Daarna verspreiden we ons iets verder, maar nog steeds is de rietzanger spoorloos. Inmiddels is er versterking van zeker drie man gekomen.

Net op het moment dat (bij mij althans) bijna alle hoop is weggeëbd, roept mijn vader: “Ik heb hem!”. Een kleine minuut laat de Waterrietzanger zich in de lage vegetatie langs het pad fraai zien aan alle waarnemers. Er is zelfs tijd om foto’s van de vogel te maken. Wat een prachtig beestje!

Waterrietzanger – Aquatic Warbler (photo: Peter van der Meer)

Waterrietzanger – Aquatic Warbler (photo: Peter van der Meer)

Mijn eerste nieuwe soort van dit jaar is eindelijk een feit (de Siberische Braamsluiper afgelopen januari niet meegerekend), en dat in de eigen regio! Nu wordt het tijd voor een nieuwe frustratiesoort. 🙂

Onverwacht dagje met Zwartkopgors, arenden en ‘Streep’

Zaterdag 3 september 2016

Rond een uur of 10 wordt vogelend Nederland opgeschrikt door een alert: aan de rand van Rotterdam is een vrouwtje / juveniele Zwartkopgors gevonden. De vogel is gevonden door Cornelis Fokker, Laurens van der Wind en Laurens van der Padt en zit in een nieuw natuurgebiedje bij Ridderkerk. De soort is erg zeldzaam in Nederland, met slechts 15 eerdere gevallen. Dit is bovendien de eerste veldwaarneming van vrouwtje / juveniele vogel, wat deze waarneming extra bijzonder maakt. In dit kleed is de soort een stuk lastiger te herkennen dan adulte mannetjes, en er is enige twijfel over de determinatie (het zou misschien nog een Bruinkopgors kunnen zijn, die ik al wel in Nederland heb). Een nieuwe soort voor onze Nederlandse lijst op slechts een halfuurtje rijden, dan is de keuze natuurlijk snel gemaakt.

Rond twaalf uur arriveren we in Ridderkerk en even later sluiten we ons aan bij de vele tientallen vogelaars die ook hun weg naar Ridderkerk hebben gekozen. De vogel zou in een deel met rietkragen en lage ruigte moeten zitten, maar is vaak lastig te zien. We zien de gors een aantal keer vliegen tussen de rietkragen in, maar hier is dan natuurlijk weinig aan te zien. Gelukkig landt de vogel na ongeveer een uur tijd een paar minuten bovenin een rietpluim en dan is de Zwartkopgors, ondanks een afstand van circa 100 meter, prima te zien. Opvallend zijn de algehele lichtgele kleur, het zwarte kraaloogje, de witte randen aan de dekveren en tertials, gele onderstaartdekveren, de smalle zwarte streping op de mantel en de duidelijke streping op de kruin. Na een minuutje of 2 vliegt de gors weer op en dan begint het wachten weer van voor af aan. Zie hier voor leuke foto’s van de vogel.

gebied

Crezéepolder

Het loont om de lucht in de gaten te houden: er vliegen namelijk zowel een Vis- als een Zeearend over. Erg leuk!

Zeearend – White-tailed Eagle (photo: Peter van der Meer)

Visarend – Osprey (photo: Peter van der Meer)

Rond half drie verlaten we de regio Rotterdam en bezoeken we nog even de Groene Jonker. Afgelopen dinsdagavond was het al leuk hier met o.a. 2 Porseleinhoentjes en veel strandlopers (Kleine, Krombek, Bonte). Sinds donderdag zit er echter ook een Gestreepte Strandloper en zulke schaarse soorten in de eigen regio kun je natuurlijk niet overslaan. De zeldzame maar regelmatige doortrekker uit Siberië en Noord-Amerika is gauw gevonden, op een klein slikeilandje tegenover de dierenbegraafplaats.

Gestreepte Strandloper – Pectoral Sandpiper

In het gebied is meer te beleven: zo lopen er zeker 4 Porseleinhoentjes (vaak geheel open foeragerend voor de rietkragen), enkele Bonte en Kleine Strandlopers, een jonge Waterral en 3 Zwarte Ruiters. Het wandelpad wordt bovendien ‘bewaakt’ door een vleugellamme Grote Canadese Gans.

Porseleinhoen – Spotted Crake (photo: Peter van der Meer)

Grote Canadese Gans – Canada Goose (photo: Peter van der Meer)

Rond 5 uur zijn we weer bij de auto en gaan we met een behoorlijk tevreden gevoel weer naar huis, met de 7e nieuwe soort dit jaar en de eerste sinds mei.

Middagje vogelen in de regio

Zondag 28 augustus 2016

Na een drukke vogelweek op Vlieland (blog daarvan volgt komende week), kiezen Frank, mijn vader en ik er vandaag voor om dicht bij huis te blijven. Aan het begin van de middag rijden we naar Waverhoek, waar vanaf gisteravond een jonge Grauwe Franjepoot zit. Lang hoeven we niet te zoeken naar deze behoorlijk schaarse steltloper, die al zwemmend tussen de eenden foerageert. De afstand is niet heel groot, maar de harde wind (en daardoor het golvende wateroppervlak) maakt het lastig om deze vogel te digiscopen. Mijn 29e Grauwe Franjepoot in Nederland en tweede in de regio, na het exemplaar in Willeskop waar we zelf tegenaan blunderden.

Grauwe Franjepoot – Red-necked Phalarope

Door de hoge waterstand zitten er verder geen andere leuke soorten, al zijn 4 Zomertalingen natuurlijk het noemen waard.

Omdat het nog vroeg is, rijden we door naar de Groene Jonker. Een rondje door het gebied levert de nodige steltlopers op: Zwarte Ruiters, Bosruiters, Groenpootruiters, Kleine Plevieren, 3 Kleine Strandlopers, etc. Een volwassen Slechtvalk scant vanaf een bultje de omgeving af en net als in Waverhoek zwemmen ook hier enkele Zomertalingen. Het leukste hier is een foeragerend Porseleinhoen. Deze schaarse ral foerageert langs een liesgrasrandje vlakbij de kleine parkeerplaats, op 100-150 meter afstand.

Gele Luzernevlinders en Kleinst Waterhoen

Zaterdag 6 augustus 2016

Vandaag rijden we naar het Bentwoud, een recent aangelegd recreatiegebied tussen Boskoop en Zoetermeer. In het kleine stukje aangeplante bos stuiten we op 10-tallen Paardenbijters, ze vliegen echt overal en ook vinden we enkele exemplaren in zit. Andere leuke soorten zijn enkele Citroenvlinders, een Landkaartje en een Argusvlinder.

Paardenbijter – Migrant Hawker

Al snel verlaten we het bos en komen we in het bloemrijke grasland terecht, waar het stikt van de dagvlinders: veel Distelvlinders, enkele Argusvlinders, Icarusblauwtjes en een Bruin Blauwtje. Ook vinden we al snel onze doelsoort voor dit gebied: we zien zeker drie Gele Luzernevlinders rondvliegen boven de velden vol met klaver. Er worden al enkele weken meerdere exemplaren van deze behoorlijk schaarse trekvlinder gezien in het Bentwoud, maar voor ons werd het pas afgelopen week bekend en natuurlijk moeten we daarvan profiteren  ;). Voor ons betreft dit nog een nieuwe soort, de laatste niet-zeldzame vlindersoort die wij nog moesten. Opvallend is dat er helemaal geen Oranje Luzernevlinders vliegen, terwijl er ook in de rest van Nederland amper Gele Luzernevlinders worden gezien.

Gele Luzernevlinder – Pale Clouded Yellow

Gele Luzernevlinder – Pale Clouded Yellow

Na het avondeten gaan we nog even naar buiten. De keuze valt op de Ruygeborg, maar als we bij de parkeerplaats horen dat de Aziatische Goudplevier al uren uit beeld is, rijden we gelijk door naar de Groene Jonker. We lopen gelijk naar het plasje waar we gisteren het Kleinst Waterhoen zagen. Net als gisteren duurt het even voor de ral in beeld komt. Na een uur komt de vogel uit de pitrus tevoorschijn. In het kwartier dat de vogel te zien is, laat hij zich bij tijd en wijle fenomenaal bekijken, op lekker korte afstand en met de zon in de rug.

Kleinst Waterhoen – Baillon’s Crake (photo: Peter van der Meer)

Twee knallers in de regio!

Vrijdag 5 augustus 2016

Het is twee uur ’s middags en ik ben net klaar met een aflevering van Castle als ik zie dat ik een telefoontje gemist heb. Via het ingesproken voicemailbericht blijkt dat het Hans Russer is, die meldt dat hij waarschijnlijk een Amerikaanse Goudplevier gevonden heeft in de Ruygeborg, een nieuw natuurgebied bij Nieuwkoop. Een paar minuten later belt Hans weer. De vogel is wat dichterbij komen zitten en Hans trekt zijn melding in, het gaat waarschijnlijk toch om een gewone Goudplevier. Jammer. We willen net weer verder gaan met waar we mee bezig waren als een derde belletje volgt: het is weer Hans. Hij meldt dat de vogel tussen wat Goudplevieren is gaan zitten en de betreffende vogel is toch overduidelijk een heel stuk kleiner. Samen met de andere waargenomen kenmerken durft Hans er weer een Amerikaan van te maken. Wat heen-en-weer-geapp met Paul van de Werken en een paar minuten later zijn we met z’n drieën (ook Frank gaat mee) onderweg naar de Ruygeborg.

Een kwartiertje later vergezellen we Sander Haak en Hans, later gevolgd door o.a. Marianne Wustenhoff, Dirk Dijkhof en Chris Groenendijk. De vogel is gelukkig nog gewoon in beeld, wel op grote afstand. Opvallend is het grootteverschil met de omringende Goudplevieren, de vogel is een behoorlijk stuk kleiner en vooral slanker dan een Goudplevier. Daarnaast valt ook de volledig zwarte anaalstreek op. Door de grote afstand is het moeilijk om de andere kenmerken te controleren, maar aanvankelijk lijken die inderdaad te wijzen op een Amerikaanse Goudplevier. Wanneer de zon achter de wolken verdwijnt, komen er toch wat meer twijfels: is het toch geen Aziatische Goudplevier? Naarmate de tijd vordert, gaan steeds meer meningen naar deze laatste soort. Een erg bijzondere waarneming, want van deze soort zijn slechts 60 eerdere aanvaarde gevallen, waarvan maar 2 buiten de kustzone.

Aziatische Goudplevier – Pacific Golden Plover

Aziatische Goudplevier – Pacific Golden Plover

Aziatische Goudplevier – Pacific Golden Plover

Rond een uurtje of 4 gaan we weer huiswaarts. We rijden bij Zegveld als we weer gebeld worden door Hans. We grappen wat over over welke soort hij nu weer gevonden heeft en Hans noemt lachend “Klein Waterhoen”. Hij blijkt echter bloedserieus te zijn… Even later corrigeert hij zich, want het blijkt om een Kleinst Waterhoen te gaan. Als de wiedeweerga draaien we om en haasten we ons naar de Groene Jonker, waar de zeldzame ral moet zitten. In de Jonker begroeten we o.a. Hans, Ellen Sandberg en Rob Halff. De ral is helaas al even uit beeld. Dat geldt niet voor een foeragerende jonge Waterral en onderstaande muis.

muis – mouse

Na een uur wachten, komt het Kleinst Waterhoen eindelijk de vegetatie uit lopen en laat zich fraai zien, vaak wel deels achter vegetatie. Na een paar minuten vliegt het waterhoen een slootje over en verdwijnt uit beeld, voor ons het teken om weer terug naar Woerden te gaan.

Kleinst Waterhoen – Baillon’s Crake (photo: Paul van de Werken)

Vliegende start tijdens rustig weekendje

Zaterdag 30 april en zondag 1 mei 2016

De zaterdagochtend begint letterlijk met een vliegende start. Op weg naar de Groene Jonker valt mijn oog op een grote roofvogel boven de Nieuwkoopse Plassen: even later galmt de kreet ‘Zeearend‘ door de auto. Vanaf een van de parkeerhaventjes kunnen we de ‘vliegende deur’ een tijdje volgen als die, begeleid door wat Grauwe Ganzen, dieper het plassengebied in vliegt. Helaas gaat het allemaal nogal snel, maar het blijft natuurlijk een erg leuke waarneming.

Samen met Kees Janmaat speuren we vervolgens de Groene Jonker af, maar het is hier opvallend rustig met slechts de gebruikelijke soorten: 2 Geoorde Futen, enkele Regenwulpen, een foeragerende Zwarte Stern en een zingende Snor. Vervolgens bezoeken we de uitkijktoren aan het fietspad de Hollandse Kade (in de Nieuwkoopse Plassen) om de Zeearend terug te vinden, maar ons plannetje levert helaas niet het gewenste doel op. De vele Zwartkopmeeuwen, de tweede Zwarte Stern van de dag (en 2016), een zingende Braamsluiper mogen zeker niet onvermeld blijven. Hetzelfde geldt voor onze eerste Kleine Karekiet van het jaar, die vanuit een smal rietkraagje zijn kenmerkende zang te hoor brengt.

Zwartkopmeeuw – Mediterranean Gull (photo: Peter van der Meer)

Als laatste brengen we een bezoekje aan Waverhoek en Botshol. In Waverhoek is het gelukkig een stukje drukker met vogels dan eerder in de Groene Jonker. Vooral de vele verschillende soorten steltlopers vallen op: verschillende Groenpootruiters en Kemphanen, zeker 40 Regenwulpen, 5 Bontbekplevieren, 3 Zwarte Ruiters, een Bosruiter en zelfs 2 Zilverplevieren, een toch behoorlijk schaarse soort in het binnenland. Samen met Paul van de Werken en Dirk Dijkhof kunnen we ook meerdere Zomertalingen noteren.

Zwarte Ruiter – Spotted Redshank

Op zondag stappen we net de deur uit als we een Zwartkopmeeuw boven ons huis opmerken, leuk! Daarna struinen we enkele uren over het Leersumse Veld. In het bos zijn de vele Bonte Vliegenvangers opvallend: we zien en horen minstens 5 vogels, waaronder een opvallend zwart-wit mannetje. Andere hoogtepunten worden gevormd door enkele zingende Gekraagde Roodstaarten, een drietal jagende Boomvalken, een Boompieper en een Roodborsttapuit. Een Groentje zit op de bladeren van bosbessen die langs het pad groeien en er vliegen ook meerdere Citroenvlinders langs. Via de uiterwaarden langs de Nederrijn rijden we terug richting huis, maar hier zien we eigenlijk niets dat het noemen waard is. De dag eindigt zoals die begon: met een leuke soort (Slechtvalk) boven de tuin.

Bonte Vliegenvanger – Pied Flycatcher (photo: Peter van der Meer)

Zwarte Ibissen en meer tijdens middagrondje in Groene Jonker

Zondag 28 juni 2015

Vanmiddag enkele uurtjes in de Groene Jonker doorgebracht. Door de lage waterstand foerageren er vele steltlopers: vooral Kemphanen, (jonge) Tureluurs en Grutto’s zijn in mooie aantallen aanwezig, maar ook zeker 1 Witgat en 1 Zwarte Ruiter zijn van de partij. Fraai is de volwassen Waterral die minutenlang voor een rietkraag op het slik foerageert en dus prima te bekijken is. Verder merken we natuurlijk ook de typische Groene Jonkersoorten op: een kort zingende Snor, enkele Zomertalingen, een roepende / overvliegende Zwartkopmeeuw, vele Lepelaars, een Grote Zilverreiger en verder de bekende overzomerende Smienten en 1 Kolgans. Door enkele alarmerende Boerenzwaluwen zien we ook nog een Boomvalk, die enige tijd laag boven het gebied vliegt maar later op thermiek hoogte wint en uit beeld verdwijnt.

Hoogtepunt zijn de Zwarte Ibissen. In totaal zien we zeker 5 exemplaren en mogelijk zelfs 6. Ze vliegen wat heen en weer tussen de ‘plasjes’ langs het pad en de pitrusvelden in het midden van het gebied. Langs de paden trekken ze zich niets aan van de wandelaars en zijn ze erg fraai te bekijken. In tegenstelling tot vorige zomer zijn ze nu wel volledig uitgekleurd en daardoor zijn ze een lust voor het oog.

Zwarte Ibis – Glossy Ibis

Zwarte Ibissen – Glossy Ibises

Weer eens vogelen in de regio

Zaterdag 6 juni 2015

Na de lange periode Texel is het vandaag weer eens tijd om in onze eigen regio te vogelen. De keuze is gevallen op de Groene Jonker. Misschien kan dit gebied voor een leuke verrassing zorgen. Daarnaast is op Waarneming.nl een Witvleugelstern gemeld, hopelijk kunnen we die meepikken.

Onderweg naar de Groene Jonker stoppen we even bij het gehucht Noordse Dorp, waar al enkele dagen een Grote Karekiet huist. We zijn de auto nog niet uit of we horen de karekiet al zingen. Zo’n tien minuten lang laat deze in Nederland steeds zeldzamer wordende vogel zich van dichtbij prima horen, al krijgen we hem niet te zien. Na deze leuke waarneming rijden we door naar de Groene Jonker. Samen met Kees Janmaat (de man van de rallen) zoeken we een groot deel van het gebied af. Het meest opvallende is een mannetje Topper die op de kant ligt te slapen, een toch niet-allerdaagse soort in het binnenland. Vast de vogel die hier al enkele weken ook al zat. Verder zien we de wat meer gebruikelijke soorten: o.a. twee Zwartkopmeeuwen, enkele Blauwborsten, een Grote Zilverreiger in zomerkleed (met sierveren), 2 Geoorde Futen en een rondvliegende Koekoek. We kijken nog een tijdje een groep Zwarte Sterns af, maar de Witvleugelstern die Kees hier vanochtend zag, blijkt nu niet meer aanwezig. Jammer! De zoektocht levert nog wel een foeragerende vrouw Steltkluut op, ook leuk.

man Blauwborst – male Bluethroat (photo: Peter vd Meer)

Omdat het nog vroeg is, rijden we door naar de Ruygeborg. Hier is het op vogelgebied erg rustig, al mogen de ‘gebruikelijke’ Zwarte Ibissen natuurlijk niet onbenoemd blijven. Deze Zuid-Europese soort verblijft nu al anderhalf jaar aan de noordkant van de Nieuwkoopse Plassen en gezien het (door anderen) waargenomen baltsgedrag is het wachten op een broedpoging. Verder zien we, wederom samen met Kees, waarschijnlijk dezelfde twee Zwartkopmeeuwen als eerder in de Groene Jonker (namelijk een adult en 3kj) en een overvliegende Purperreiger.

Inmiddels is het al half vier geweest en besluiten we een punt achter de vogeldag te zetten. We rijden echter net voorbij Woerdense Verlaat als we een appje krijgen (dank Paul!) dat de Witvleugelstern in de Groene Jonker weer gezien wordt (2 exemplaren zelfs)… We bedenken ons geen moment en draaien gauw om. Als we aankomen in de Groene Jonker, is de stern echter weer uit beeld. We kijken een halfuurtje lang elke Zwarte Sterns af, maar tevergeefs. Net op het moment dat we het willen opgeven, vindt Frank plotseling toch één Witvleugelstern. De vogel foerageert op een mooie afstand tussen 7 Zwarte Sterns en vele Gierzwaluwen en laat zich erg fraai bekijken recht tegenover de dierenbegraafplaats. Het lukt me zelfs om de vogel te digiscopen, zie hieronder voor het resultaat.

Witvleugelstern – White-winged Tern

Na een dik kwartiertje kijken, keren we weer huiswaarts. Het was een mooie dag met maar liefst 5 zeldzame regiosoorten (en 3 landelijk zeldzame).

Strandlopers

Zaterdag 6 september 2014

Na de prachtige waarneming van een Kleinst Waterhoen van afgelopen woensdag, struinen wij vanmiddag door de Groene Jonker. Doordat Natuurmonumenten het waterpeil in het gebied flink heeft verlaagd, zijn er grote slikplaten ontstaan en ziet het er erg interessant uit voor steltlopers. Er is voor ons dan ook genoeg te beleven, zo zien we maar liefst 4 soorten strandlopers (10+ Bonte, 1 Krombek-, 14 Kleine en 1 Temmincks), Zwarte en Bosruiters, vele Bontbekplevieren, meerdere Waterrallen en een zeer stiekem Porseleinhoentje. Geen verkeerd resultaat, zeker als je bedenkt dat de Groene Jonker relatief diep in het binnenland ligt. Het Kleinst Waterhoen komt echter helaas niet in beeld. Ons bezoekje wordt nog wel opgeleukt door de eerste regionale Paapjes en Tapuit van het jaar en door een late Koekoek.

Adulte Krombekstrandloper, ruiend naar winterkleed – Curlew Sandpiper

Links Kleine Strandloper, rechts Krombekstrandloper – left Little Stint, right Curlew Sandpiper

Na de wandeling door het gebied besluiten we bij het gemaal aan de Hogedijk te rijden. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op de slikplaten aan de noordkant van de Groene Jonker. Vanaf hier zijn in het verleden veel leuke soorten te zien geweest ( Steppevorkstaartplevier, Witwangsterns e.v.a.). Ook wij doen hier een leuke waarneming: op een van de vele slikjes loopt een Steenloper. Dit is landelijk gezien zeker geen zeldzame soort (langs de kust struikel je bij wijze van spreken over de soort), maar in het binnenland is de situatie totaal anders. Zo is het voor mij pas de 4e keer dat ik deze soort in onze regio aantref (wel 7e exemplaar): grappig is dat al mijn eerdere waarnemingen ook zijn gedaan in de Groene Jonker.

Na het avondeten rijden we nog even naar Waddinxveen. Op het braakliggend terrein van de toekomstige woonwijk de Triangel zitten namelijk al enkele dagen meerdere Duinpiepers. Samen met Albert, Jacob en vader Molenaar zoeken we ruim een uur naar deze inmiddels uitgestorven broedvogel, maar verder dan enkele Boompiepers, twee Tapuiten en een groepje Putters komen we helaas niet.

De Groene Jonker strikes again!

Donderdag 10 juli 2014

De excursie in Kwintelooyen krijgt nog een prachtig vervolg. Aan het eind van de middag belt Marianne Wüstenhoff ons namelijk met groot nieuws: Kees Janmaat heeft net een adult mannetje Klein Waterhoen gevonden in de Groene Jonker en zij staan nu beiden naar de vogel te kijken! Wat een fantastisch nieuws, zeker omdat we de juveniele vogel in 2009 in ditzelfde gebied op pijnlijke wijze gemist hebben. Dat exemplaar – eveneens ontdekt door Kees – werd destijds geheimgehouden omdat Kees ontevreden was over de gang van zaken m.b.t. de broedende Kleinst Waterhoenders (die óók ontdekt zijn door Kees) eerder dat jaar.

Gauw rijden we van Veenendaal terug naar Woerden, waar we onze moeder afzetten, en daarna gelijk door richting Noorden. Eenmaal aangekomen in de Groene Jonker schuiven we aan bij Kees, Marianne, Maria van Antwerpen en Huib de Rooij, die ons al op staan te wachten. Het duurt even voordat de vogel tevoorschijn komt, maar na enige tijd komt het Klein Waterhoen (slechts ter grootte van een spreeuw) op circa 60 meter afstand uit het riet lopen. In tegenstelling tot wat gebruikelijk is bij rallen, laat de vogel zich bijna constant zien, vaak helemaal open langs het riet foeragerend. Zeker twee uur lang kunnen we het ralletje fantastisch (mede door de zeer goede lichtomstandigheden) bekijken. Goed zijn de kenmerken te zien: naast de grootte valt de korte groene snavel met smalle rode basis, de egaal blauwgrijze flanken (zwart-witte bandering begint pas achter de poten), nauwelijks wit gestippelde bovenzijde en de lange handpenprojectie op. Leuk is dat de vogel eenmaal samen in één beeld loopt met een Zwarte Ibis en eenmaal met een vrouwtje Steltkluut.

Klein Waterhoen – Little Crake

Klein Waterhoen – Little Crake

Na enige tijd schuiven ook Paul van de Werken, Hans Russer en Sander Haak aan bij de vogel, die zich nog steeds zeer fraai laat zien. Rick Schonewille blijkt helaas in het buitenland te zitten. Na enig overleg besluiten we het nieuws slechts regionaal bekend te maken, vandaar ook dit verlate verslag. De vogel zal namelijk vele tientallen, zo niet honderden vogelaars en fotografen naar de Groene Jonker trekken. Het verleden (Kleinst Waterhoen in 2009 en 2012) heeft uitgewezen dat massatwitches in dit gebied niet goed gingen, overal ontstonden nieuwe paden doordat (voornamelijk) fotografen van de paden af gingen, de vogels werden geregeld verstoord, etc.

KW

Klein Waterhoen – Little Crake

Uiteindelijk heeft de zeer zeldzame ral (58 aanvaarde vogels en slechts 1 bewezen broedgeval) het tot zeker 12 juli uitgehouden in de Groene Jonker. Na deze datum is er nog wel dagelijks gezocht, maar zijn er geen gedocumenteerde waarnemingen meer. Zelf heb ik de vogel ook nog op zaterdagmiddag (12 juli) gezien, toen waren de omstandigheden echter een stuk slechter (veel luchttrilling, tegenlicht). Ook op zondagavond hebben we nog geprobeerd de vogel in beeld te krijgen, maar met zeker 5 andere vogelaars konden we de vogel niet meer vinden. Inmiddels is de waarneming aanvaard door de CDNA.