Tagarchieven: Ruygeborg

Twee knallers in de regio!

Vrijdag 5 augustus 2016

Het is twee uur ’s middags en ik ben net klaar met een aflevering van Castle als ik zie dat ik een telefoontje gemist heb. Via het ingesproken voicemailbericht blijkt dat het Hans Russer is, die meldt dat hij waarschijnlijk een Amerikaanse Goudplevier gevonden heeft in de Ruygeborg, een nieuw natuurgebied bij Nieuwkoop. Een paar minuten later belt Hans weer. De vogel is wat dichterbij komen zitten en Hans trekt zijn melding in, het gaat waarschijnlijk toch om een gewone Goudplevier. Jammer. We willen net weer verder gaan met waar we mee bezig waren als een derde belletje volgt: het is weer Hans. Hij meldt dat de vogel tussen wat Goudplevieren is gaan zitten en de betreffende vogel is toch overduidelijk een heel stuk kleiner. Samen met de andere waargenomen kenmerken durft Hans er weer een Amerikaan van te maken. Wat heen-en-weer-geapp met Paul van de Werken en een paar minuten later zijn we met z’n drieën (ook Frank gaat mee) onderweg naar de Ruygeborg.

Een kwartiertje later vergezellen we Sander Haak en Hans, later gevolgd door o.a. Marianne Wustenhoff, Dirk Dijkhof en Chris Groenendijk. De vogel is gelukkig nog gewoon in beeld, wel op grote afstand. Opvallend is het grootteverschil met de omringende Goudplevieren, de vogel is een behoorlijk stuk kleiner en vooral slanker dan een Goudplevier. Daarnaast valt ook de volledig zwarte anaalstreek op. Door de grote afstand is het moeilijk om de andere kenmerken te controleren, maar aanvankelijk lijken die inderdaad te wijzen op een Amerikaanse Goudplevier. Wanneer de zon achter de wolken verdwijnt, komen er toch wat meer twijfels: is het toch geen Aziatische Goudplevier? Naarmate de tijd vordert, gaan steeds meer meningen naar deze laatste soort. Een erg bijzondere waarneming, want van deze soort zijn slechts 60 eerdere aanvaarde gevallen, waarvan maar 2 buiten de kustzone.

Aziatische Goudplevier – Pacific Golden Plover

Aziatische Goudplevier – Pacific Golden Plover

Aziatische Goudplevier – Pacific Golden Plover

Rond een uurtje of 4 gaan we weer huiswaarts. We rijden bij Zegveld als we weer gebeld worden door Hans. We grappen wat over over welke soort hij nu weer gevonden heeft en Hans noemt lachend “Klein Waterhoen”. Hij blijkt echter bloedserieus te zijn… Even later corrigeert hij zich, want het blijkt om een Kleinst Waterhoen te gaan. Als de wiedeweerga draaien we om en haasten we ons naar de Groene Jonker, waar de zeldzame ral moet zitten. In de Jonker begroeten we o.a. Hans, Ellen Sandberg en Rob Halff. De ral is helaas al even uit beeld. Dat geldt niet voor een foeragerende jonge Waterral en onderstaande muis.

muis – mouse

Na een uur wachten, komt het Kleinst Waterhoen eindelijk de vegetatie uit lopen en laat zich fraai zien, vaak wel deels achter vegetatie. Na een paar minuten vliegt het waterhoen een slootje over en verdwijnt uit beeld, voor ons het teken om weer terug naar Woerden te gaan.

Kleinst Waterhoen – Baillon’s Crake (photo: Paul van de Werken)

Advertenties

Hoe is het mogelijk?!

Donderdag 13 en zaterdag 15 augustus 2015

Het is woensdag 12 augustus. De avond is net begonnen als we een mailtje van Kees Janmaat ontvangen: hij heeft die middag een juveniel Klein Waterhoen gevonden in de Ruygeborg, een nieuw natuurgebiedje tussen Nieuwkoop en Noorden. Kees geeft ook aan dat hij de waarneming niet aan het grote publiek, maar slechts op beperkte schaal, bekend wil maken. De vogel is weliswaar vanaf de paden te zien, maar dan wel op flinke afstand en Kees is daardoor bang dat de twitchers / fotografen ver van de paden af gaan om de vogel beter te zien. In het mailtje staan verder een exacte beschrijving van de locatie en enkele foto’s die inderdaad een juveniel Klein Waterhoen laten zien. Wat een vondst van Kees, alweer zijn derde zelf gevonden Klein Waterhoen (na een juveniel in augustus 2009 en een adulte man vorig jaar, beide in de Groene Jonker).

De volgende avond zoeken we met elf man naar dit zeer zeldzame ralletje. Ondanks dat we de precieze locatie weten, duurt het toch nog ruim een uur voordat het Klein Waterhoen in beeld komt. Pas in het begin van de schemering zien we dit miniralletje (kleiner dan een spreeuw) poetsend in een pol pitrus en foeragerend langs het liesgras. De vogel zit op flinke afstand (zo’n 150 meter), maar is toch nog prima te herkennen aan het zeer kleine formaat, de lange vleugels, lichte onderdelen met de nodige bandering (beperkt tot de flanken), zwart-wit gebandeerde onderstaart, bruine bovenzijde met enkele kleine witte stipjes en korte groengele snavel (door de afstand is de rode snavelbasis niet vast te stellen). De schemering is (voor mij) al te ver gevorderd om de vogel op de foto te krijgen. Medewaarnemer Phil Koken slaagt er echter wel in het waterhoen op de foto te zetten, zie hieronder voor het resultaat (dank Phil voor de toestemming!)

Phil Koken, Klein Waterhoen

juv Klein Waterhoen – juv Little Crake (photo: Phil Koken)

Vogelaars Klein Waterhoen

Vogelaars bij het Klein Waterhoen in de Ruygeborg

Vogelaars Klein Waterhoen

Vogelaars bij het Klein Waterhoen

Ook zaterdagmiddag is de vogel nog aanwezig; samen met Bertus de Lange kunnen we de vogel prima bekijken, al blijft de afstand nog steeds (te) groot (voor foto’s). De vogel heeft het tot 16 augustus uitgehouden (dus 5 dagen) en is door niet meer dan vijftien waarnemers gezien. Het gaat om het 53e geval voor ons land, waarvan de meeste gevallen alleen gehoord zijn.

Weer eens vogelen in de regio

Zaterdag 6 juni 2015

Na de lange periode Texel is het vandaag weer eens tijd om in onze eigen regio te vogelen. De keuze is gevallen op de Groene Jonker. Misschien kan dit gebied voor een leuke verrassing zorgen. Daarnaast is op Waarneming.nl een Witvleugelstern gemeld, hopelijk kunnen we die meepikken.

Onderweg naar de Groene Jonker stoppen we even bij het gehucht Noordse Dorp, waar al enkele dagen een Grote Karekiet huist. We zijn de auto nog niet uit of we horen de karekiet al zingen. Zo’n tien minuten lang laat deze in Nederland steeds zeldzamer wordende vogel zich van dichtbij prima horen, al krijgen we hem niet te zien. Na deze leuke waarneming rijden we door naar de Groene Jonker. Samen met Kees Janmaat (de man van de rallen) zoeken we een groot deel van het gebied af. Het meest opvallende is een mannetje Topper die op de kant ligt te slapen, een toch niet-allerdaagse soort in het binnenland. Vast de vogel die hier al enkele weken ook al zat. Verder zien we de wat meer gebruikelijke soorten: o.a. twee Zwartkopmeeuwen, enkele Blauwborsten, een Grote Zilverreiger in zomerkleed (met sierveren), 2 Geoorde Futen en een rondvliegende Koekoek. We kijken nog een tijdje een groep Zwarte Sterns af, maar de Witvleugelstern die Kees hier vanochtend zag, blijkt nu niet meer aanwezig. Jammer! De zoektocht levert nog wel een foeragerende vrouw Steltkluut op, ook leuk.

man Blauwborst – male Bluethroat (photo: Peter vd Meer)

Omdat het nog vroeg is, rijden we door naar de Ruygeborg. Hier is het op vogelgebied erg rustig, al mogen de ‘gebruikelijke’ Zwarte Ibissen natuurlijk niet onbenoemd blijven. Deze Zuid-Europese soort verblijft nu al anderhalf jaar aan de noordkant van de Nieuwkoopse Plassen en gezien het (door anderen) waargenomen baltsgedrag is het wachten op een broedpoging. Verder zien we, wederom samen met Kees, waarschijnlijk dezelfde twee Zwartkopmeeuwen als eerder in de Groene Jonker (namelijk een adult en 3kj) en een overvliegende Purperreiger.

Inmiddels is het al half vier geweest en besluiten we een punt achter de vogeldag te zetten. We rijden echter net voorbij Woerdense Verlaat als we een appje krijgen (dank Paul!) dat de Witvleugelstern in de Groene Jonker weer gezien wordt (2 exemplaren zelfs)… We bedenken ons geen moment en draaien gauw om. Als we aankomen in de Groene Jonker, is de stern echter weer uit beeld. We kijken een halfuurtje lang elke Zwarte Sterns af, maar tevergeefs. Net op het moment dat we het willen opgeven, vindt Frank plotseling toch één Witvleugelstern. De vogel foerageert op een mooie afstand tussen 7 Zwarte Sterns en vele Gierzwaluwen en laat zich erg fraai bekijken recht tegenover de dierenbegraafplaats. Het lukt me zelfs om de vogel te digiscopen, zie hieronder voor het resultaat.

Witvleugelstern – White-winged Tern

Na een dik kwartiertje kijken, keren we weer huiswaarts. Het was een mooie dag met maar liefst 5 zeldzame regiosoorten (en 3 landelijk zeldzame).

Hemelvaartweekend

Donderdag 29 t/m zaterdag 31 mei 2014

Ik heb niet stilgezeten dit Hemelvaartweekend. Donderdag ben ik samen met de rest van het gezin naar een prachtig nieuw natuurgebiedje nabij Nieuwkoop geweest: de Ruygeborg. Dit natuurontwikkelingsgebied, dat deel uitmaakt van de Ecologische Hoofdstructuur, is pas in 2012 omgevormd van grasland naar moeras, maar heeft nu al een enorme aantrekkingskracht op (zeldzame) vogels. De al enige dagen verblijvende Witwangsterns zijn haast niet te missen, soms foerageren deze zeldzame doortrekkers (2 ex) op enkele meters afstand van ons. Ben benieuwd of ze lang blijven en of ze misschien zelfs een broedpoging proberen. We zien nog enkele andere soorten die het noemen waard zijn: twee overvliegende Zwartkopmeeuwen, twee Geoorde Futen, een roepende Waterral, een overzomerende Smient en enkele mannetjes Zomertalingen.

Witwangstern – Whiskered Tern

Witwangstern – Whiskered Tern (photo: Peter van der Meer)

Vrijdagavond zijn Frank, mijn vader en ik op een niet nader te noemen plek wezen kijken en luisteren voor ralletjes. Dat we niet de enige zijn met dit plan, blijkt wel als we het gebied betreden: zo treffen we onder meer Paul vd Werken, Gert Vonk, Vincent Hart en Rob Halff. Dit resulteerde in twee Porseleinhoentjes: een vrouwtje prachtig foeragerend in het avondlicht, terwijl het mannetje aan de andere kant van het pad onregelmatig van zich laat horen.

Porseleinhoen – Spotted Crake

Vandaag (zaterdag) zijn we, gezien het mooie weer, op zoek geweest naar vlinders en libellen in de Kampina. Ondanks dat het bewolkter was dan werd voorspeld, kunnen we tevreden zijn met de waargenomen libellen. In het gebied stikt het van de Weidebeekjuffers, wat mij betreft de mooiste juffer die je in ons land kunt vinden. Andere soorten die we in het gebied zien, zijn wat Vuurjuffers, een Blauwe Breedscheenjuffer en een Platbuik.

man Weidebeekjuffer – male Banded Demoiselle

Blauwe Breedscheenjuffer – Blue Featherleg

Het is mijn vader die een libel ín het water bij een bruggetje ziet. Samen met drie andere insectenliefhebbers vissen we de libel uit het water. Het blijkt een mannetje Beekrombout te zijn, een zeldzame libellensoort in Nederland die vooral langs langzaam stromende beekjes en riviertjes voorkomt. Dit exemplaar blijkt anderhalve poot te missen en verder oogt hij ook niet bepaald meer okselfris. Nadat we wat foto’s gemaakt hebben, laten we hem met rust. Ik ben benieuwd of hij het gered heeft.

Beekrombout – Common Clubtail

Beekrombout – Common Clubtail1

Lente

Zaterdag 5 en zondag 6 april 2014

Op zaterdag Waverhoek met een bezoekje vereerd. Hier lopen zeker 100 Kemphanen, 24 Kluten en een Zwarte Ruiter naar voedsel te zoeken. Verder horen we 2 Blauwborsten en de eerste Rietzanger van het jaar en zitten er in het gebied zeker 200 Wintertalingen, met daartussen minstens 6 Zomertalingen. We bekijken alle Wintertalingen zorgvuldig, maar helaas treffen we geen Amerikaanse Wintertaling ;). Het leukste zijn 2 Dwergmeeuwtjes in winterkleed, die fanatiek boven de plas foerageren. Een enkele maal landen ze even op het water tussen de Kokmeeuwen.

mannetje Blauwborst – male Bluethroat

mannetje Blauwborst – male Bluethroat

mannetje Blauwborst – male Bluethroat

Op Botshol zwemt een relatief late vrouw Brilduiker en zitten op een eilandje twee broedverdachte Lepelaars. Vervolgens rijden we naar de Ruygeborg, een nieuwe natuurontwikkelingsgebiedje bij Nieuwkoop, om de Zwarte Ibissen op de maandlijst te zetten (sorry Marianne ;)). Naast de parkeerplaats komen we de twee ibissen gelijk al tegen, rustig foeragerend in een brede sloot. Hier zwemt ook een mannetje Zomertaling en enkele Wintertalingen. Dieper in het gebied zwemmen 35 Pijlstaarten, Slobeenden, vliegt een Slechtvalk over en foerageert een Kemphaan. Een Roerdomp laat een enkele maal van zich horen. De mogelijke vrouw Blauwvleugeltaling, die hier al een week verblijft, komt echter niet in beeld.

Vanochtend (zondag) werd een Amerikaanse Wintertaling ontdekt in de Brabantse Biesbosch. Aangezien wij verder geen plannen hadden gemaakt, en omdat wij wel weer eens graag een Zeearend (die in dit gebied broeden) zouden willen zien (en dan niet op 1 km afstand zoals in de Oostvaardersplassen), werd de Biesbosch onze bestemming voor vandaag. Bij aankomst in Polder Hardenhoek is deze zeldzame eend echter niet meer in beeld en tijdens onze aanwezigheid zou hij ook niet in beeld komen. Wel horen we hier een Cetti’s Zanger, Fitis, 2 Rietzangers en een Blauwborst. In een grote meeuwen- en Klutenkolonie zien we, op grote afstand, bovendien twee Zwartkopmeeuwen en een stukje verderop treffen we ook nog een Rouwkwikstaart en een fanatiek zingende Veldleeuwerik.

Daarna rijden we de Deeneplaatweg op. Ook hier liggen veel natuurontwikkelingsgebiedjes. Bij een van deze gebiedjes stoppen we om het af te kijken op steltlopers. Ons eerste Witgatje van het jaar en een Kleine Plevier zoeken hier naar voedsel. Net voor we de auto bereiken, vliegt plotseling een zeer lichte en slanke kiekendief mijn beeld in. Dit moet wel een Steppekiekendief zijn! De vogel vliegt eerst hoog, maar daalt gelukkig al snel iets. Hij vervolgt zijn weg rustig richting zuid. Zeer goed zijn de zwarte ‘wybertjes’ en het ontbreken van een donkere ondervleugelachterrand te zien. De waarneming duurt maar ongeveer een minuut, maar laat drie waarnemers in extase achter. Wat een gave soort en wat een mooie vogel! Terwijl Frank en ik de kenmerken controleren, lukt het mijn vader om een 10-tal foto’s van de vogel te maken. Gezien de afstand (ongeveer 150 meter) zijn het geen topplaatjes, maar ze laten toch duidelijk een Steppekiekendief zien.

Hoogtepunt van de dag: man Steppekiekendief – male Pallid Harrier: highlight of the day (photo: Peter van der Meer)

man Steppekiekendief – male Pallid Harrier (photo: Peter van der Meer)

Terug bij de auto rijden we weer terug richting Polder Hardenhoek. Onderweg stoppen we nog een keertje, hier zingt wederom een Cetti’s Zanger (zie hier voor een geluidsopname) en daarnaast laten een Matkop, Zwartkop, Gekraagde Roodstaart en meerdere Fitissen en Tjiftjaffen van zich horen. Op een pinksterbloem zit een Klein Geaderd Witje. Aan de andere kant van de weg vliegen zeker 50 Oeverzwaluwen boven een plas-drasgebiedje.

Klein Geaderd Witje – Green-veined White

Als laatste proberen we nog eenmaal de Amerikaanse Wintertaling te vinden. Samen met Mary en Ed van der Es zoeken we wederom alle Wintertalingen af, op zoek naar de Amerikaanse equivalent. De talingen zitten nu een stuk dichterbij en de spanning stijgt, zullen we hem nu wel in beeld krijgen? Al gauw zien we wel een aparte Bergeend, het blijkt een albino Bergeend te zijn (dus een Bergeend met een kleurafwijking). Voor een goede foto zit de vogel echter veel te ver.

albino Bergeend – albino Common Shelduck

Via Mary en Ed krijgen we te horen dat vogelaars aan de overkant van het gebied de Amerikaanse Wintertaling op dit moment in beeld hebben. Omdat wij hem vanaf onze kant echt niet kunnen vinden, rijden we naar de andere kant van het gebied. Hier krijgen we al gauw de zeldzame taling in beeld, zij het op enige afstand. De vogel is zeer goed tussen de Wintertalingen uit te halen door de verticale witte borststreep en het ontbreken van een horizontale witte flankstreep. De vogel zit te ver om vast te kunnen stellen of de vogel geringd is.

Amerikaanse Wintertaling – Green-winged Teal

Amerikaanse Wintertaling – Green-winged Teal

Nu we ook deze taling (toch de doelsoort van vandaag) gezien hebben, rijden we weer naar huis. Met twee Zwarte Ibissen, een zelfontdekte man Steppekiekendief, een Amerikaanse Wintertaling en liefst 10 nieuwe jaarsoorten is het een zeer geslaagd weekend geworden waar ik nog geregeld aan zal terugdenken.