Tagarchieven: Texel

Weinig kilometers maar veel soorten tijdens de Texel Big Day 2018

Zaterdag 12 mei 2018

Vandaag (zaterdag 12 mei 2018) is het dan zover: de Texel Big Day. Mijn vader Peter, broer Frank en ik vormen het team Meer Waarneming.nl. In totaal proberen 15 verschillende teams per e-bike ieder zoveel mogelijk soorten te zien in 24 uur tijd (of sommigen iets korter…). De afgelopen 2 weken zaten we ook al op het eiland en toen hebben niet echt iets voorbereid, al werden plekjes voor lastige soorten (bv een lang verblijvende Smient / Pijlstaart, territoria van Fluiters, goede locaties voor Zomertortels) extra goed onthouden als we ze toevallig tegen kwamen.

VOORWAARDE & PLANNING
Al gelijk bij de benadering door Hisko de Vries (van Waarneming.nl) om deze site te representeren op de Big Day, hadden we één voorwaarde: we gaan niet het hele eiland over, zelfs al hebben we de beschikking over een e-bike. Daarvoor is onze conditie niet goed genoeg en hebben we de ‘benen’ niet. Ons plan is dan ook om alleen de noordelijke helft van het eiland te bevogelen. Gedurende de twee weken werden de grenzen van onze Big Day vastgesteld: we zouden globaal niet zuidelijker gaan dan de lijn De Koog / Waalenburg / Utopia. De afgelopen twee weken werd duidelijk dat alsnog een groot aantal soorten mogelijk moest zijn boven deze lijn. Op goede dagen kan de noordpunt erg goed zijn voor doortrekkers, terwijl ook bos (Krimbos) en wad / moeras (Volharding & Zeeburg / Waalenburg / de nieuw ingerichte Hanenplas) binnen handbereik is. Uiteraard wisten we dat we door deze beperking soorten zouden missen die niet of zeer moeilijk zijn in het noorden; dat namen we voor lief. Ons doel is dan ook om de grens van 100 soorten te passeren, een soort of 110-120 leek toch goed mogelijk.

Door onverwachte avondtochtjes en door uitstellen werd geen uitgekiende route gemaakt. Een gebrek aan nachtsoorten op Texel en zeker het noorden (bijna geen uilen en rallen) maakte het voor ons (en genoeg andere teams) niet nodig om al om 0:00 uur te beginnen. Een paar uur voor het begin besluiten we zelfs helemaal geen poging te doen voor nachtvogels en zodoende pas aan het eind van de nacht te beginnen. Met het eerste licht zouden we in de Tuintjes staan voor landtrek, zingende zangvogels en voor zeevogels. Vervolgens zouden we via het Krimbos (voor bossoorten) richting onze uitvalsbasis vakantiepark De Krim gaan. De rest van de route ligt open, we kijken wel hoe het allemaal verloopt en welke soorten we missen. Bovendien kunnen we dan anticiperen op leuke meldingen in de Big Day-Whatsappgroep, zeker met de goede weersomstandigheden in het achterhoofd (ZO 4-6, zonnig weer).

DE BIG DAY
Zoals gepland gaat de wekker om 4:45, een half uur later zijn we klaar om te beginnen. Een Merel, Zwarte Kraai, Roodborst en Koolmees vormen samen de eerste soorten deze dag. Intuïtief besluiten we eerst een poging te doen voor Kwartel in de Hanenplas, dan kunnen we gelijk een kijkje nemen op de nieuw ingerichte plas. De Kwartel is helaas stil; de plas brengt ons op een stand van 37 soorten, met Nachtegaal, Koekoek, Groenpootruiter, Wintertaling, Kleine Plevier, Tapuit en Grote Canadese Gans (lastig op Texel) als meest aansprekende soorten.

Big Day

Groepsfoto bij begin van de dag; vlnr: Frank, Peter en Robert

We fietsen met korte tussenstops richting de Tuintjes. In het Krimbos kunnen we de Fluiter die hier dagenlang zit niet vinden. Bonus hier is een territoriale Appelvink (#38) die luid roepend rondvliegt; die hadden we de afgelopen 2 weken niet! In de Eierlandse Duinen kunnen we onder meer 2 Sprinkhaanzangers, Rietzanger en Havik bijschrijven, je kunt ze maar beter hebben!

Rond 6:30 uur en met een soortenlijst van 59 soorten bereiken we de zuidelijke ingang van de Tuintjes. Samen met Jorrit Vlot en Michaël Dagnelie lopen we naar het uitkijkpunt aan het eind van de Tuintjes. Tot ongeveer 9:00 zitten we (met naast Jorrit en Michaël ook tijdelijk Timo Roeke en team Rock around the Clock) op de telpost en dat is bepaald geen straf. In de duinen zingt een Blauwborst, de Noordzee en Eierlandse Dam zijn goed voor Jan-van-Gent, Zwarte Zee-eend, Dwergstern, Kleine Jager (boven strand jagend achter stern), Paarse Strandloper en Kanoet. Over de telpost vliegen o.a. Boompiepers, een Sperwer en een (roepende) Grote Gele Kwikstaart, da’s een goede op een Big Day! Een door Arjan van Egmond ontdekte vrouw Grauwe Klauwier is erg leuk, maar het hoogtepunt is een BIJENETER! Door een melding halverwege het eiland zijn we extra alert op deze soort, en warempel: rond half 8 hoor ik de vogel enkele malen roepen, vijf minuten later vliegt de vogel laag boven onze hoofden boven de telpost en landt zelfs een klein halfuur in een struikencomplex. Geweldig (al slagen hierdoor helaas ook twee andere teams erin deze soort te twitchen). 😉

Een Bijeneter – European Bee-eater (photo: Frank van der Meer)

Via het Renvogelveldje (#86-89: man Zomertaling, vrouw Pijlstaart, Noordse & Engelse Kwikstaart) en de zuidkant van de Tuintjes (geen Paapje, wel nogmaals dezelfde Grauwe Klauwier en nieuw: Braamsluiper en Putter) fietsen we naar de Vijver van Jochems. Zeer welkome nieuwe dagsoorten zijn een zingende Grauwe Vliegenvanger, Spotvogel en Vink (#92-94), bovendien vliegt er opnieuw een Grote Gele Kwikstaart en Appelvink over en horen we eenmaal een (dezelfde?) Bijeneter. Een zigzagbeweging op de kaart volgt: we spoeden ons tevergeefs terug naar het Renvogelveld voor Paapje, maar noteren hier wel een Rietgors (#95).

Het wordt tijd om iets naar het zuiden te zakken. In het Krimbos proberen we een tweede Fluiter (weer niks), al kunnen we wel weer enkele soorten bijschrijven: Waterhoen, Tuinfluiter, Gaai en Pimpelmees. Een voorbij vliegende Grote Bonte Specht gaat later fanatiek zitten roepen: dit is onze 100e soort, en dat al om 11.17 uur! Vanwege een melding van een Zwarte Wouw ten zuiden van de Koog fietsen we snel naar een hoog duintje langs de Krimweg en hier zien we een half uur later de wouw recht over komen, gaaf! Tot slot fietsen we na een tip van André Strootman een klein stukje naar het noorden voor een nestelende Zomertortel, die zich erg fraai laat bekijken.

Tussen half 1 en 2 uur nemen we een korte eet- en rustpauze in ons huisje en maken we de balans op van makkelijke soorten die we nog moeten. We besluiten ze één voor één langs te gaan. In het park is de eerste tortel die we tegenkomen niet de gewenste Turkse Tortel, maar een van de grond opvliegende Zomertortel! Gelukkig vinden we al snel de Turkse Tortel (#103). In de Cocksdorp (tegenover de Plus) is een Bosrietzanger (#104) zachtjes aan het zingen, terwijl op de Roggesloot meerdere Futen (#105) zwemmen. De bekende 3 Knobbelzwanen zitten helaas niet in het zichtbare deel van de geul. Een kort rondje door Dorpzicht levert alleen een Landkaartje op (nieuwe Texelsoort voor ons).

Landkaartje – Map Butterfly (photo: Frank van der Meer)

In de weilanden en het recent herstelde krekenstelsel direct ten oosten van Dorpzicht slaan we een goede slag: door Brandgans, Smient, Temmincks Strandloper, Goudplevier (Zeeburg), Witbuikrotgans en een 2kj Zwartkopmeeuw (beiden mooi dichtbij voor het nieuwe scherm) groeit de soortenlijst naar 111. Inmiddels is het al half 4 en is het tijd om plan de campagne te maken voor de rest van de middag en avond. Gaan we toch nog naar Waalenburg voor steltlopers en Kolgans?

Witbuikrotgans – Pale-bellied Brent Goose (photo: Frank van der Meer, phonescoping)

Het antwoord op deze vraag is nee. We fietsen door naar het ganzenreservaat Zeeburg, omdat we hier een enorme groep Rotganzen zien. Bij de boerderij onderaan de Waddendijk roept een Ringmus en zien we onze eerste Regenwulpen (#112 & #113). Zeker die eerste is een soort waar we helemaal niet op gerekend hadden op deze Big Day. Het geluk is nog meer aan onze zijde, want op het wad ter hoogte van het ‘Sneeuwuilplasje’ pikt Frank een Zwarte Rotgans uit de rotjes (#114) en doe ik nog een duit in het zakje met een Kleine Strandloper tussen de 10-tallen Bontbekplevieren (helaas geen Breedbekje 😉 ). In het plasje zelf zwemmen meerdere Pijlstaarten en Smienten, terwijl langs de begroeide oever tweemaal een Watersnip (#116) rondvliegt.

Berichten over 2 overvliegende Ooievaars en beide wouwen bij de Slufter doen ons besluiten om toch maar weer richting de Robbenjager te gaan. Met topsnelheden van 40 km/u racen we langs de Cocksdorp en door de Volharding. Aan de zuidkant van de Robbenjager sluiten we ons aan bij team de Peregrines en kunnen we gezamenlijk de wouwen én Ooievaars oppikken. Een Rode en Zwarte Wouw vliegen geregeld zelfs in één beeld, oef wat gaaf! We trappen door naar het Renvogelveldje waar ons nog meer verrassingen te wachten staan. Met dank aan Sjaak Schilperoort zien we een Gierzwaluw (#119, tot nu toe belachelijk schaars op Texel dit jaar), dankzij Michel Veldt en Eric Menkveld een man Rouwkwikstaart (#120) en er vliegt zelfs tweemaal een Velduil (#121) over!

Om 6 uur nemen we een culinaire pauze in de snackbar van de Sluftervallei (aanrader!) en tegen 7’en kunnen we weer een nieuwe dagsoort toevoegen: aan de zuidkant van de Hollandseweg zwemmen eindelijk de felbegeerde 3 Knobbelzwanen (#122) en zie ik (als enige) 2 Zomertalingen. Langs de Stengweg twitchen we de Morinelplevieren van team Local Patchers (#123, dank!) en hier zingt dan ook eindelijk onze eerste Veldleeuwerik van de dag. Hoe heeft het in vredesnaam zolang kunnen duren voor we die hadden?!

Een tochtje langs het wad bij de Cocksdorp en een ultieme poging voor Fluiter in het Krimbos leveren niets op, dus sluiten we de avond af bij de Hanenplas. We hopen op een Kemphaan of Krombekstrandloper, maar zien wel een Bosruiter (#125) en 5 Temmincks Strandlopers. Net als vanochtend wil de Kwartel niet z’n snavel opentrekken, waardoor we rond 21.45 uur thuis zijn. We pakken nog een stukje Songfestival mee (YES!) voordat we naar het Eierlandse Huis gaan om er een punt achter de dag te zetten. Een korte zoektocht naar een Kerkuil loopt op niets uit, maar om het Porseleinhoen van de Roggesloot kunnen we natuurlijk niet heen. Deze soort zorgt ervoor dat we op 126 soorten eindigen. We komen rond 11’en het eindpunt binnen, als één van de laatste groepjes, alleen de Jonge Hondjes houden het nog langer vol.

CONCLUSIE
In totaal zijn we dus geëindigd op 126 soorten. Grootste missers zijn Tafeleend, Blauwe Kiekendief, Waterral, Kemphaan, Krombekstrandloper, Kerkuil, Boomleeuwerik en Fluiter. Tafeleend is in de zomermaanden opmerkelijk zeldzaam op de noordpunt en ook Boomleeuwerik broedt niet rondom de Cocksdorp, waardoor je afhankelijk bent van doortrekkers. Blauwe Kiekendief had goed gekund, zeker omdat we de avond voor de Big Day nog een mannetje hadden in de Hanenplas (evenals een Krombekstrandloper). Kleine Barmsijs heeft een week voor de Big Day dagelijks in de tuin gezeten, terwijl 2 Fluiters meerdere dagen in het Krimbos zaten. Als je kijkt wat er allemaal op de Big Day gezien is, hadden we met een beetje geluk ook bv een Visarend, Grauwe Kiekendief of Wespendief kunnen zien. Daartegenover staan natuurlijk de vele onverwachte bonussoorten en soorten die we veel makkelijker vonden dan verwacht.

Hoewel veel groepjes meer soorten hadden dan wij, zijn we zeer tevreden met het resultaat. Zeker als je ons werkgebied in het achterhoofd houdt, plus het feit dat we geen serieuze poging gedaan hebben voor nachtvogels, hebben we op de noordpunt zo’n beetje alles uit de kan gehaald. Een veel hogere score op dit deel van het eiland is denk ik niet mogelijk, daarvoor moet je de route echt uitbreiden naar het zuiden van het eiland. Oorspronkelijk was ons plan om ook Waalenburg, Utopia en bv de Muy / Nederlanden te bezoeken, maar door de perfecte weersomstandigheden durfden we eigenlijk niet de noordkop te verlaten.

Route Texel Big Day 2018, totaal 48.14 km

Afgelegde route tijdens de Big Day. De Hollandseweg vormt het zuidelijkste punt waar we vandaag geweest zijn! In totaal hebben we 48 km gefietst en gelopen.

Dank aan alle organisatoren en alle vogelaars die leuke soorten doorgaven en speciaal die de moeite namen om ons een handje te helpen! Doneren kan nog steeds, de Huiszwaluw kan uw hulp hard gebruiken. Via deze site is onze volledige soortenlijst te zien, inclusief een interactieve weergave van onze fietsroute (leuk!).

Advertenties

Blonde Tapuit en meer op Texel

Vrijdag 13 t/m dinsdag 17 april 2018

Het is donderdagmiddag rond half 4 als de BAT (Bird Alerts Texel) explodeert: Bram ter Keurs heeft een mannetje Blonde Tapuit gevonden aan de rand van camping de Sluftervallei! Die middag is de vogel nogal exclusief, alleen Arend Wassink slaagt erin hem te zien voordat ie weer verdwijnt; andere twitchers komen helaas net te laat. Over de determinatie (Westelijke/Oostelijke) is, mede door de korte waarneming, wat onenigheid. Daar zit je dan in Woerden, met in het achterhoofd dat je sowieso al plannen had om de volgende dag naar Texel te gaan…

Gelukkig wordt de Blonde Tapuit vrijdagochtend al vroeg weer teruggevonden en worden goede foto’s gemaakt, waardoor de identiteit naar voren komt: het is een 2kj Oostelijke Blonde Tapuit. Als we vrijdag op het eiland komen, is een van de eerste dingen die we doen natuurlijk het bezoeken van deze dwaalgast (5e voor NL). In totaal bezoeken we de vogel 4x in vier dagen tijd, waarin opvalt dat de tapuit vooral vroeg in de ochtend en laat op de avond goed te benaderen is (overdag is de vogel een stuk vliegeriger). Een fraai beestje en bovendien een nieuwe soort voor ons in Nederland, na de Westelijke van vorig jaar en een ongedetermineerd vrouwtje dat nog steeds in de ijskast zit. Zie hier voor een nog uitgebreider verhaal door broer Frank.

Oostelijke Blonde Tapuit – Eastern Black-eared Wheatear

Oostelijke Blonde Tapuit – Eastern Black-eared Wheatear

Oostelijke Blonde Tapuit – Eastern Black-eared Wheatear

Het is opvallend hoe vaak er op Texel (voor kortere tijd) pleisterende Roodstuitzwaluwen worden gezien. Dit jaar is het al raak op zaterdag 14 april, wat aan de vroege kant is voor deze soort. De hele dag foerageert een exemplaar met maximaal 6 Boerenzwaluwen en 2 Oeverzwaluwen boven de duinenrij aan de oostkant van het Renvogelveld. De uit het mediterrane gebied afkomstige vogel hangt vaak op enkele meters hoogte boven het pad en laat zich dus prachtig zien. Tegen de middag gaat de zwaluw zelfs af en toe op de draden zitten om te rusten. Erg fraai!

Alsof het dan nog niet genoeg is, rijden we de volgende dag aan het begin van de middag de parkeerplaats aan de Jan Ayeslag op. Doel is om de lang verblijvende Koningseider te twitchen. Zo ver komt het echter niet, want als ik de auto uitstap, hoor ik naast me een harde kreet: “Roodstuit!“. Gauw kijk ik de stenen blokken en strandhuisjes af (ik verstond namelijk roodstaart…), maar al gauw blijkt dat het boven ons te doen is. En inderdaad, er vliegt een Roodstuitzwaluw boven de parkeerplaats! Lang duurt het allemaal niet, de vogel vliegt ongeveer een minuutje boven de parkeerplaats en ongeveer net zo lang boven de zeereep voordat we haar kwijt raken. Hoe gaaf! Onze tweede Roodstuitzwaluw in 2 dagen en alweer onze 8e-9e in Nederland (waarvan eentje buiten Texel…).

Roodstuitzwaluw – Red-rumped Swallow

Andere hoogtepunten: op vrijdag de 13e twitchten we samen met Sven Valkenburg ook nog even de Gestreepte Strandloper in Waalenburg. Hier bevonden zich ook 2 Kleine Strandlopers (en onderstaande Regenwulp). De volgende dag was het op de noordpunt te doen, met naast de Blonde Tapuit en de Roodstuitzwaluw een opvliegende Houtsnip, roepende Appelvink, maar liefst 17 Beflijsters en een Geelgors, een soort die op Texel erg schaars is. Op het Renvogelveld liepen bovendien maar liefst 3 mannen Rouwkwikstaarten, terwijl op de Robbenjagerplas nog steeds de man Topper zwom.

In Dijkmanshuizen stond een 3kj Pontische Meeuw, terwijl boven het Grote Vlak een Zwartkopmeeuw al roepend over vloog. Een kilometertje verderop zwom de bekende man Koningseider, grofweg tussen de Hoornder- en Jan Ayeslag. Hier vloog ook onze eerste Dwergstern van het jaar over zee. Tot slot was de overwinterende groep IJsgorzen aan de zuidkant van de Hanenplas nog aanwezig, hier vlakbij (langs het nieuwe fietspad) liep op maandag 16 april ook onze eerste Engelse Kwikstaart van het jaar tussen de Gele Kwikstaarten.

Regenwulp – Whimbrel (photo: Peter van der Meer)

Geelgors – Yellowhammer

Pontische Meeuw – Caspian Gull (photo: Frank van der Meer)

IJsgors – Lapland Bunting (photo: Peter van der Meer)

Topweek op Texel

Zaterdag 23 t/m zondag 1 april

Van tevoren had ik nog wel wat twijfels of het wel leuk zou zijn om in deze tijd een week op Texel te zitten. Voor veel zomergasten is het nog te vroeg, terwijl een groot deel van de wintergasten alweer op het punt van vertrekken staat. Achteraf gezien ben ik toch maar blij dat ik gegaan ben.

De eerste dag op het eiland begint al goed met een Parelduiker en Alk (zie onderste alinea), maar zou nog vele malen beter worden. Halverwege de zaterdagmiddag doen we in de Staatsbossen een poging de broedverdachte Grote Kruisbekken te zien, die we helaas niet te zien krijgen. Vanaf een bankje in het bos bespreken we wat we hierna kunnen gaan doen als er appjes in de Texelapp verschijnen: “Koningseider adult man paal 15!!”! Dat is om de hoek en dus staan we binnen 10 minuten (als eerste medewaarnemers) naast de verbijsterde ontdekker Patrick Snoeken, die nog steeds niet kan begrijpen wat hem zojuist is overkomen.

De Koningseider zwemt met zeker 70 Eiders tussen de golfbrekers en laat zich op enkele 100-en meters aardig zien. Na een uur besluiten we, in goed overleg met de andere vogelaars en fotografen, wat dichterbij te lopen; vanaf een golfbreker laat de eider zich waanzinnig zien, foeragerend met de andere Eiders op minder dan 100 meter en op een vlakke zee. Nu zijn zelfs minder bekende kenmerken zoals de omgekeerde v-vormige tekening op de kin te zien. Voor mijn vader, broer en mij is het geen nieuwe soort (wij hadden het vrouwtje op Texel een paar jaar geleden al), maar zo’n mannetje is natuurlijk andere koek. Wat een waanzinnig fraai beest, een droom die uitkomt.

Koningseider – King Eider

Koningseider – King Eider

Zondagochtend worden we met een goed gevoel wakker, en het heeft niet eens te maken met de herinneringen aan de Koningseider. In de tuin loopt tussen de struiken namelijk een Houtsnip. Tot het donker bivakkeert de snip in onze tuin, een uitgelezen kans om deze soort eens goed te bewonderen. En dat doen we dan ook, letterlijk urenlang bestuderen we de vogel. By far mijn beste waarneming van deze soort ooit! Een paar jaar geleden (4 november 2016) zat er ook al eentje in de tuin, maar toen zat ik helaas niet op Texel.

Houtsnip – Eurasian Woodcock

Houtsnip – Eurasian Woodcock (photo: Peter van der Meer)

Afgelopen week hebben we genoeg leuke soorten gezien, desondanks leek de klapper van de week (Koningseider) lange tijd wel vast te staan. Daar kwam op dinsdag de 27e echter verandering in. Langs het Noordzeestrand t.h.v. Ecomare was Rik Wever namelijk tevergeefs op zoek naar de Koningseider toen hij rond 11.45 uur ineens een Papegaaiduiker in de kijker kreeg! De alkachtige zwom net achter de branding; een aardige troostprijs voor Rik lijkt me. Gauw geeft hij de vogel door en een dik kwartier later staan wij met Jeroen de Bruijn, Koen Stork en Tim Schipper naar deze prachtige soort te kijken.

De Papegaaiduiker zwemt op dat moment op enkele 100-en meters afstand, maar is ondanks dat toch prima te zien. Hij laat zich gewillig met de stroming meevoeren, wat betekent dat we een paar kilometer over het strand achter de vogel aansjokken. Na twee uur laten we de vogel los. Halverwege de middag (nadat we Frank op de boot hebben gezet) kiezen we ervoor weer terug te gaan en dat blijkt geen slechte keuze. Samen met Koen en Tim zien we de ‘Papduiker’ lange tijd op behoorlijk korte afstand zwemmen (zo’n 100 meter?), net achter de branding. Man, wat gaaf! Ik had nooit gedacht dat mijn eerste Papegaaiduiker in Nederland een tp-vogel zou zijn, laat staan eentje die zich zo fraai laat zien.

Papegaaiduiker – Atlantic Puffin

Naast de hierboven genoemde hoogtepunten zagen we afgelopen week genoeg andere leuke soorten. Het hele avontuur begon met een twitch aan de Parelduiker van de Haarrijnse Plas en eenmaal op het eiland was een zieke Alk in de veerhaven zo ongeveer de eerste vogelsoort die we zagen. In de ruime omgeving van de Papegaaiduiker zwommen minstens 5 Kuifduikers (in zowel zomer-, winter- als overgangskleed) en een winterkleed Roodhalsfuut, terwijl een Drieteenmeeuw achter een kotter aan vloog. Bij de Koningseider foerageerden enkele Dwergmeeuwtjes.

Aan het einde van de Oosprongweg liet de overwinterende groep IJsgorzen zich aardig zien; sommige exemplaren waren al bijna volledig in zomerkleed. Hier zagen we op 25 maart ook de eerste Texelse Tapuit van het jaar. Op 29 maart liepen twee Sneeuwgorzen kortstondig op het strand bij de vuurtoren, terwijl op de Robbenjagerplas een man Topper zwom. Bovendien liep een mannetje Rouwkwikstaart in het valleitje net ten zuiden van de vuurtoren. Een Grote Barmsijs foerageerde op berkenpropjes in de tuin (filmpje), na meerdere Kleine Barmsijzen in de afgelopen jaren betekende dit een nieuwe tuinsoort. Tot slot bivakkeerde een Zwarte Rotgans in de omgeving van het Ottersaat.

Alk – Razorbill

Blauwe Kiekendief – Hen Harrier (photo: Peter van der Meer)

Paarse Strandloper – Purple Sandpiper (photo: Peter van der Meer)

Grote Barmsijs – Mealy Redpoll (photo: Peter van der Meer)

Zwarte Rotgans – Black Brent (photo: Peter van der Meer)

Op Texel het nieuwe jaar in

Donderdag 28 december 2017 t/m dinsdag 2 januari 2018

Ten eerste wens ik alle lezers het beste voor het nieuwe jaar. Net als de afgelopen jaren zitten we ook deze kerstvakantie enkele dagen op Texel. De vorige keren zaten we rondom de kerstperiode op dit Waddeneiland, maar dit jaar gaan we enkele dagen later, rond de jaarwisseling.

We steken veel tijd in het afkijken van ganzen en zwanen. En met resultaat. Zo zien we 4 verschillende Wilde Zwanen. Een groepje van drie exemplaren zit helemaal afgezonderd van ander waterwild in de buurt van het vliegveld, terwijl een ander individu zich bevindt in een grote groep van ongeveer 100 Kleine Zwanen langs de Slufterweg. We worden dit najaar verwend met Wilde Zwanen op Texel (zeker met de vroegeling van afgelopen oktober die over de noordpunt zwierf in het achterhoofd), een soort die normaal gesproken toch erg lastig is op dit Waddeneiland.

Wilde Zwaan tussen de Kleine Zwanen – Whooper Swan and three Bewick’s Swans (photo: Peter van der Meer)

Wilde Zwanen – Whooper Swans (photo: Peter van der Meer)

Ook qua ganzen kunnen we ons hart ophalen. Naast 6 verschillende Witbuikrotganzen en 4-5 Zwarte Rotganzen verspreid over het eiland stelen 3-4 Roodhalsganzen de show. Twee exemplaren zitten lekker dichtbij in een grote groep Rotganzen bij het dorp Oost, terwijl solitaire exemplaren zich op grotere afstand te zien zijn in Waalenburg en Dorpzicht. De grote vraag is of het hier om verschillende exemplaren gaat; enerzijds is de afstand tussen beide gebieden relatief groot, anderzijds zijn de vogels niet gelijktijdig gezien. Ook leuk is een groepje van 8 Kleine Rietganzen in een gemengde groep ganzen langs de Laagwaalderweg (tussen Den Burg en Oudeschild).

Roodhalsgans – Red-breasted Goose (photo: Peter van der Meer)

Witbuikrotgans – Pale-bellied Brent Goose (photo: Peter van der Meer)

Zwarte Rotgans – Black Brent (photo: Peter van der Meer)

Het hoogtepunt van deze periode Texel is een Waterspreeuw. Zoals eigenlijk de regel is in Nederland buiten Limburg, gaat het hier om de noordelijke ondersoort, oftewel een Zwartbuikwaterspreeuw. Deze fraaie vogel verblijft al enkele weken in de omgeving van vakantiepark de Bremakker, aan de rand van de Staatsbossen. Hier heeft deze zeldzame soort een aantal favoriete plekjes waar hij vaak gemeld wordt: de beste plek is een bosbeekje iets ten zuiden van het vakantiepark. Eenmaal gevonden is dit exemplaar erg fraai te bekijken en te fotograferen, maar er gaan genoeg dagen voorbij dat de vogel onvindbaar is. Blijkbaar is er nog een niet ontdekte stekje waar dit beest vaak zit. Zo hebben wij de vogel viermaal bezocht, waarvan de helft succesvol was.

Waterspreeuw- White-throated Dipper (photo: Peter van der Meer)

Waterspreeuw- White-throated Dipper (photo: Peter van der Meer)

Tot slot zijn er nog genoeg andere hoogtepuntjes deze vakantie. Zo mag een Bonte Kraai tussen Den Burg en Oudeschild natuurlijk niet ongenoemd blijven. De haven van Oudeschild is goed voor een Grote Stern (leuk zo midden in de winter!), een Zwarte Roodstaart en een Zeekoet. Terwijl Nederland overspoeld wordt door Grote Barmsijzen, slagen wij erin om geen enkele Grote, maar wel 2 Kleine Barmsijzen te zien: twee exemplaren foerageert in vakantiepark de Krim op een gazonnetje een paar tuinen verderop. Een man Nonnetje inspecteert het nieuw ingerichte Nieuw Buitenheim; een leuke waarneming, want deze zaagbek is erg schaars op het eiland.

Grote Stern – Sandwich Tern (photo: Peter van der Meer)

Zwarte Roodstaart – Black Redstart (photo: Peter van der Meer)

Toch nog een klapper!

Donderdag 19 oktober 2017

Vandaag, donderdag 19 oktober, zitten de 6 weken vakantie Texel er inmiddels bijna op. Zeker de oktober was behoorlijk saai, met erg lage aantallen vogels en relatief weinig krenten. Uiteraard, als je alle hoogtepunten opsomt, kom je toch aan een respectabel lijstje. Vooral de ‘Phylloscopi‘ leken te ontbreken: zo zag en hoorde ik vanaf 19 september tot vandaag slechts 5 Bladkoninkjes. Ter vergelijking, de afgelopen najaren had ik geregeld dagen met 5 exemplaren op één dag.

Ook vandaag lijkt een dag als alle anderen te worden: een rustige dag met weinig vogels en mooi weer. Frank en ik maken ’s ochtends vroeg een rondje door het vakantiepark. Rond 9’en krijgen we binnen dat Koen Stork tijdens zijn fietstochtje naar school een spannende bleke tapuit had gezien langs het Waal en Burgerdijkje en dacht aan een mogelijke Blonde Tapuit. Dit alles zonder verrekijker en de waarneming was behoorlijk kort; vandaar dat we gewoon zijn doorgegaan met onze ronde. Een uur later zijn we weer thuis (zonder noemenswaardige waarneming) en na wat overleg gaan we toch maar zoeken naar Koens tapuit. Het zal vast niets opleveren (we controleren wel eens vaker dit soort onzekere meldingen en tot nu toe heeft het nooit iets leuks opgeleverd), maar je weet het natuurlijk nooit.

Rond half 11 rijden we Waalenburg binnen, checken eerst nog wat plasjes langs De Staart en de Westerboerseweg (Witgat) en parkeren daarna bij het Waal en Burgerdijkje. Het is net voor elven als ik nonchalant wat Graspiepers langs de dijk bekijk en iets verderop op een hek een behoorlijk bleke tapuit met warmbruine bovendelen en borstband ontwaar. Mijn bloeddruk schiet omhoog: dit is inderdaad een blonde tapuit!

Westelijke Blonde Tapuit – Western Black-eared Wheatear

Gauw maken we de eerste foto’s en verspreiden we het nieuws. Inmiddels is de vogel iets opgeschoven van de hekken langs het fietspad naar de naastgelegen akkers. Hier laat de vogel zich nog steeds fraai bekijken. Al binnen enkele minuten komen de eerste vogelaars aanlopen die zo kunnen aanschuiven. Vlak voordat de hoofdmoot van de aanwezige twitchers arriveert, vliegt de tapuit op naar achteren, waardoor de meeste vogelaars de vogel op minstens 200 meter zien. Gezien de warmbruine bovendelen en borstband lijkt het een Westelijke Blonde Tapuit te worden.

Westelijke Blonde Tapuit – Western Black-eared Wheatear

Op de weg terug naar de auto komen we Koen tegen, die zijn eigen ontdekking is komen twitchen. Felicitaties, bedankjes en een kort gesprekje volgen. Het gaat hier pas om de derde Westelijke Blonde Tapuit van Nederland, een geweldige vondst dus!

Texel in het voorjaar

Vrijdag 14 april t/m zondag 14 mei 2017

Terwijl ik dit weblog schrijf, zit een man Beflijster op 15 meter van het raam te foerageren 🙂

Ook dit voorjaar was Texel de plek waar we het grootste deel van het voorjaar doorbrengen. Een weekendje halverwege april en vanaf 27 april twee volle weekjes hebben we vele uren buiten gevogeld, op zoek naar leuke en zeldzame soorten. Een echte klapper bleef helaas uit (die vielen wel direct ten noordwesten en zuiden van ons), al mag je met 2-3 Roodstuitzwaluwen, 2 Steppekiekendieven en twee nieuwe Texelsoorten (Roek en Ortolaan, nu in totaal 284 soorten op het eiland) natuurlijk niet klagen. Uiteraard geef ik de voorkeur aan vogelen, ook in de avonduren, in plaats van elke dag een weblog te schrijven. Vandaar nu een overzicht van de leukste waarnemingen in deze periode.

man IJseend tussen Eiders – drake Long-tailed Duck in flock Common Eiders

Groepen rotganzen blijven tegenwoordig tot eind mei hangen. In deze groepen zijn vaak ook een enkele Witbuik- en Zwarte Rotgans te vinden. De omgeving van Dijkmanshuizen en Dorpzicht zijn goede plekken om deze zeldzamere rotganzen te vinden. Opmerkelijk was de Wilde Zwaan die op 16 april tussen enkele Knobbelzwanen langs de Kadijksweg zat, ongetwijfeld dezelfde vogel die afgelopen winter in de omgeving van Oudeschild werd gezien. Zomertalingen zijn erg schaars op Texel en mogen dus niet ontbreken in dit overzicht. Een paartje bevond zich op 15 april in het Grote Vlak en een man zwom op 4 en 9 mei in Dijkmanshuizen. Leuk was de zomerkleed man IJseend die op 28 april vlakbij de Vuurtoren zwom. Een Grote Zilverreiger (nog steeds behoorlijk schaars op Texel) stond op 10 mei in het Grote Vlak. Adulten Jan-van-Genten vlogen over de Noordzee bij de Vuurtoren en bij Paal 9 (Hoornderslag).

Zwarte Rotgans (midden) – Black Brant (center; photo: Peter van der Meer)

Wilde Zwaan – Whooper Swan (photo: Peter van der Meer)

Op zondag 30 april was er in heel Nederland beukende roofvogeltrek. Ook Texel kon een graantje hiervan meepikken. Uiteindelijk pikten wij die dag op de noordpunt 2 Visarenden (waarvan eentje over de tuin!), 1 Zwarte Wouw, 1 Grauwe of Steppekiek (foto’s) en 4 Smellekens op.
Gelukkig vlogen ook op andere dagen leuke rovers rond op Texel. Zo joeg op 6 mei een Visarend boven de Vijver van Jochems. Naast de ongedetermineerde ringtail zagen we ook twee zekere Steppekiekendieven. Op 4 mei zagen we samen met Han Zevenhuizen een jonge vogel in de Eierlandse Duinen en de volgende dag zat een exemplaar te rusten op een duintje in de Bollekamer. Een Boomvalk trok op 3 mei over de Krimweg. Naast de vier Smellekens op 30 april, zagen we deze periode nog 4 andere exemplaren.

Fijn was de adulte Kraanvogel die op 14 mei in de Muy liep. Drie Steltkluten liepen op 29 april in de Westerkolk. Een typische voorjaarsgast op Texel is de Morinelplevier. Elk voorjaar doet een kleine groep van deze fraaie plevieren dit Waddeneiland aan. Dit jaar waren de akkers langs de Muyweg de uitverkoren locatie. Vanaf 29 april liepen daar maximaal 8 exemplaren. Paarse Strandlopers waren te zien in Ottersaat, in de veerhaven van Den Helder en op de Eierlandse Dam. Net als in andere voorjaren was Dijkmanshuizen een goede locatie voor steltlopers, getuige de vele strandlopers hier te vinden waren. Hiertussen zaten ook ten minste 2 Kleine en 3 Temmincks Strandlopers en zelfs een ad zomerkleed Grauwe Franjepoot.

Kraanvogel – Common Crane

Regenwulp – Whimbrel (photo: Peter van der Meer)

De omgeploegde akkers trekken vaak grote groepen meeuwen aan. Hieronder bevonden zich zeker 4 Zwartkopmeeuwen (2 1e zomers, 1 2e zomer, 1 ad zomer), een soort die nog steeds behoorlijk schaars is op Texel. Een andere 2e zomer, in Dijkmanshuizen, was gekleurringd, maar helaas zat deze te ver om af te lezen. Tot slot zaten twee adulten en een jong beest op het wad bij de Cocksdorp. Een andere leuke meeuwensoort is de Dwergmeeuw, waarvan op 5 mei twee kleine groepjes ver over de Noordzee ter hoogte van de Vuurtoren vlogen. Dwerg- en Noordse Sterns zijn beide schaarse tot zeldzame broedvogels op Texel, die vooral aan de oostkust tot broeden komen. Voor Dwergsterns zijn de Volharding en het strand bij de Vuurtoren en Paal 9 goede locaties, terwijl we onze enige 2 Noordse Sterns van dit voorjaar op Ottersaat (op 16 april) zagen.

ad zomer Zwartkopmeeuw – ad summer Mediterranean Gull

1e zomer Zwartkopmeeuw – 1st summer Mediterranean Gull (photo: Peter van der Meer)

Zomertortels lijken met het jaar zeldzamer op Texel te worden. Een van de beste plekken op het eiland is de ruime omgeving van de Krimweg (vakantieparken de Krim & Sluftervallei en het Krimbos). Hier waren op meerdere dagen maximaal 2 exemplaren aanwezig. Met dank aan Tim Schipper zagen we op 28 april een Draaihals. Deze zeldzame spechtensoort foerageerde in een klein duinvalleitje net ten zuiden van de Vuurtoren op mieren en liet zich erg fraai bekijken.

Zomertortel – European Turtle Dove (photo: Peter van der Meer)

Draaihals – Wryneck (photo: Peter van der Meer)

Op 14 mei liet een Wielewaal in het Krimbos enkele malen van zich horen. De eerste nieuwe Texelsoort (#283) van dit jaar zagen we op 16 april. Aan het eind van de Oorsprongweg zaten 3 Roeken, een soort die niet broedt op Texel en hier dus erg schaars is. Een van de hoogtepunten van deze periode Texel was de Roodstuitzwaluw. In de hele periode vlogen 2-3 exemplaren rond op het eiland: naast het unieke geval van de Roggesloot (die er een week zat), slaagden Frank en ik erin om op 6 mei tweemaal een exemplaar bij de Vuurtoren op te pikken. De vraag is of het tweemaal hetzelfde individu was of dat het gaat om twee beesten gaat. Fluiters waren opmerkelijk goed vertegenwoordigd dit voorjaar, met minstens drie exemplaren op alleen al de noordpunt: 30 april in de Tuintjes en 2 in het Krimbos op 4 mei. Ter vergelijking, tot dit jaar had ik in totaal 3 Fluiters op het eiland. Leuk was de Vuurgoudhaan die zich op 30 april in de Tuintjes bevond. In dit gebied zat op 6 mei een prachtige zwart-witte man Bonte Vliegenvanger; een noordelijke vogel dus.

Roodstuitzwaluw – Red-rumped Swallow (photo: Peter van der Meer)

Vuurgoudhaan – Firecrest (photo: Peter van der Meer)

In vergelijking met andere jaren leken Beflijsters in hogere aantallen aanwezig. Op vele dagen waren exemplaren aanwezig in de duingebieden. Een prachtige man zat zeker 5 dagen achtereenvolgend in de tuin van onze bungalow. Een late Kramsvogel liep op 6 mei op het Renvogelveld. Paapjes waren opmerkelijk schaars met drie exemplaren: 2 in de Tuintjes en in de Mokbaai. Op het Renvogelveld liep een mannetje Rouwkwikstaart (14 april) en op dezelfde plek liepen in mei 3 Noordse en Engelse Kwikstaarten. Laatstgenoemde was ook te zien in Dijkmanshuizen (4 mei) en De Nederlanden (6 mei). Een Appelvink vloog op 12 mei roepend rond boven het Krimbos. Tot slot betekende een man Ortolaan op 7 en 8 mei een nieuwe Texelsoort (#284). De gors foerageerde in de wegberm van de Redoute op paardenbloemzaden en liet zich op korte afstand fraai zien.

Beflijster in de tuin – Ring Ouzel in garden (photo: Peter van der Meer)

man Rouwkwikstaart – male Pied Wagtail ssp. yarrellii (photo: Peter van der Meer)

Noordse Kwikstaart – Grey-headed Wagtail ssp. thunbergi

Ortolaan – Ortolan Bunting

Ook in de sneeuw is Texel mooi

Vrijdag 10 t/m zondag 12 februari 2017

Vrijdagochtend reizen mijn vader, moeder en ik weer eens af naar het prachtige Texel om het weekend door te brengen. Vanwege werk moet Frank helaas in Woerden achterblijven. Aan het eind van de ochtend nemen we vanuit Den Helder de boot naar de overkant. Leuk is het vrouwtje Topper dat in de veerhaven van Den Helder zwemt. Op het eiland rijden we eerst naar De Krim om de tassen uit te pakken, gelukkig hebben we nog een paar uur om te vogelen. Als eerste rijden mijn vader en ik richting Oudeschild. In de polders rondom dit kleine dorpje aan de oostkant zit al even een jonge Wilde Zwaan tussen de Knobbelzwanen. Al gauw zie ik een jonge, geelsnavelige zwaan tussen de Knobbels staan. Een minuutje ben ik in de veronderstelling dat het de Wilde Zwaan (zeldzame soort op Texel) is. Als ik beter kijk, blijkt het echter een Kleine Zwaan te zijn, zeker als ik opmerk dat de vogel naast een volwassen Kleine Zwaan staat. Jammer. In de haven van dit dorp is het gelukkig wel raak: de juveniele Grote Burgemeester is snel gevonden. Deze fraaie meeuw zit lekker dichtbij en laat zich dus prachtig bekijken.

Grote Burgemeester – Glaucous Gull (photo: Peter van der Meer)

De rest van de middag vogelen we langs de Waddenkant, maar op een drietal Witbuikrotganzen bij Nieuweschild na, leidt dit niet tot leuke waarnemingen. Als laatste rijden we de Oorsprongweg op, waar volgens andere vogelaars een groep IJsgorzen moet zitten. We vinden wel een grote groep Veldleeuweriken, maar helaas ontbreekt van de gorzen ieder spoor. Noemenswaardig is een Kleine Zilverreiger die in de sloot naast de weg foerageert.

Toendrarietgans – Tundra Bean Geese (photo: Peter van der Meer)

Kleine Zilverreiger – Little Egret (photo: Peter van der Meer)

Op zaterdagochtend lopen we een stukje over het strand bij Paal 9, hopend op leuke meeuwensoorten. Het enige noemenswaardige is echter een Duitse Zilvermeeuw. Vanwege de kou en de lage aantallen vogels houden we het snel voor gezien. ’s Middags doen we een vergelijkbaar rondje als gisteren. De Wilde Zwaan langs de Veenselangweg laat zich nu wel zien, samen met twee Kleine Zwanen en een paar Knobbelzwanen. De Grote Burgemeester daarentegen is spoorloos. Vlakbij Dijkmanshuizen zien we tussen circa 500 Rotganzen een fraaie adulte Zwarte Rotgans. Ander leuk ganzennieuws is de Kleine Rietgans in de weilanden net ten zuiden van Dorpzicht. Opvallend zijn de vele Kemphanen die op de weilanden langs de Waddenkust foerageren, vast doordat de natuurgebieden zijn dichtgevroren. Net als gisteren sluiten we de dag af langs de Oorsprongweg, waar we opnieuw niet erin slagen om de IJsgorzen op te sporen.

Zondag is alweer onze laatste dag op het eiland. Als ik opsta, valt mijn mond open van verbazing: afgelopen nacht is er een flink laagje sneeuw (van enkele centimeters) gevallen. Dat driemaal scheepsrecht is, bewijst het feit dat we er nu eindelijk wel in slagen om de IJsgorzen langs de Oorsprongweg in de telescoop te krijgen. De gorzen foerageren samen met de vele Veldleeuweriken op een stoppelveld en laten in vlucht af en toe hun kenmerkende roep horen. Eenmaal vliegt de hele groep op; een langsvliegend mannetje Smelleken blijkt de oorzaak te zijn. Uit de sloot naast de weg vliegt een Witgat op.

sneeuw

Huisje in de sneeuw

Bij het dorpje De Waal zit een tamme Watersnip in de sneeuw langs de weg en laat zich goed fotograferen. In de haven van Oudeschild is de Grote Burgemeester nog steeds aanwezig. Net als eerder dit weekend oogt de vogel niet fit: de vogel reageert amper op auto’s, beweegt nauwelijks en zit vaak met de snavel naar adem te happen. Hoe lang zou deze arctische meeuw het nog volhouden? Erg gaaf is het jonge mannetje Topper dat vlak naast de auto zwemt en daardoor fantastisch te zien en fotograferen is. Wat een fraaie eend.

Watersnip – Common Snipe (photo: Peter van der Meer)

Grote Burgemeester – Glaucous Gull (photo: Peter van der Meer)

Topper – Great Scaup

Na dit leuke rondje gaan we weer terug naar het huisje en pakken we de tassen weer in. Halverwege de middag pakken we de boot naar het vasteland en rond half 6 zijn we weer in Woerden. Hiermee komt een einde aan een leuk, maar koud weekendje Texel. Het is weer eens duidelijk geworden dat een weekendje Texel in elke periode van het jaar een goed idee is.

Witkopgors en meer tijdens weekje Texel

Zaterdag 24 t/m vrijdag 30 december 2016

Op zaterdagmiddag staan we rond het middaguur in de rij voor de veerboot naar Texel. Reden is om voor de laatste keer dit jaar nog even een weekje uit te waaien op dit Noord-Hollandse Waddeneiland. Eenmaal op het eiland rijden we natuurlijk eerst langs camping Loodsmansduin, waar Ruud van Beusekom vorige week een mannetje Witkopgors vond. Onderweg hiernaartoe zien we in de Petten 4 Kleine Zilverreigers die tussen de begroeiing een plekje uit de wind zoeken. Op de camping hebben we, samen met Guus Peterse, de Witkopgors snel gelokaliseerd: de vogel (een jong mannetje) zit samen met wat Geelgorzen (die ook erg schaars op Texel zijn) diep in een meidoorntje, maar is toch prima te zien. Na een uur, waarin er weinig beweging in de vogel zit, gaan we weer terug richting de auto, op naar ons huisje. De rest van de middag zijn we te vinden in het Vogelinformatiecentrum van Marc Plomp, waar autopsie op een dode IJsduiker wordt verricht. Geweldig om deze zeldzame en grote soort eens van zo dichtbij te zien.

ijsduiker1

Dode ad vrouw IJsduiker, gevonden op11 november 2016 op Noordzeestrand op Vlieland door Carl Zuhorn – Great Northern Diver (photo: Frank van der Meer)

ijsduiker2

Dode ad vrouw IJsduiker, gevonden op11 november 2016 op Noordzeestrand op Vlieland door Carl Zuhorn – Great Northern Diver

Op Eerste kerstdag bezoeken we opnieuw de Witkopgors. Deze keer duurt het iets langer voor we hem in beeld hebben, maar samen met o.a. Jorick van de Westeringh zien we hoe deze zeer zeldzame gorzensoort samen met enkele Geelgorzen komt aanvliegen en landt in hetzelfde meidoorntje als gisteren. De rest van de dag besteden we in het westen van het eiland: langs de Kadijksweg zit een mooie groep Kleine Zwanen (48 stuks), waaronder 2 met witte pootringen. Langs de Lancasterdijk is het even zoeken, maar na een paar minuten zijn de 2 gemelde Roodhalsganzen tussen de 100-en Rotganzen gevonden. Een zeer fraaie man Blauwe Kiekendief vliegt over een akker net ten noorden van het Wagejot (op twee andere plekken hadden we ook al vrouwtypen gezien) en we sluiten de dag af in haventje naast De Cocksdorp. Hier zien we een Zwarte Rotgans, Zwarte Ruiter en jaagt een Slechtvalk alle eenden, meeuwen en steltlopers de stuipen op het lijf.

Witkopgors – Pine Bunting

Kanoet – Red Knot (photo: Peter van der Meer)

Door de keiharde westenwind zit er ook op de Tweede kerstdag niets anders op dan vogelen vanuit de auto. Zeker 3 Kleine Rietganzen foerageren met de vele 1000-en Toendrarietganzen op de akkers in Polder Eierland. Eentje zit lekker dichtbij. Van de Roodhalsganzen van gisteren ontbreekt ieder spoor. In de weilanden achter De Bol vinden we een Kleine Zilverreiger. We rijden weer richting huis, maar stoppen eerst even bij de Volharding. Hier doen we de leukste waarnemingen van de dag: langs de dijk foerageert een fraaie Paarse Strandloper en een paar meter verderop is het Frank die verbaasd zijn kijker op een dichtbij langsvliegende Kleine Alk richt! We kunnen deze naar noord vliegende vogel even volgen, tot de vogel verdwijnt achter de dijk. Bij het stormwachtershuisje springen we de auto uit, in de hoop de vogel nog op te kunnen pikken, maar helaas…

Kleine Rietgans – Pink-footed Goose (photo: Peter van der Meer)

Paarse Strandloper – Purple Sandpiper (photo: Frank van der Meer)

Op dinsdag staan we met Diederik Kok en Jorick wederom bij de Witkopgors. Mogelijk vanwege de wind die recht op de singel staat, krijgen we de vogel deze keer niet te zien. We zien slechts een paar Geelgorzen, en een ringtail Blauwe Kiekendief vliegt laag over de akkers. We hebben meer geluk bij de Roodhalsganzen langs de Waddenkant.  Het laatste wapenfeit van de dag is een vrouwtje Blauwe Kiekendief in Polder Waalenburg.

De volgende dag is het voor de verandering eens lekker weer: weinig weer en een lekker zonnetje. Daarom besteden we de woensdag in de Slufter. Helaas hebben veel toeristen dezelfde gedachte. Daardoor zijn vooral de zangvogels nogal vliegerig. Een groep Fraters zien we alleen in vlucht en horen we een aantal keer roepen. Een zestal Strandleeuweriken laat zich wel even aan de grond zien. In de geulen in het gebied foerageren zeker 3 Kleine Zilverreigers en een fenologisch hoogtepuntje vormt een Grutto die samen met enkele Rosse Grutto’s naar voedsel zoekt. In een groep meeuwen zit bovendien een eerste winter Pontische Meeuw.

Eider – Common Eider (photo: Peter van der Meer)

Het mooie weer van gisteren heeft vandaag (donderdag 29 december) helaas weer plaats moeten maken voor slecht weer: door een hardnekkige mist is het zicht behoorlijk beperkt en voelt het erg koud aan. We rijden eerst even langs het kleine grasveldje dat tegenover Dorpzicht en naast het monument Het Dijklichaam ligt. Hier lopen altijd wel rotganzen, maar voor het eerst zien wij er een leuke soort: een fraaie adulte Zwarte Rotgans. Ook een waarschijnlijke Zwartbuik- x Witbuikrotgans zit in de groep. De rest van de middag bezoeken we voor de vierde keer de camping Loodsmansduin. In zo’n anderhalf uur tijd krijgen we de Witkopgors driemaal zeer kort in beeld. Opvallend, zeker aangezien vandaag zijn zo ongeveer de beste foto’s van deze vogel gemaakt zijn.

Zwarte Rotgans – Black Brent (photo: Peter van der Meer)

Vrijdag is alweer de laatste dag. Fanatiek vogelen zit er helaas niet in. Nadat we alles hebben ingepakt, rijden we rond 2 uur voor het laatst weg. Voordat we naar de boot gaan, bezoeken we eerst nog even de omgeving van het Lageveld (vlakbij Dijkmanshuizen). Hier worden de laatste dagen namelijk enkele Grote Canadese Ganzen gezien, een soort die op Texel nog erg schaars is (en voor ons een nieuwe Texeljaarsoort). De ganzen willen niet meewerken, we zien enkel twee Roodhalsganzen tussen de vele Kol- en Rotganzen (de bekende vogels, ook niet verkeerd). Na de nodige bloed, zweet en tranen vind ik uiteindelijk de groep Grote Canadese Ganzen. Door deze soort kom ik op het prachtige aantal van 222 soorten in 2016 op Texel. Via Ottersaat (2 Lepelaars) rijden we naar de boot, die we verbazingwekkend nog halen ook, en eindigen we deze leuke vakantie.

Het najaar is nog niet voorbij

Zaterdag 5 & zondag 6 november 2016

Voor de verandering brengen we dit weekend weer eens door op Texel. Mijn plan is om vrijdagavond te komen met de laatste boot, maar het openbaar vervoer denkt daar helaas anders over. Dan maar zaterdagochtend die kant op. Eenmaal op het eiland (rond een uurtje of 12) pikken mijn vader en broer me op en rijden we terug naar NIOZ-haven, waar Frank en mijn vader net voordat ik arriveerde een nieuwe soort gezien hebben. In de haven dobbert namelijk sinds gisteren een Kleine Alk rond, vandaag vergezeld door nog eens twee exemplaren.

Binnen enkele minuten is de eerste Kleine Alk gevonden. Deze zeer kleine alkachtige duikt vrijwel aan een stuk door en is hierbij vaak niet langer dan enkele seconden boven. Desondanks is de vogel fraai te zien, op lekker korte afstand. Als de alk duikt, kunnen we hem op ondiepe stukken onder water volgen en dan lijkt hij onder water te ‘vliegen’, op zoek naar voedsel. Aan de overkant van de haven zwemt bovendien een tweede exemplaar, terwijl er ook een Zeekoet rond dobbert. Het derde exemplaar blijkt voor onze komst te zijn opgevlogen, de Waddenzee op.

Kleine Alk – Little Auk (photo: Peter van der Meer)

Na een halfuurtje lopen we weer terug naar de auto en voordat we naar het huisje gaan, willen we eerst nog even langs Zandkes en Oosterend gaan. Zo ver komen we niet, want bij de stoplichten bij de boot foerageert een flinke groep lijsters op een akker. Al met het blote oog en vanuit de rijdende auto valt een zeer donker getekende Koperwiek op. Iets verderop keren we en even later staan we met Eric Menkveld naar een IJslandse Koperwiek te kijken. Pas sinds enkele jaren is de interesse in deze zeldzame ondersoort van de Koperwiek flink toegenomen, resulterend in een flink toegenomen aantal waarnemingen in Nederland. Bovendien weten we nu beter hoe we ze moeten herkennen. Onderstaande vogel lijkt perfect aan de criteria voor IJslandse Koperwieken te voldoen en daarmee kunnen we een nieuwe ondersoort aan onze vogellijst toevoegen. Een misschien nog wel donkerder exemplaar zit wat verder op de akker en vliegt al snel op. Later blijkt dat op exact dezelfde plek gisteren ook al 1 IJslandse Koperwiek gezien is.

IJslandse Koperwiek, ssp. coburni – Icelandic Redwing, ssp. coburni (photo: Peter van der Meer)

IJslandse Koperwiek, ssp. coburni – Icelandic Redwing, ssp. coburni (photo: Peter van der Meer)

Langs de Waddendijk ter hoogte van het plasje Zandkes klimmen we even de dijk op. Samen met Tim Schipper en Thomas Avila Lutke Schipholt bekijken we een diverse groep eenden, bestaande uit 8 Toppers, 3 Kuifeenden, 2 Zwarte Zee-eenden en als leukste, 2 IJseenden. We rijden snel weer door richting Oosterend, waar al enkele dagen Pestvogels worden gezien. Ondanks de stromende regen zijn deze prachtige vogels opmerkelijk snel gevonden. Twee exemplaren zitten enige tijd in de top van een perenboom, in een tuin ergens in Oosterend. Voor mij was dit nog een nieuwe Texelsoort, nadat ik in oktober nog 3 exemplaren op minder dan een halve minuut gemist had.

Pestvogel – Bohemian Waxwing

Na een zeer korte pauze in het huisje sluiten we de dag af in de Slufter. Een wandeling naar de monding levert een fraaie groep zangvogeltjes op: tussen de kweldervegetatie zoeken 23 Strandleeuweriken, 3 Kneuen en maar liefst 11 Fraters naar voedsel. Vooral van de laatstgenoemde soort worden we erg blij, want het is meer dan 5,5 jaar geleden dat we deze bijzonder schaarse vinkensoort zagen. Ook een Kleine Zilverreiger, Pontische Meeuw en een rondvliegende Slechtvalk en Blauwe Kiekendief mogen niet ongenoemd blijven. Een kort kijkje langs de Oorsprongweg levert een flinke groep Toendrarietganzen en een overvliegende adulte man Blauwe Kiekendief op.

Fraters & Strandleeuweriken – Twites and Horned Larks

Halverwege de zondagochtend klaart het eindelijk wat op, dus is het tijd om naar buiten te gaan. De keuze is gevallen op het strand tussen de vuurtoren en de strandopgang bij de Tuintjes. Hier was een mooie groep Sneeuwgorzen gemeld. Bovendien kunnen op het strand natuurlijk leuke meeuwen zitten of kunnen we misschien nog wel een leuke overvliegende zeevogel meepikken. Ten zuiden van de Eierlandse Dam vind ik de groep Sneeuwgorzen terug. Mijn vader slaagt er wel in om ze te zien, maar als Frank (die een stukje verderop het strand stond) zich bij ons aansluit, zijn de groep Sneeuwgorzen echter verdwenen

Ik check de waterkant, terwijl Frank de duinenkant afkijkt. Even later hoor ik opeens een luide kreet: “Woestijntapuit!”. Wat blijkt: terwijl Frank met de telescoop de Bontbekplevieren op het strand aan het tellen was, zag hij achter in beeld (op de grens van strand en zeereep) opeens een okerkleurige tapuit met zwart maskertje en zwarte vleugeldekveren opduiken. Direct realiseerde Frank dat hij een Woestijntapuit in beeld heeft. Na zijn gil lopen we snel richting de vogel toe. Uiteraard melden we deze dwaalgast (40e voor NL) snel aan de andere Texelse vogelaars en documenteren we de vogel. De uit Centraal-Azië en Noord-Afrika afkomstige vogel is behoorlijk vliegerig, maar met wat geduld is de tapuit erg fraai te zien. Hij (een 1e winter man) zit in een stuk lage duintjes net ten zuiden van de Tuintjes en bestrijkt een strook van ongeveer een kilometer lang. Af en toe zit de vogel op slechts enkele meters afstand: onderstaande foto is gemaakt op een van deze momenten.

Woestijntapuit – Desert Wheatear

Het duurt even voordat we gezelschap krijgen van de eerste vogelaars. Samen met o.a. Eric Menkveld en Tijmen van Doornik bekijken we niet alleen de Woestijntapuit, maar komen we ook de groep Sneeuwgorzen weer tegen. Leuk! Door de tapuit besteden we helaas wel te weinig tijd aan deze leuke vogeltjes.

Sneeuwgors – Snow Bunting (photo: Peter van der Meer)

Rond half 1 zijn we weer terug bij de auto. Het grootste deel van de middag besteden we aan inpakken en aan de reis richting de boot, maar we lassen ook een kwartiertje in voor de Kleine Alk van de NIOZ. Net als gisteren is de alk snel gevonden; vergeleken met gisteren is de vogel vooral net na onze aankomst minder aan het duiken en dus leuker te zien.

Kleine Alk – Little Auk

Om 4 uur nemen we de boot naar het vasteland en om iets over 6 uur zijn we weer terug in Woerden. Het was een fantastisch weekend, met o.a. een nieuwe soort, 1 nieuwe Texelsoort, een geweldige vondst van Frank en enkele soorten die we veel te lang niet meer gezien hadden (Frater, Sneeuwgors).

Dag 11 Texel: geweldige afsluiting van de vakantie

Zondag 23 oktober 2016

Voor het laatst maken Frank en ik een rondje over de noordpunt. We beginnen langs de Vuurtorenweg, maar veel verder dan wat Kepen komen we niet. Vervolgens brengen we wat tijd door rondom de vuurtoren, waar we net als gisteren Jeroen de Bruijn tegenkomen. Er is genoeg beweging in de lucht: voor de vuurtoren vliegt een Houtsnip langs, een Geelgors zit korte tijd tp op een draad langs de weg om daarna weer door te trekken en niet veel later vliegen twee gorzen over, waarvan we eentje kunnen determineren als Geelgors (die andere was er vast ook een). Als we teruglopen richting de Robbenjager is het Jeroen die een roepende Europese Kanarie oppikt. De vogel lijkt ter plaatse te zijn aan de noordkant van het restaurant, maar het lukt ons niet om de vogel te vinden. Dit was voor ons nog een nieuwe Texelsoort (#279), mijn 8e nieuwe Texelsoort alweer dit najaar. Hier vliegt ook een Grote Gele Kwikstaart over.

Aan het eind van de ochtend bezoeken we met onze vader erbij opnieuw de noordkant van de Robbenjager. Net ten noorden van het restaurant horen we iets wat nogal op een Siberische Tjiftjaf lijkt, in de zeereep lijkt een Goudvink te roepen en over de Robbenjager vliegt een (Geel?)gors. Echter allemaal te summier om zeker van te zijn. Rond 12-en gaan we weer naar het huisje om alles in te pakken en maken we een plan voor de rest van de dag.

We nemen de boot van 2 uur, waar we ieder onze eigen gang gaan: mijn ouders gaan direct naar huis, terwijl Frank en ik met de trein richting Castricum gaan. Hier, in het Noordhollands Duinreservaat, was vrijdag een Kroonboszanger gevangen. Gisteren werd de vogel in het veld teruggevonden en die dag werd de vogel al veelvuldig getwitcht. Niet zo raar natuurlijk, want Kroonboszangers zijn extreem zeldzaam in Europa: het betreft de tweede waarneming ooit voor Nederland en slechts de 10e voor de Western Palearctic. Rond half 4 komen we aan in Castricum en na een wandeling van een dik half uur bereiken we het bosje van de boszanger. De groep vogelaars wijst ons op de bomen waar de vogel vaak zit.

Het duurt even voordat we de vogel in beeld krijgen, maar na een dik half uur wordt de Kroonboszanger teruggevonden. Frank en ik zien de vogel af en toe bewegen in een van de abelen, maar mooi kunnen we hem niet zien. In de scoop zien we beide een paar seconden de kop van de vogel, voor de rest is de vogel ons te snel af. Vervolgens moeten we lang wachten voordat de vogel weer in beeld komt. Dankzij een oplettende Joey Braat zien we een fraaie adulte man Pestvogel, die in een abeel naast ons landt. Andere leuke soorten zijn een groepje Boomleeuweriken en een foeragerende Vuurgoudhaan. Bovendien zwemt een drietal Krooneenden (2 man, 1 vrouw) op het Hoefijzermeer.

Pestvogel – Bohemian Waxwing

Het begint inmiddels al bijna te schemeren en bij velen is de hoop op een weerzien met de Kroonboszanger al bijna verdwenen als de vogel rond kwart over 6 wordt teruggevonden. Het licht neemt intussen al snel af en de Kroonboszanger zit erg hoog in de abelen, maar met de scoop is de vogel minutenlang fraai te zien. Deze Oost-Aziatische vogel lijkt te gaan slapen, zit af en toe met de ogen dicht, maar vliegt na een tijdje de abeel uit; voor Frank en mij reden om terug naar de trein te lopen.

Kroonboszanger – Eastern Crowned Warbler

De Kroonboszanger vormde een zeer fraaie afsluiter (misschien wel het hoogtepunt) van de vakantie op Texel. De gehoopte Bergheggenmus bleef helaas uit (op Texel dan…). De blikvangers waren de Blauwstaart en Woestijntapuit tijdens het DB-weekend en verder Hop, Taigaboomkruiper, Draaihals, Ruigpootbuizerd, Europese Kanarie, Bonte Kraai en ontelbaar veel Bladkoninkjes.